ΜE TΗ MATIA ENOΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ

Χωρίς σχόλια...

2011-12-19T13:59:00.000-08:00

Κορόιδο....είμαι Αμετανόητος

2011-11-04T00:36:00.000-07:00

Δεν θέλω, ίσως και δεν μπορώ, να σχολιάσω περι όλων αυτών που βλέπω και ακούω να συμβαίνουν γύρω μου.
Δεν είναι γιατί δεν ξέρω να γράφω.
Είναι γιατί στο μυαλό μου δεν μπορεί να χωρέσει αυτή τη "λογική" που επικρατεί στη βουλή, στη κοινωνία, ίσως και σε όλο το κόσμο...
Αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι όλα αυτά θεωρούνται λογικά και αναμενόμενα, πόσο μάλλον ότι
αντιστοιχούν σε σκέψεις και τρόπο ζωής ανθρώπων αναπτυγμένων χωρών...

Το μόνο σχόλιο μου λοιπόν, γιατί δεν μπορώ να μη σχολιάσω καθόλου,
είναι δύο ρεμπέτικα τραγούδια.

Ένα παλιό από το Μάρκο, και ένα σύγχρονο από το γιό του, Στέλιο.
Επίκαιρα, με πολλά νοήματα και ερμηνίες στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε.

Αφήνομαι τώρα να ακούσω τα δύο αυτά τραγούδια, το ένα πίσω από το άλλο, με την υπόσχεση ότι δεν θα ξανα ασχοληθώ με την επικρατούσα παράνοια, γιατί πολύ απλά δεν με εκφράζει, αλλά και με την ελπίδα ότι υπάρχει η ωριμότητα να δούμε έστω και για λίγο, διαφορετικά το κόσμο...

________________________________________________________________________________

1. Κορόιδο
Μουσική/Στίχοι: Βαμβακάρης Μάρκος
Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβάκαρης 1936

Τά πιες και μας εσούρωσες
κι ήρθες για να μας βρίσεις
και δεν κοιτάς την τύφλα σου, κορόιδο
παρά μας φοβερίζεις.

Πόσες κλωτσές έχεις να φας
που πάντα νταϊλίζεις
και στα καλά καθούμενα, κορόιδο
όλο τον κόσμο βρίζεις.

Χωρίς να κάνεις τίποτις
το λέει η ψυχή σου
που κάθε μέρα βρίσκεται, κορόιδο
σπασμένη η κεφαλή σου.

_________________________________________________________________________________

2.Αμετανόητος
Μουσική/Στίχοι: Στέλιος Βαμβακάρης
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος
(εδώ ακούγεται ο ίδιος ο Στέλιος Βαμβακάρης)

Είμαι έξω από το σύστημα
εδώ και λίγα χρόνια
κι από κανένα δεν ζητώ
παράδες και γαλόνια.

Είμαι έξω από το σύστημα
με όνειρα βαρβάτα
για σένα λένε για μια κοντή
γατούλα με γραβάτα.

Έγω δεν θέλω ζήτω
άπο τα πτώματα
γιατί είμαι εθισμένος
στα παραπτώματα.

Είμαι έξω από το σύστημα
γλυκιά μου πιτσιρίκα
σε γουστάρω δίχως προίκα
δίχως ένσημα και ΙΚΑ.

Όταν εξήγησαν στον Καραγκιόζη τι θα πει κρίση...

2011-10-27T02:14:00.000-07:00

Αστροπάρτυ στο NΟΗΣΙΣ 30-9-2011

2011-09-28T22:57:00.000-07:00

Αύριο Παρασκευή 30-9-2011 θα παρουσιάσω το έργο "Ο Καραγκιόζης και ο Δράκος των Άστρων" στα πλαίσια του αστροπάρτυ που διοργανώνει το ΝΟΗΣΙΣ.
Θα δοθούν τρεις παραστάσεις στις 17.30, 19.00 και 20.30, στην αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων, απέναντι από το κατάστημα δώρων "Πλανητάριο Θεσσαλονίκης".
Η είσοδος είναι ελεύθερη για τις παραστάσεις αλλά και για όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες.

Πως να έχετε πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά από το σπίτι. (για φοιτητές Α.Π.Θ.) (μέσω σύνδεσης VPN)

2011-09-22T03:02:00.000-07:00

Πριν λίγο καιρό είχα κάνει μια ανάρτηση σχετικά με το πως μπορεί ένας φοιτητής να συνδεθεί από τον υπολογιστή του σπιτιού του στις νησίδες της σχολής του και να έχει φυσικά και πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά ( http://physicseyes.blogspot.com/2011/08/blog-post.html). Ο τρόπος που παρουσιάστηκε, ήταν εύκολος στην εκτέλεση αλλά είχε κάποιες πρακτικές δυσκολίες, λόγω του ότι έπρεπε να γίνει σύνδεση με απομακρυσμένο υπολογιστή, γεγονός που καθυστούσε την όλη διαδικασία αρκετά αργή, και βολική ίσως μόνο για μεμονωμένα "downloads".

Σε αυτή την ανάρτηση θα κάνουμε μια σύντομη περιγραφή το πως μπορεί κάποιος φοιτητής, μέσω σύνδεσης VPN να έχει πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά αλλάζοντας την IP address έτσι ώστε να φαίνεται ότι έχει συνδεθεί από υπολογιστή του πανεπιστημίου. Όταν θα έχει ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία θα έχει εμφανιστεί ένα καινούργιο εικονίδιο στη γραμμή εργασιών (taskbar) όπως στην εικόνα. Από αυτό το εικονίδιο, μπορούμε να ενεργοποιούμε τη σύνδεση VPN (παίρνουμε IP από το πανεπιστήμιο) και να την απενεργοποιούμε (έχουμε την κανονική IP μας).

Ας δούμε λοιπόν πως γίνεται η όλη διαδικασία.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Για όλη τη διαδικασία, και ανεξάρτητα από το τι browser χρησιμοποιείτε γενικά, για την εγκατάσταση, χρησιμοποιείστε ΜΟΝΟ INTERNET EXPLORER.
Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία φυσικά, θα μπορείτε να κατεβάζετε άρθρα και από άλλους browser (ο Firefox δουλεύει σίγουρα).

Ανοίξτε λοιπόν την παρακάτω σελίδα, η οποία και θα είναι ο οδηγός μας.
http://noc.auth.gr/manuals2/vpn/windows/#step_anchor

Στην ΕΙΣΑΓΩΓΗ μπορείτε να δείτε τα τέσσερα βήματα που απαιτούνται, και στις ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ, αναλυτικές οδηγίες για το τι πρόκειται να κάνουμε.

1. Το πρώτο βήμα φυσικά είναι η επιβεβαίωση ότι έχουμε λογαριασμό στο NOC όπως απαιτείται για να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις υπηρεσίες. Αν δεν έχετε λογαριασμό στο NOC κάντε κλικ στο σύνδεση που δίνεται στο πρώτο βήμα.

2. Κάντε κλικ στο link που δίνεται στο βήμα 2. Θα ανοίξει ένα νέο παράθυρο στον INTERNET EXPLORER με αναλυτικές οδηγίες για το πως θα πρέπει να κάνουμε αποδοχή της Αρχής Πιστοποίησης.
Κάντε την κατάλληλη επιλογή ανάλογα με το λειτουργικό σας σύστημα, και μετά κάντε κλικ στο αναλυτικές οδηγίες για να εμφανιστούν εικόνες που δείχνουν ακριβώς τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε. Καλό είναι μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία να κάνουμε και έναν έλεγχο ότι όλα εγκαταστάθηκαν σωστά, από εδώ: http://www.pki.auth.gr/trust_v_check.php

3. Αφού επιβεβαιώσαμε ότι όλα είναι καλά με την εγκατάσταση του πιστοποιητικού, γυρνάμε στην αρχική σελίδα-οδηγό, και βλέπουμε στο βήμα 3. Κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο που μας δίνεται στο βήμα 3, εμφανίζεται μια σελίδα στην οποία κάνουμε την αίτηση για να μας έρθει ένα mail απ' όπου θα εγκαταστήσουμε το πιστοποιητικό. Στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προφανώς βάζουμε τo mail που έχουμε από το noc. Δηλαδή username@auth.gr. Κάνοντας αυτή τη διαδικασία, περιμένουμε ένα mail σε αυτή τη διεύθυνση (έρχεται μέσα σε λίγα λεπτά) μέσα στο οποίο θα υπάρχει ένας σύνδεσμος τον οποίο ακολουθούμε για να κάνουμε τελικά την εγκατάσταση του πιστοποιητικού. Μόλις ολοκληρώσουμε τη διαδικασία θα έρθει ένα νέο email το οποίο πρέπει να αποθηκεύσουμε ώστε να μην χάσουμε τον κωδικό ανάκλησης του πιστοποιητικού που περιέχει και που ίσως μας χρειαστεί στο μέλλον.

4. Τέταρτο και τελευταίο βήμα είναι η εγκατάσταση του προγράμματος openVPN. Προσωπικά εγκατέστησα την παρακάτω έκδοση που είναι και η προτεινόμενη. Παρόλα αυτά από το βήμα 3 των Ρυθμίσεων στην κεντρική σελίδα-οδηγό, μπορείτε να κατεβάσετε και μια νεότερη beta-έκδοση με κάποια νέα χαρακτηριστικά.
Κατεβάστε το openVPN από εδώ:
http://noc.auth.gr/manuals2/vpn/openvpn-2.1.4-setup-signed.exe
Μόλις ολοκληρωθεί και η εγκατάσταση αυτού του προγράμματος, μπορείτε να ελέγξετε ότι όλα πήγαν καλά, ενεργοποιώντας το εικονίδιο στη γραμμή εργασιών με διπλό κλικ. Αν το εικονίδιο πρασινίσει, σημαίνει ότι έχει γίνει η σύνδεση. Επίσης μέσω της σελίδας http://www.whatismyip.com/ μπορείτε να ελέγξετε αν η IP σας έχει τη μορφή 155.207.xxx.zzz. Αν πράγματι έχει αυτή τη μορφή, τότε μπορειτε σίγουρα να έχετε πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά όταν φυσικά η σύνδεση VPN είναι ενεργοποιημένη.

Αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με την όλη διαδικασια, μπορείτε να δείτε τις συχνές ερωτήσεις, εδώ: http://noc.auth.gr/manuals/vpn/FAQ-VPN/index.html

Παίζουμε Οικολογικά

2011-09-01T23:36:00.000-07:00

Ρίγος, συγκίνηση, ελπίδα...

Τα σχόλια δικά σας...

Θερμά συγχαρητήρια στους Ανθρώπους και Καλλιτέχνες...

(το βίντεο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Μανώλη Ρασούλη)

Παίζουμε Οικολογικά - επεισόδιο 1ο from studiomythos on Vimeo.

Πως να έχετε πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά από το σπίτι. (για φοιτητές Α.Π.Θ.)

2011-08-22T07:24:00.000-07:00

Χρειαζόμαστε έναν λογαριασμό στο noc.auth.gr.
Είναι ουσιαστικά ο λογαριασμός που μας δίνει πρόσβαση στο πανεπιστημιακό email (@auth.gr) αλλά και στο χώρο αποθήκευσης και την προσωπική ιστοσελίδα που δικαιούμαστε.

Η διαδικασία που θα περιγράψουμε είναι αρκετά απλή και γρήγορη και γίνεται μέσω της σύνδεσης του υπολογιστή μας στους υπολογιστές "των νησίδων" από όπου μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά αλλά και στα διάφορα προγράμματα που είναι εγκατεστημένα στις νησίδες.

Αρχικά πηγαίνουμε:

START>ALL PROGRAMMS>ACCESSORIES>REMOTE DESKTOP CONNECTION

Στο παράθυρο που θα εμφανιστεί (στο COMPUTER) εισάγουμε:

ts.itc.auth.gr

Πριν πατήσουμε στο connect, κάνουμε κλικ στο OPTIONS και μετά στην καρτέλα LOCAL RESOURCES. Σε αυτή την καρτέλα, στην κατηγορία LOCAL DEVICES AND RESOURCES, βάζουμε τικ στους σκληρούς μας δίσκους (drives) ώστε να εμφανίζονται στο MY COMPUTER του απομακρυσμένου υπολογιστή όταν συνδεθούμε. Έτσι θα μπορέσουμε αργότερα να τοποθετήσουμε κατευθείαν στο δίσκο μας ότι αρχείο κατεβάσουμε.

Μόλις ορίσουμε λοιπόν τους δίσκους μας να είναι ορατοί, κάνουμε κλικ στο σύνδεση και όταν μας ζητηθεί εισάγουμε το username και το password που χρησιμοποιούμε για να ελέγξουμε το email που έχουμε στο noc (@auth.gr). Επίσης επιλέγουμε να συνδεθούμε στο PC LABS. Περιμένουμε, και σε λίγο είμαστε συνδεδεμένοι. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να σερφάρουμε στο ίντερνετ και να κατεβάσουμε άρθρα για τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να πληρώσουμε.

Αποθηκεύουμε απευθείας σε κάποιον από τους δίσκους μας που εμφανίζονται στο MY COMPUTER (ίσως με αλλαγμένα ονόματα). Ανα πάσα στιγμή μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε το παράθυρο του απομακρυσμένου υπολογιστή και να βρεθούμε στο περιβάλλον του δικού μας υπολογιστή. Όταν τελειώσουμε τη δουλειά μας, κάνουμε κλίκ στο Χ που βρίσκεται στο πάνω μέρος της οθόνης μας.

Αυτός είναι ο πιο εύκολος τρόπος να έχει ένας φοιτητής πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά από το σπίτι του. Ίσως βέβαια να μην είναι πολύ βολικός αν κάποιος θέλει να μπορεί να κατεβάζει άμεσα μεγάλο όγκο δημοσιεύσεων. Γι αυτόν που δεν θα μείνει ευχαριστημένος με αυτόν τον τρόπο υπάρχει και η σύνδεση VPN που γίνεται μέσω του noc αλλά απαιτεί ηλεκτρονική αίτηση εκ μέρους του φοιτητή και επιβεβαίωση από το noc προκειμένου να επιτευχθεί (περιμένω την επιβεβαίωση της αίτησης μου, και ίσως υπάρξει και μια δεύτερη δημοσίευση σχετικά με τον τρόπο σύνδεσης μέσω VPN).

Facebook: Το πιο άχρηστο κατασκεύασμα καθημερινής χρήσης

2011-08-04T01:55:00.000-07:00

Αρχικά να ξεκαθαρισω ότι είμαι μέλος του facebook, αρκετα ενεργό παλαιότερα, σχεδόν ανενεργό τον τελευταίο καιρό. Δεν διέγραψα το λογαριασμό μου για καθαρά πρακτικούς λόγους, και επειδή υπάρχουν άτομα με τα οποία θα ήθελα να επικοινωνώ κάπου κάπου και που αντί για mail χρησιμοποιούν facebook.
Να με συγχωρέσετε σας παρακαλώ αλλά θα γράψω την άποψη μου, με τον πιο σωστό τρόπο κατά την άποψη μου, "ντόμπρα και σταράτα".

Το facebook είναι μία από τις χειρότερες εφευρέσεις του ανθρώπου, πονηρά φτιαγμένη και άχρηστη σε πολύ μεγάλο βαθμό! Έχει μία χρησιμότητα και εμείς το έχουμε κάνει πολυεργαλείο. Και όχι, δεν μιλαω για φακέλωμα, υποκλοπή προσωπικών δεδομένων και όλα αυτά που ακούγονται κατά καιρούς. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα στο οποίο δεν θα ασχοληθώ στο παρόν κείμενο. Μιλάω για άλλες κακοτοπιές και πονηριές.

Το facebook είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να εθίζει το χρήστη να το χρησιμοποιεί συνέχεια και αυτό το πετυχαίνει με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Η μέθοδος είναι απλούστατη και πάντα δουλεύει. Είναι η μέθοδος που χρησιμοποιούν τα μεντιουμ για να κρατήσουν τους πελάτες τους. Τους λένε "αυτά που θέλουν να ακούσουν". Έτσι και αυτό το κατασκεύασμα προσπαθεί να σε κολακεύει συνέχεια για να μη φύγεις! Αλήθεια γιατί δεν υπάρχει κουμπί "dislike" ώστε να μπορεί κάποιος χρήστης να δείχνει τη δυσαρέσκεια του για κάποιον άλλο χρήστη; Μα γιατί πολύ απλά, με αυτό τον τρόπο θα τον στεναχωρέσει, θα του πληγώσει τα αισθήματα, ενώ σε διαφορετική περίπτωση τον κάνει να αισθάνεται σπουδαίος! Μα σπουδαίος από τα like's; Ναι! Σπουδαίος από τα like's!

Γιατί αλήθεια δεν υπάρχει σχετική ειδοποίηση στο χρήστη όταν ένας από τους "φίλους" του, τον διαγράψει από "φίλο" του, ενώ συνεχώς το ίδιο κατασκεύασμα σου προτείνει συνεχώς ανθρώπους, τους οποίους μπορεί να τους έχεις δει μια φορά στη ζωή σου, ή ακόμα χειρότερα είναι απλά "φίλος φίλου", για να τους κάνεις "φίλους"; Η απάντηση είναι η ίδια και προφανής. Το κατασκεύασμα δεν θέλει να σε στεναχωρέσει. Θέλει να σε κάνει να αισθάνεσαι ευτυχισμένος γιατί έχεις πολλούς "φίλους" και πολλά like. Αφού μόνο τέτοια μπορείς να έχεις ρε άνθρωπε, τι άλλο θέλεις; Dislike και εχθροί δεν υπάρχουν στο παιχνίδι.

Μετά την εξάρτηση έρχεται η ποζεριά και το "δες τι καλός που είμαι". Ο λόγος για τους "δήθεν", που οτιδήποτε κάνουν πρέπει να το ανεβάζουν στο facebook για να το δουν οι "φίλοι" τους. Για ποιο λόγο ρε άνθρωπε πρέπει να το δουν τόσοι άνθρωποι, που με τους περισσότερους μπορεί να μην είχες ούτε μια καλημέρα; Γιατί ρε δήθεν, να πρέπει όταν πας διακοπές να ανεβάζεις και φωτογραφίες για να δούνε όλοι που πήγες; Μήπως τελικά ρε κατακαημένε πήγες διακοπές για να έχεις να ανεβάσεις φωτογραφίες στο facebook; Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές, δεν χρειάζονται απάντηση.

Μετά έχουμε τα "των πεθαμένων". Μόλις πεθαίνει κάποιος σπουδαίος, τρέχουμε ποιος θα προλάβει να κάνει Group στη μνήμη του μεγάλου καλλιτέχνη, δημιουργού κλπ πάλι με σκοπό τα like's και τα μέλη που θα αποκτήσει το group που μετά το ίδιο το group μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε άλλη χρήση. Για οτιδήποτε γίνει ή δεν γίνει στον κόσμο το facebook έχει και το καταλληλο μέρος και τρόπο για να το εκφράσεις. Πάντα χωρίς να ενοχληθείς ή να στεναχωρεθείς για τίποτα. Μα θα που πείτε, από το facebook βγήκαν και οι αγανακτισμένοι που τους υποστήριξες! Οι αγανακτισμένοι γεννήθηκαν στο facebook αλλά σχεδόν αμέσως "αποχώρησαν". Έφτιαξαν ιστοσελίδες, blogs, απέκτησαν χαρακτήρα και θεματολογία, δεν έμειναν στο βούρκο του "όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω", περάστε κόσμε να πάρεις ότι σαβούρα κυκλοφορεί! Γιατί αυτό είναι το facebook. Μια σελίδα που περιέχει τα πάντα, και όταν κάτι περιέχει τα παντα, εκτός από τον ίδιο τον κόσμο, είναι ένας άλλος κόσμος. Και ένας κόσμος μέσα σε ένα κόσμο μπορεί να φέρει τη καταστροφή!

Ας έρθουμε τώρα στη θεματολογία. Όταν ένα site δεν έχει συγκεκριμένη θεματολογία-σκοπό, κατ' εμέ είναι για τα σκουπίδια! Αλήθεια ποιος είναι ο σκοπός του facebook; Η κλασσική απάντηση είναι η κοινωνική δικτύωση, αφού πρόκειται για ένα social media. Εγώ θα απαντούσα κάπως διαφορετικά. Ο σκοπός του facebook διαμορφώνεται μέσα από το σκοπό των χρηστών του. Η πλειοψηφία των αντρών χρηστών λοιπόν έχουν ως σκοπό πρώτον να χτυπήσουν γκόμενα (για να μην πω τίποτα χειρότερο), δεύτερον να δείξουν σε όλους ότι έχουν καινούργιο σπίτι-αμάξι-μηχανάκι-ποδήλατο-πατίνι και τρίτον να σκοτώσουν την ώρα τους. Από την άλλη η πλειοψηφία των γυναικών έχουν ως σκοπό πρώτον να δείξουν ότι είναι όμορφες και έξυπνες χωρίς βέβαια να θίγονται με τα κολακευτικά σχόλια των αντρών που τις κολλάνε, εκτός αν είναι χυδαία οπότε "θίγονται". Δεύτερον να ποζάρουν σε διάφορες στάσεις που τις κολακεύουν για να πάρουν like's και τρίτον σαν τους άντρες επίσης να κουτσομπολεύουν ατελείωτες ώρες στα chat και στα παιχνιδάκια για ανούσια θέματα.

Εγώ αυτό δεν το λέω κοινωνική δικτύωση, αλλά ΚΑΤΑΝΤΙΑ! Το facebook με τον τρόπο που προανέφερα έχει καταφέρει να κονιορτοποιήσει στο μέγιστο βαθμό κάθε νευρώνα του εγκεφάλου του φανατικού χρήστη εθίζοντας τον σε μια ασχολία που δεν έχει καν λόγο ύπαρξης. Για ποιο λόγο να σε ενδιαφέρει, αν η "Lady Gaga είναι άντρας", αν στην Ιαπωνία κάποιος "έκανε σούπα το παιδί του και το έφαγε", αν έχουν δημιουργήσει "Υβρίδιο ανθρώπου-ελέφαντα" ή ακόμα ακόμα ποια είναι η ομορφότερη του facebook, ποιος έχει πιο φαρδείς ώμους και πόσα πράγματα ξέρουν οι "φίλοι" σου για σένα; Και για να προλάβω μερικούς, η απάντηση εγώ δεν τα βλέπω αυτά , δεν μετράει, γιατί απλούστατα δεν είναι στο χέρι σου. Το κατασκεύασμα στα πετάει μπροστά στα μάτια σου, και να μην κάνεις κλικ, την άχρηστη πληροφορία την έβαλες στο κεφάλι σου. Άντε να τις χιλιάσεις!

Συμπερασματικά λοιπόν και για να μην πολυλογώ:

Το εν λόγω κατασκεύασμα, ΔΕΝ κοινωνικοποιεί , ΔΕΝ σε βοηθάει να κάνεις φίλους, ΔΕΝ ενημερώνει, ΔΕΝ ψυχαγωγεί, ΔΕΝ είναι χρήσιμο σε καθημερινή βάση και ΔΕΝ είναι παιχνίδι. Αντιθέτως σε εθίζει στο ΧΑΣΙΜΟ ΧΡΟΝΟΥ, στο ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ, στην ΕΠΙΔΕΙΞΗ, στη ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ πολτοποιώντας τον εγκέφαλο σου. Το μόνο χρήσιμο που έχει αν χρησιμοποιηθεί σωστά είναι το να φέρει σε επαφή ανθρώπους που δεν θα μπορούσαν να έρθουν σε διαφορετική περίπτωση. Ως εκεί όμως! Από αυτό που πραγματικά είναι μέχρι το να μετατραπεί στο υπερsite που το έχουμε κάνει όλοι μας, έχουν μεσολαβήσει λίγα χρόνια αλλά άπειρα καμένα μυαλά και κατεστραμένες προσωπικότητες!!
Έτσι όπως το λέω. Όταν ζεις για το facebook, ακόμα και αν δεν το παραδέχεσαι είσαι και καμένο μυαλό και κατεστραμένη προσωπικότητα. Και αν δεν ξέρετε αν είστε ή δεν είστε, μην κάνετε log in στο facebook για ένα μήνα. Αν μπορείτε με ευκολία, συγχαρητήρια, μάλλον κάνετε σωστή χρήση, αν πάλι στην πρώτη εβδομάδα υποκύψετε ίσως πρέπει να σκεφτείτε λίγο περισσότερο την κατάσταση σας.

Τέλος, να πω ότι γνωρίζω πολλά άτομα που τα εκτιμώ πολύ και που είναι καθημερινοί χρήστες (μερικοί και φανατικοί) του facebook και στα οποία θα ήθελα να αναφερθώ. Αυτό το κείμενο δεν το έγραψα για εσάς, το έγραψα για εμένα. Εκεί καταστάλαξα μετά από κάποια χρόνια ως απλός (δεν θα έλεγα φανατικός) χρήστης του facebook. Είναι η άποψη μου και απλά τη δημοσίευσα γιατί μπορεί κάποιος να ενδιαφέρεται, την έγραψα και ας ενοχλήσει πολλούς, την έγραψα και ας θυμώσουν κάποιοι, την έγραψα και ας με βρίσετε, την έγραψα και ας μη μου κάνετε like, μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτά. Ελπίζω και εσείς.

υ.γ.1
Για τους γονείς που διάβασαν αυτό το άρθρο θα έλεγα μόνο αυτό:
Το facebook είναι ακατάλληλο για ανηλίκους.
υ.γ.2
Συγνώμη αν ξέχασα να βάλω εισαγωγικά ("") όλες τις φορές που χρησιμοποίησα τις λέξη φίλος, στο παραπάνω κείμενο. Δεν το έκανα επίτηδες.
υ.γ.3
Σκόπευα να αφαιρέσω το κουμπί LIKE που έχω στο blog, αλλά το αφήνω για λίγο καιρό ακόμα. Θέλω να δω αν υπάρξει άτομο που θα κάνει LIKE στην επίθεση εναντίον της φιλοσοφίας του LIKE. Καλό έ;;

Συνέντευξη με τον ξυπόλητο φιλόσοφο...

2011-07-08T17:00:00.000-07:00

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήμουν καλεσμένος στο σπίτι του και μου τα είπε όλα με το νι και με το σίγμα. Σήμερα τελείωσα την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης που μου έδωσε και σας την παραθέτω αυτούσια, με κάποια λίγα σχόλια μου.

Έφτασα λίγο πριν τις δώδεκα το μεσημέρι έξω από την παράγκα του και χτύπησα διακριτικά την πόρτα. Η παράγκα κουνήθηκε τόσο που νόμισα ότι θα πέσει και ομολογώ ότι τρόμαξα στην ιδέα. Μετά από μερικές απαντήσεις μου στις ερωτήσεις “Ποιοοοος;” και “Και τι θεεες;” με θυμήθηκε και εμφανίστηκε ολοζώντανος μπροστά μου ο Καραγκιόζης. Με κοίταξε προσεκτικά από πάνω μέχρι κάτω και με ρώτησε αν θέλω κάτι να πιω. Για να μην τον προσβάλω του ζήτησα ένα χυμό και μου απάντησε ότι το κατάστημα σερβίρει μόνο νερό και μάλιστα βραστό! Στην ερώτηση μου, μα βραστό νερό πίνετε αρχές Ιουλίου, η απάντηση του ήταν αφοπλιστική. “Ε αφού αυτό έχουμε..”
Για να μην τα πολυλογώ, καθήσαμε κάτω, έξω από την παράγκα και αρχίσαμε τη συνέντευξη.

Κύριε Καραγκιόζη, πείτε μας πέντε πράγματα για τον εαυτό σας.
-Πεινάω, πεινάω, πεινάω, πεινάω, πεινάω.

Έχετε τίποτα άλλο να συμπληρώσετε;
-Δεν έχουμε τίποτα άλλο να συμπληρώσουμε. Ένας είμαι βρε! Μη κοιτάς που έχω δύο όψεις! Μίλα μου κανονικά.

Απλά χρησιμοποιώ πληθυντικό ευγενείας.
-Δεν πειράζει μίλα μου κανονικά εσύ και θα καταλάβω εγώ την ευγένεια σου.

Ωραία. Φίλε Καραγκιόζη λοιπόν, πως τα περνάς;
-Δόξα τω θεώ, όλα καλά. Υγεία υπάρχει, οικογένεια, παιδιά, σκυλιά, γατιά όλα καλά είναι. Δύο πράγματα θα έλεγα ότι είμαι. Πεινασμένος και ευτυχισμένος.

Το πεινασμένος το καταλαβαίνω. Ας έρθουμε στο ευτυχισμένος. Πως είσαι ευτυχισμένος ενώ όλοι ξέρουμε την οικονομική σου κατάσταση;
-Δηλαδή; Δεν κατάλαβα.

Εννοώ ότι πιο λογικό θα ακουγόταν να μας πεις ότι είσαι δυστυχισμένος επειδή είσαι φτωχός και δεν έχεις ούτε τα βασικά καλά καλά.
-Και πως δηλαδή πηγάζει το ένα από το άλλο; Ποιος το λέει ότι επειδή δεν έχω λεφτά δεν μπορώ να είμαι ευτυχής; Δεν νομίζω να ήμουν πιο ευτυχισμένος αν είχα ένα εκατομμύριο ευρώ αντί για ένα ευρώ που έχω στη τσέπη μου για να περάσω τον υπόλοιπο μήνα.

Πως μπορείς και το πετυχαίνεις αυτό;
-Είναι απλό. Ξέρω τι θέλω από τη ζωή μου. Πολλές φορές μου προσφέρθηκαν πλούτη και παλάτια, πολλές φορές οι κατεργαριές μου έπιασαν πολύ περισσότερο τόπο από όσο περίμενα και βρέθηκα να μπορώ να έχω χιλιάδες ευρώ στις τσέπες μου. Αλλά δεν τα δέχτηκα! Έκανα συμφωνία με τον Πασά και αντί για την αμοιβή που ήθελε να μου δώσει, του ζήτησα να πηγαίνουμε και να τρώμε όλο το Καραγκιοζέικο σόι στο σαράι. Αυτό μόνο. Έχω αποφασίσει δηλαδή ότι είμαι ευτυχισμένος στο καλύβι μου και δεν πάω πουθενά.

Πολύ ενδιαφέρον όλα αυτά. Παρόλα αυτά, αν δεχόσουν τα λεφτά δεν θα έκανες ευκολότερη τη ζωή σου και τη ζωή των παιδιών σου;
-Ευκολότερη μπορεί. Πιο ευτυχισμένη, δεν νομίζω. Τα παιδιά μου τα έχω μάθει να ζούνε όπως μπορούμε να ζήσουμε εμείς σαν οικογένεια και προσπαθώ να τα προστατέψω από τη λογική του “έχω το μεγάλο-θέλω το μεγαλύτερο-και μετά το τεράστιο”. Αυτή η λογική είναι αρρωστημένη κατά τη γνώμη μου. Απλά η εποχή έχει καταφέρει να κάνει οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση της ζωής να φαίνεται παράλογη και ανούσια. Τώρα αν μεγαλώσουν και θέλουν να κάνουν διαφορετικά πράγματα, είναι ελεύθερα να κάνουν αυτό που θέλουν. Από το πατέρα τους τουλάχιστον θα έχουν μάθει να είναι ευτυχισμένα λόγω φιλοσοφίας.

Ποια είναι η δική σου φιλοσοφία της ζωής λοιπόν;
-Η εξής απλούστατη. Πρώτα απ όλα αγαπάω τη ζωή μου και ξέρω τι ζητάω από αυτήν. Τα είπαμε πριν μην τα ξαναλέμε. Μένω στο καλύβι και είμαι ευχαριστημένος. Αν δεν ήμουν, θα προσπαθούσα να κάνω ένα ικανοποιητικό για μένα σπίτι και μετά θα έμενα εκεί την υπόλοιπη ζωή μου. Την πρόοδο μου την ψάχνω σε άλλους τομείς, όχι στο πόσο καινούργιο είναι το σπίτι μου. Δεύτερον αγαπάω τους ανθρώπους και τη φύση γενικά. Ακόμα και αυτούς που καρπαζώνω ώρες ώρες. Δεν λέω ότι είμαι άγιος αλλά ότι δεν θέλω το κακό κανενός ανθρώπου. Και τρίτον μπορώ να εκτιμήσω σωστά τις αξίες.

Τι σημαίνει αυτό το τελευταίο;
-Να εκτιμήσω αξίες σημαίνει ότι μπορώ να κοστολογήσω ακριβότερα ένα παγκάκι που έχει θέα ένα ηλιοβασίλεμα, και στο οποίο μπορώ να κάτσω, όποτε θέλω με όποιον θέλω και να τρώω πασατέμπο, από όλο το χρυσάφι του κόσμου. Σημαίνει ότι μπορώ να κάνω τα καλοκαιρινά μου μπάνια στη σκάφη που πλένει η γυναίκα μου τα ρούχα και δεν χρειάζεται να πάω στη Χαλκιδική, αφού δεν μπορώ. Σημαίνει ότι ξέρω πόσο αξίζουν όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί, απλά για να τα κοιτάς ξαπλωμένος στο χορτάρι που παρεμπιπτόντως ξέρω και αυτό πόσο αξίζει απλά για να ξαπλώσεις πάνω του. Όλα αυτά είναι για μένα η περιουσία μου. Και αυτό δεν το όρισα εγώ, όπως έκαναν οι άνθρωποι με το χρήμα. Τη δική μου περιουσία την όρισε η ίδια η φύση. Αυτά είναι η περιουσία μας και όχι τα φραγκοδίφραγκα.

Το χρήμα όμως φαίνεται να κινεί τα πάντα στο κόσμο.
-Ναι, γιατί έτσι το όρισαν οι άνθρωποι. Το ξέρω ότι δεν γινόταν διαφορετικά. Απλά εγώ προτιμώ αντί πέντε χιλιάδες ευρώ στην τράπεζα, να έχω πέντε στρέμματα σκιάς στη γειτονιά μου για να μπορώ να κοιμάμαι από κάτω σε διαφορετικά σημεία κάθε μέρα. Και ξέρεις πιο είναι το τρομερό; Ότι τα έχω! Όλοι τα έχουν. Αλλά δεν ξέρουν να τα εκτιμήσουν! Ενώ εγώ ξέρω.

Θα ήθελες να σχολιάσεις τις δύσκολες στιγμές που περνάει η χώρα μας;
-Εγώ δεν βλέπω καμιά δύσκολη στιγμή να περνάει η χώρα μας. Η χώρα μας θα περάσει δύσκολα, όταν οι πολιτικοί μας αποφασίσουν να πουλήσουν τον Ελληνικό ήλιο, τα Ελληνικά νησιά, τα Ελληνικά βουνά, τα Ελληνικά δάση, τα Ελληνικά μνημεία, τις Ελληνικές ιδέες. Γενικά, όταν θα αποφασίσουν να πουλήσουν αυτό που λέμε Ελλάδα! Τότε θα έχουμε πραγματικό πρόβλημα στη χώρα! Τώρα έχουμε κάτι που μοιάζει με πρόβλημα.

Μα πως μπορείς και το λες αυτό; Τόσοι άνθρωποι έχουν μείνει χωρίς δουλειά! Η κατάσταση είναι δύσκολη.
-Εγώ είμαι σε χειρότερη κατάσταση από όλους αυτούς και όμως τα λέω! Μιλάω για ευτυχία χωρίς να έχω ούτε το ένα χιλιοστό της περιουσίας που έχει ο πιο φτωχός από τους ανέργους. Και όμως, το λέω και το ξαναλέω! Δεν υπάρχει πρόβλημα! Είμαστε πλούσιοι!

Και τι προτείνεις δηλαδή να κάνουν οι άνθρωποι;
-Τι να κάνουν; Να ζησουν τη ζωή τους. Να ασχοληθούν με ότι τους αρέσει. Να κάνουν αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους. Να ονειρεύονται! Εγώ γιατί νομίζετε ότι κοιμάμαι πολλές ώρες; Να αγαπήσουν τους ανθρώπους και τον κόσμο τους. Το κόσμο τον πραγματικό, όχι αυτόν που μοιάζει με πραγματικό. Και τέλος να μάθουν να εκτιμούν τα αγαθά που τους προσφέρονται απλόχερα!

Συμφωνώ μαζί σου αλλά παρόλα αυτά νομίζω ότι υπερβάλλεις σε πολλά σημεία. Κάποιος θα σου έλεγε: “άσε ρε φίλε, εδώ δεν έχουμε να φάμε”.
-Ούτε εγώ έχω. Πάντως γι αυτό που είπες για την υπερβολή, τι να πω, μπορεί. Αυτή είναι η δουλειά μου άλλωστε.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που δέχτηκες να κάνουμε αυτή τη συνέντευξη. Σου έχω μόνο μια ερώτηση ακόμα. Σε έχουμε συνηθίσει πολύ διαφορετικό, συνήθως λες αστεία, κάνεις λογοπαίγνια, σατυρίζεις και γελάς. Σήμερα γιατί είσαι σοβαρός και φιλοσοφείς;
-Ααα δεν είναι τίποτα, μην ανησυχείτε καθόλου! Το επάγγελμα μου εκτός από τα χίλια δυο που έκανα κατά καιρούς είναι ηθοποιός. Ηθοποιός πίσω από τον μπερντέ, ηθοποιός που έχει παίξει πολλούς ρόλους, και μιλάει σε πολλές γλώσσες. Σήμερα λοιπόν, είπα να μιλήσω στη γλώσσα του κανονικού ανθρώπου, του νεοέλληνα αν θέλεις. Σαν να είμαι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Ο άνθρωπος που μιλάει σοβαρά για τη ζωή και τις ανησυχίες του. Ο άνθρωπος που εργάζεται, φορολογείται, ανησυχεί και ψάχνεται.
Μιμήθηκα εγώ τους ανθρώπους μήπως τύχει και μιμηθούν λιγάκι οι άνθρωποι εμένα, τον Καραγκιόζη...

Αγανακτισμένοι στο λευκό πύργο αλλά και σε όλη την Ελλάδα!!!

2011-05-24T15:48:00.000-07:00

Μουσική από άλλο σύμπαν

2011-05-16T11:25:00.000-07:00

Αν παρακολουθείτε το blog μου πιθανόν να γνωρίζετε ότι είμαι λάτρης της καλής μουσικής και ιδιαίτερα του ρεμπέτικου. Ιδιαίτερα ακούω και θαυμάζω τον πατριάρχη του ρεμπέτικου Μάρκο. Τον τελευταίο καιρό άρχισα να ψάχνω και σε άλλους μουσικούς δρόμους βρίσκοντας πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Ανακάλυψα ωραία ακούσματα και μουσικές, οστώσο στη συγκεκριμένη ανάρτηση θα αναφερθώ μόνο σε μια δουλειά που κατά τη γνώμη μου είναι "το κάτι άλλο".

Δεν είναι στο χαρακτήρα του blog μου να κάνω προτάσεις για νέους δίσκους, βιβλία κλπ άλλα όποτε υπάρχει κάτι που με εντυπωσιάζει δεν μπορώ παρά να το παρουσιάσω!
Ο λόγος για το νέο διπλό δίσκο του Στέλιου Βαμβακάρη, γιού του μεγάλου Μάρκου, με τίτλο ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΙΑΜΟΝΗΣ.

Κατά την άποψη μου ο δίσκος πρόκειται για κάτι πολύ πρωτοποριακό. Ότι και να πω είναι λίγο. Μέσα στους δίσκους (ένας με τραγούδια και ένας με οργανικά κομμάτια) ακούγονται ταξίμια σε πειραιώτικα κουρδίσματα (καραντουζένια), εμπλουτισμένα με σύγχρονους ήχους της ροκ, κομμάτια blues με μπουζούκι, διαφορετικοί ρυθμοί, διαφορετικά ακούσματα. Πραγματικά πρόκειται για μουσική από άλλο σύμπαν και αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι το μήλο πράγματι έπεσε κάτω από τη μηλιά!

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα...

Μια γεύση μπορείτε να πάρετε εδώ.

υ.γ.
Πιστέυω ότι ο συγκεκριμένος δίσκος μπορεί να ακουστεί από λάτρεις του ρεμπέτικου, των blues, της ροκ και γενικότερα της καλής μουσικής, και δεν θα έλεγα ότι θα πρέπει να περιοριστεί στην Ελλάδα. Προσφέρει πολλά!!

Πάλι τρέχεις Θανάση;

2011-05-03T10:37:00.000-07:00

-Πάλι τρέχεις Θανάση;
-Γιατί Ευγένιε; Είχα σταματήσει και δεν το χα καταλάβει;
-Ξανά πήραν τα πάνω τους οι Έλληνες...!!

-Έτσι ταξιδεύει η Ελλάδα, Ευγένιε... Πότε φουρτούνα, πότε μπουνάτσα...!!
-Ένα μικρό λευκό καράβι είναι η Ελλάδα, σαν τούτο εδώ το φλιτζάνι, με το άρωμα της ζωής μέσα, και το φιλαράκο δίπλα...

-Στην υγειά σου καλέ μου άνθρωπε...
-Στην υγειά σου δάσκαλε...

Καλό ταξίδι καλέ μας άνθρωπε...

Όσοι δεν καταλάβατε, ή όσοι θέλετε απλά να θυμηθείτε, δείτε εδώ.

Χρειαζόμαστε ένα σύγχρονο Da Vinci...;

2011-04-30T01:22:00.000-07:00

(Αφορμή για αυτή την ανάρτηση ήταν η επίσκεψη μου στην έκθεση που φιλοξενεί αντίγραφα σχεδίων και κατασκευών του Leonardo Da Vinci. Η έκθεση λειτουργεί εδώ και καιρό στο Μύλο και θα λειτουργεί μέχρι και 5 Ιουνίου. Θα πρότεινα σε όλους να την επισκευτούν, αξίζει!)

Ο Leonardo ήταν ένας ευφυέστατος άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα, που του άρεζε να καταπιάνεται με τα πάντα. Εξ άλλου είναι γνωστή η επωνυμία που του αποδόθηκε: Homo Universalis (καθολικός άνθρωπος). Ήταν αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, μουσικός, εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος και γεωμέτρης. Τα σχέδια του (πολλά από τα οποία μπορείτε να δείτε στην έκθεση) δείχνουν ότι ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του αφού τα περισσότερα από αυτά που σχεδίασε βρήκαν εφαρμογή γύρω στον μισό αιώνα αργότερα.

Τι σχέση έχουν άραγε η σημερινοί επιστήμονες με το Leonardo; Εδώ και χρόνια η εξειδίκευση έχει κατακλύσει κυριολεκτικά τις επιστήμες τόσο τις θετικές όσο και τις ανθρωπιστικές. Είναι σαφές ότι λόγω της μεγάλης εξέλιξης των επιστημών και της αύξησης του όγκου των γνώσεων οι περισσότεροι επιστήμονες δεν έχουν τη δυνατότητα να γίνουν "πανεπιστήμονες", να γνωρίζουν δηλαδή τη λειτουργία του κόσμου σε κάθε πτυχή του. Στην εποχή μας μάλιστα, μάλλον δεν μπορούν να γνωρίζουν καν το τι συμβαίνει ακόμα και σε κλάδους της δικής τους επιστήμης (υπερ εξειδίκευση). Το "πρόβλημα" έγκειται λοιπόν στο ότι έχουμε χωρίσει τον κόσμο σε τομείς και τον μελετάμε ο καθένας με το δικό του τρόπο. Οι των θετικών επιστημών έχουν τα μαθηματικά, οι των ανθρωπιστικών επιστημών, τη γλώσσα. Θεωρώντας ότι οι δύο αυτοί κλάδοι είναι τελείως ανεξάρτητοι, κάποιοι πιθανόν να θεωρούσαν ότι όλα είναι μια χαρά, καθένας περιγράφει αυτό που μπορεί, με τα εργαλεία που διαθέτει. Η εμπειρία όμως δείχνει ότι οι άνθρωποι τείνουν να ενοποιούν θεωρίες-αντιλήψεις και να τις εντάσσουν σε κοινά πλαίσια, ίσως γιατί θεωρούν ότι όσο γενικεύουν τη γνώση τους, περιλαμβάνοντας όσο περισσότερη πληροφορία μπορούν, τόσο πιο κοντά φτάνουν στη πλήρη γνώση του κόσμου.

Δεχόμενοι λοιπόν αυτή την αντίληψη περί ενοποίησης ίσως θα μπορούσαμε νοητά να φανταστούμε πως μπορεί να μοιάζει μια υποθετική υπερεπιστήμη του μέλλοντος. Φανταστείτε την σαν την μοναδική επιστήμη που θα ήθελε να σπουδάσει ο Da Vinci. Ή σαν τη γνώση του Θεού ή της Φύσης, ή όπως αλλιώς θέλετε. Από τη στιγμή όμως που μιλάμε για μια επιστήμη, ίσως είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε δύο κύρια χαρακτηριστικά της.

Πρώτο χαρακτηριστικό της θα πρέπει να είναι η σαφήνεια και η ακρίβεια. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά τα διαθέτει σε απόλυτο βαθμό η επιστήμη των μαθηματικών η οποία όμως ίσως αποδειχθεί ότι δεν είναι η κατάλληλη για τη πλήρη περιγραφή του κόσμου. Και το πιο πιθανό είναι να μην είναι, καθότι είναι σαφής η αδυναμία των μαθηματικών, τουλάχιστον προς το παρόν, να περιγράψουν έννοιες όπως η ηθική, η φαντασία, η δημιουργικότητα κ.α. που προέρχονται από λειτουργίες του εγκεφάλου που η επιστήμη ακόμα δεν έχει αποσαφηνίσει. Χρειαζόμαστε λοιπόν τη σαφήνεια και την ακρίβεια των μαθηματικων αλλά όχι απαραίτητα τα ίδια τα μαθηματικά, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα.

Δεύτερο χαρακτηριστικό της μάλλον θα είναι ο προσεγγιστικός της χαρακτήρας. Δεν φαίνεται απίθανο να υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον μια τέτοια θεωρία, το απίθανο είναι να μην είναι προσεγγιστική, πιθανοκρατική ή/και χαοτική. Προφανώς αυτοί οι ισχυρισμοί πηγάζουν από το γεγονός ότι ο κόσμος μας είναι πολύπλοκος και οι μεταβλητές που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας αμέτρητες. Σκεπτόμενοι λοιπόν ότι ποτέ δεν θα διαθέτουμε άπειρη υπολογιστική ισχύ, ούτε στους πιο σύγχρονους υπολογιστές, πόσο μάλλον στους εγκεφάλους μας, μάλλον κάθε πρόβλημα της υπερεπιστήμης θα πρέπει να προσδιορίζεται με βάση προσεγγιστικές μεθόδους, δίνοντας μας ως αποτέλεσμα, μια πιθανότητα να έχουμε κάποια έκβαση του φαινομένου που μελετάμε και σίγουρα έχοντας ιδιαίτερα ευαίσθητη εξάρτηση του αποτελέσματος από τις αρχικές συνθήκες (αυτό που ονομάζουμε Χάος).

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι αδύνατον να μην υπάρξουν σε μια υπερεπιστήμη όπως τη φανταστήκαμε, τουλάχιστον δεχόμενοι την αντίληψη που υπάρχει για το τι σημαίνει επιστήμη στη σύγχρονη εποχή. Μετά την εποχή της υπεξειδίκευσης λοιπόν, ίσως αρχίζει να έρχεται η εποχή της μεγάλης ενοποίησης που μπορεί να μην εμπνεύστηκε αλλά ίσως άθελα του, είχε την εσωτερική ανάγκη να βιώσει ένας μεγάλος επιστήμονας της Αναγέννησης. Ίσως πάλι να είναι μια φιλοδοξία του ανθρώπου που ποτέ δεν θα γίνει πραγματικότητα λόγω της έλλειψης ενός ή πολλών σύγχρονων Da Vinci, όχι λόγω της στενομυαλιάς των ανθρώπων αλλά της ίδιας τη Φύσης που ίσως δεν θέλει να επιτρέψει σε ένα τμήμα της, να κατανοήσει το όλον της.

Φτώχεια...

2011-04-17T13:28:00.000-07:00

Σήμερα έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Θεσσαλονικιός τραγουδοποιός Νίκος Παπάζογλου. Μάλλον ήθελε να ανταμώσει με το φίλο του, τον μεγάλο μας στιχουργό Μανώλη Ρασούλη, που μας άφησε πριν απο περίπου ένα μήνα. Και οι δύο τώρα, θα έχουν στήσει πάλκο και θα τα λένε με το δικό τους μοναδικό τρόπο ο καθένας.

Τι άλλο τίτλο θα μπορούσα να βάλω στη σημερινή δημοσίευση όταν λείπει από τη ζωή, από τη Θεσσαλονίκη, από την Ελλάδα ένας ακόμα μεγάλος; Φτώχεια είναι η λέξη που μας χαρακτηρίζει και δεν αναφέρομαι στην οικονομική φτώχεια της χώρας, αλλά ούτε και στη παγκόσμια φτώχεια του τρίτου κόσμου. Αναφέρομαι στη πολιτισμική, την ηθική, και την νοητική φτώχεια που μας περιτριγυρίζει. Στη χώρα μας, αλλά μάλλον και παντού στον πλανήτη.

Στεναχωριέμαι να βλέπω γύρω μου φτώχεια. Στεναχωριέμαι πολύ. Και ακόμα περισσότερο στεναχωριέμαι, γιατί δεν ξέρω αν και εγώ ανήκω στους φτωχούς. Το ψάχνω... Και θα το ψάχνω... Και θα προσπαθώ να μάθω...
Ίσως αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι, κοιτώντας το μέλλον. Ίσως και όχι.

Άνθρωποι σπουδαίοι φεύγουν, μια εποχή σβήνει, και το μέλλον, που μας ενδιαφέρει, φαίνεται... φτωχό. Πολύ φτωχό. Δεν είμαι προγονόπληκτος ούτε πιστεύω ότι η παλιά εποχή ήταν η ιδανική. Πιστεύω στο "ουδείς αναντικατάστατος" αλλά και στο "καθένας, ένας και μοναδικός". Οι μεγάλοι φεύγουν, για να έρθουν άλλοι, και μετά άλλοι και μετά άλλοι... Όταν όμως βλέπεις παντού γύρω σου φτώχεια, και λίγες σπίθες να αργοσβήνουν, σε πιάνει το παράπονο. Συνειδητοποιείς ότι έχεις μείνει στο σκοτάδι, και οι λίγες φωτίτσες ολοένα και λιγοστεύουν. Τρελαίνεσαι. Θέλεις κάτι, κάποιον, κάπως να δεις μέσα στο χάος. Στεναχωριέμαι γιατί δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις...
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι το ψάχνω... Και θα το ψάχνω... Και θα προσπαθώ να μάθω...
Και ίσως εκεί είναι η ουσία... Ίσως και όχι...

Το συνέδριο της ΕΕΦ και οι Αινστάινηδες!

2011-04-10T00:48:00.000-07:00

Με αφορμή το συνέδριο που διοργανώνει τον Οκτώβριο, το Παράρτημα Κ/Δ Μακεδρονίας της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, έχω να κάνω κάποια σχόλια σχετικά με τη ποιότητα ενός συνεδρίου της ΕΕΦ στο οποίο παρεβρέθηκα.

Μεταξύ κάποιων (ομολογουμένως, αρκετών) σοβαρών ομιλητών υπήρχαν και κάποιοι κορυφαίοι τύποι οι οποίοι έχουν τις θεωρίες τους και τις αποδείξεις τους, τις οποίες δεν δέχεται η επιστημονική κοινότητα, γιατί οι ίδιοι δεν είναι βουτηγμένοι στο σύστημα..

Στο συγκεκριμένο συνέδριο έγινε ομιλία σχετικά με τη θεωρία του ψηφιδωτού όντος (δεν την ξέρετε έ? Δεν ξέρετε τι χάνετε) και δεν ξέρω και τι άλλες που δεν τις πήρα χαμπάρι. Επιπλέον, στο φάκελο του συνεδρίου, για τον οποίο κάθε σύνεδρος έδινε ένα σεβαστό ποσό, υπήρχαν διάφορα βιβλία της ελληνικής διανόησης όπως "Η αναθεώρηση της Φυσικής" ενός εφοριακού από την Εύβοια, το "Ο Κόσμος, το Σύμπαν και το Αντισύμπαν" από έναν μηχανολόγο κ.α.

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο Η Αναθεώρηση της Φυσικής, για να αντιληφθεί ο αναγνώστης περι τίνος πρόκειται:
---------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕ Η ΕΕΦ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

(περί διανυσμάτων)
Ένα διάνυσμα σε ένα σύστημα αναφοράς, δεν είναι το ίδιο
αν το δούμε από άλλο σύστημα αναφοράς, γιατί η διέυθυνση
και η κλίση συνήθως αλλάζει. Ένα σύστημα αναφοράς έχει το
κέντρο του σε μένα, εσείς έχετε άλλο κέντρο και βλέπω τα
διανύσματα όπως τα βλέω στον υπολογιστή, την δική μου
ολογραφία.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΙΘΑΝΟΚΡΑΤΙΑΣ
Είναι γνωστό ότι Εκιν+Εδυν=Ε και (p^2/2m)+V(r)=E.
Στην τελευταία πολλαπλασιάζουμε την κ.σ.και έχουμε:
(p^2/2m)Ψ(x,t)+V(r)Ψ(x,t)=EΨ(x,t). Όμως Ψ(x,t)=(-1/k^2)*d^2/dx[Ψ(x,t)]
και Ψ(x,t)=(i/ω)dΨ(x,t)/dt, οπότε:
(-p^2/2m){d^2/dx[Ψ(x,t)]}+V(r)Ψ(x,t)=ipdΨ(x,t) που είναι η
χρονοεξαρτημένη εξίσωση του Schrondiger. Διαπιστώνουμε ότι
κατασκευάσαμε την χρονοεξαρτημένη εξίσωση από το αξίωμα της
ενέργειας και την Ψ(x,t) και το ίδιο θα έκανε και ο Schrondiger!

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Συνεπώς το σχέδιο ήταν να διασπαστεί το κενό σε δύο παράλληλες πλάκες
αντίθετων σωματιδίων, με αντιθετα φορτία και μάζες, τα οποία θα πάλλονται
και θα διεγείρουν το κενό που θα παράγει αντιβαρύτητα, η οποία απωθεί την
έλξη των φορτίων. Το μωσαικό της κάθε πλάκας δεν ταλαντώνεται ταυτόχρονα αλλά
τα σωματίδια έχουν διαφορετική φάση ταλάντωσης και το ίδιο πλατος. Τα σωματίδια
της κάθε πλάκας έχουν τα αντίστοιχα στην άλλη.

Η διάσπαση σε δύο πλάκες παράγει αντιβαρυτικά κύματα. Μεταξύ των πλακών παράγονται
τα αντιβαρυτικά κύματα τα οποία θα τιθασευτούν από απειροστικά κενά, θα παράξουν
τα σωματίδια και τον φευγαλέο κόσμο μας, άτομα σαν το υδρογόνο που περιγράψαμε και
πιο πολύπλοκα. Θα σχηματιστούν μόρια και στο βάθος του χρονου θα εμφανιστεί το
σύμπαν, σαν απόρροια διάσπασης και διέγερσης του κενού.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Και ρωτώ. Αυτούς τους ανθρώπους, ποιος τους έκρινε για να μιλήσουν στο συνέδριο ή να μοιράζεται το βιβλίο τους στους σύνεδρους (μεταξύ των οποιων και φοιτητές);
Εκτός αν πρέπει να δεχτω ότι κάποιοι μπορεί να μην είναι και πολύ στα λογικά τους και η ΕΕΦ φροντίζει για τη στήριξη τους, μιας και η υπόλοιπη κοινότητα τους περιφρονεί.
Αν δεν συμβαίνει αυτό το τελευταίο, κάτι άλλο συμβαίνει...δεν θα ήταν πρέπον να αρχίσω τις υποθέσεις.
Τέλος, αν συμβαίνει πράγματι το τελευταίο, δεν έχω καμία διάθεση να πληρώσω για να γεμίσω τη βιβλιοθήκη μου (και το κεφάλι μου) με ασυναρτησίες και αερολογίες...

υ.γ.1
Ελπίζω και εύχομαι το παράρτημα Κ/Δ Μακεδονίας να έχει διαφορετική φιλοσοφία στην οργάνωση του συνεδρίου, αν και δεν θα είμαι εκεί για να το διαπιστώσω.

υ.γ.2
Αγαπητοί κύριοι της ΕΕΦ, πιστεύω ότι ξέρετε ότι έχουμε και στη Θεσσαλονίκη τέτοιους αδικημένους Αινστάινηδες και μάλλον να περιμένετε αιτήσεις τους...

Δάσκαλε που με δίδαξες, το μάθημα το ένα...

2011-04-03T06:43:00.000-07:00

Δάσκαλος. Μεγάλη κουβέντα. Δάσκαλοι δεν είναι (απαραίτητα) οι παιδαγωγοί των δημοτικών, όπως εννοούμε συχνά λέγοντας "ο δάσκαλος" ή "η δασκάλα" . Δάσκαλος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος. Ένας καθηγητής, ένας παιδαγωγός, ένας τεχνίτης, ένας επιστήμονας, ένας καλλιτέχνης, όλοι αυτοί, μπορεί εκτός της ιδιότητας τους, να έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου. Μπορεί όμως και όχι.
Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι μέσα στις δηλώσεις που μπορεί να κάνει ένας δάσκαλος, δεν μπορεί να υπάρχει κάποια που να τον κατατάσσει ανάμεσα στους δασκάλους. Αυτές οι δηλώσεις είναι δουλειά άλλων ανθρώπων, όχι του ίδιου.
Επιπλέον, φαίνεται ότι δάσκαλος είναι αυτός που θα καταφέρει να σου διδάξει "το μάθημα το ένα"...

Ποιο είναι αυτό το μάθημα;
Ας απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα παραθέτοντας τους στίχους ενός τραγουδιού του αξέχαστου Μανώλη Ρασούλη, το οποίο στάθηκε αφορμή (για τον υποφαινόμενο) να κάνει αυτή την ανάρτηση. (Οι αιτίες; Πολλές...).

Λέει λοιπόν ο λαικός φιλόσοφος:

Πες μου ποιον είχες δάσκαλο,
και θα σου πω ποιος είσαι,
και άιντε για το ταξίδι σου,
τους κάβους σάλτα λύσε.

Δάσκαλε που με δίδαξες,
το μάθημα το ένα,
δάσκαλο δεν χρειάζεται,
ο μαθητής κανένα.

Ο πιο καλός ο δάσκαλος,
είναι ο εαυτός σου,
μου λεγες και τελείωσα,
μ' άριστα το σχολειό σου.

Δάσκαλε που με δίδαξες,
το μάθημα το ένα,
δάσκαλο δεν χρειάζεται,
ο μαθητής κανένα.

Το μάθημα το ένα λοιπόν είναι ότι ο καλύτερος δάσκαλος είναι ο εαυτός σου. Προσοχή όμως γιατί υπάρχουν κίνδυνοι παρανόησης!
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν την προτροπή για κατάργηση της ύπαρξης των δασκάλων. Μάλλον ενισχύουν την ύπαρξη τους και κάνουν ακόμα πιο δύσκολο το έργο τους, διότι το συγκεκριμένο μάθημα απαιτεί να έχεις πολύ καλούς δασκάλους για να το εμπεδώσεις!
Και ας μη ξεχνάμε ότι και ο ποιητής (στο τραγούδι), το δάσκαλο του εκθειάζει, όχι τον εαυτό του!

υ.γ.
Εδώ μπορείτε να ακούσετε το παραπάνω τραγουδι.

The Road to Reality...(και μια πρόταση για τα τμήματα Φυσικής)

2011-03-22T11:42:00.000-07:00

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το διάσημο βιβλίο του μεγάλου φυσικού Roger Penrose "The Road to Reality" ή "Αναζητώντας την πραγματικότητα" όπως έχει μεταφραστεί ο τίτλος του στα ελληνικά.

Δεν σκοπεύω να κάνω κάποια παρουσίαση του βιβλίου ή κάτι τέτοιο, εξάλλου δεν το έχω αγοράσει ακόμα, παρόλο που είναι στα άμεσα σχέδια μου. Ο λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές είναι απλώς για να τονίσω-προτείνω-παραπονεθώ σχετικά με κάτι που μου φαίνεται ότι λείπει από το τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου όπου σπουδάζω και φαντάζομαι και από πολλά άλλα τμήματα Φυσικής, την έλλειψη του οποίου μου τόνισε το συγκεκριμένο βιβλίο μέσα στα λίγα λεπτά που το ξεφύλλισα διαβάζοντας τα περιεχόμενα και κάποια αποσπάσματα.

Τι μας λείπει λοιπόν στο Φυσικό και πως αυτό αναγεννάται μέσα από το βιβλίο του Penrose; Η απάντηση είναι απλή. Η ενότητα. Η συνοχή. Στα περισσότερα μαθήματα στο πανεπιστήμιο, δίνεται η εντύπωση ότι δεν υπάρχει ΜΙΑ Φυσική αλλά πολλές που καθεμία έχει το δικό της θέμα και απλά όλους μαζί αυτούς τους τομείς τους λένε, Φυσική, γιατί περιγράφουν τη Φύση. Το ίδιο συμβαίνει και στα μαθηματικά. Ίσως λόγω έλλειψης χρόνου οι περισσότεροι καθηγητές δεν προλαβαίνουν να αναφέρουν πως προέκυψαν αυτά τα μαθηματικά, πως και που χρησιμοποιούνται και ποια είναι η γενικότερη "φιλοσοφία τους".
Δεν μιλάω για ιστορία της επιστήμης, μιλάω για συνοχή της σκέψης!

Είναι ολοφάνερο ότι από το τμήμα λείπει ένα μάθημα, σεμινάριο, συνάντηση όπως θέλετε ονομάστε το, στο οποίο ο φοιτητής πριν πάρει πτυχίο θα ακούει ξανά από την αρχή τη Φυσική, ενοποιημένη πλέον. Με τους επιμέρους κλάδους της φυσικά, αλλά ενοποιημένη. Θα ακούσει και θα διαβάσει από την αρχή, περιληπτικά από Ευκλείδια Γεωμετρία μέχρι Σύγχρονη Θεωρία Ομάδων και από Νευτώνεια μηχανική μέχρι Γενική Θεωρία Σχετικότητας και Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Θα διδαχθεί τις σχέσεις μεταξύ τους και που χρησιμοποιούμε κάθε μια θεωρία. Θα μου πείτε, τι λες τώρα, κάθε ένα από αυτά τα μαθήματα μπορεί να χρειάζονται χρόνια για να τα μάθει-κατανοήσει πλήρως, κάποιος. Συμφωνώ. Εγώ δεν μίλησα για βαθιά εξειδικευμένη γνώση αλλά επίγνωση του τρόπου σύνδεσης του κάθε τομέα της Φυσικής με τους υπόλοιπους. Τι μελετάει κάθε τομέας; Μπορούμε να μελετήσουμε φαινόμενα μέσω διαφορετικών θεωριών; Ποιες θεωρίες θέλουν γενίκευση και ποιες έχουν πολύ γερά θεμέλια; Ποιες δεχόμαστε και για ποιες έχουμε ακόμα τις αμφιβολίες μας; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας Φυσικής θεωρίας; Μπορούμε να κάνουμε Φυσική χωρίς Μαθηματικά; Γιατί χρησιμοποιούμε έναν τομέα των μαθηματικών σε εκείνη τη θεωρία και ποιος άλλος τομέας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά στη Φυσική; Ποιες θεωρίες από αυτές που διδαχθήκαμε χρησιμοποιούνται ακόμα στην έρευνα; Ποιες έχουν ξεπεραστεί;
Και γενικότερα, με τι μοιάζει στις μέρες μας, αυτό το τεράστιο οικοδόμημα που λέγεται Φυσική;

Απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να κλείνουν τον προπτυχιακό κύκλο σπουδών ενός Φυσικού, με τρόπο απλό και κατανοητό από έναν τελειόφοιτο.

Έτσι, χρησιμοποιώντας τα βασικά μαθηματικά εργαλεία, που έτσι και αλλιώς κατέχει ο εν δυνάμει Φυσικός, το μάθημα αυτό θα μπορούσε να μας δείξει που μας οδηγεί ο δρόμος προς τη πραγματικότητα...

υ.γ.
Μάλλον δεν υπάρχει ιδανικότερο σύγγραμμα από το συγκεκριμένο βιβλιο αν κάποτε υπάρξει τέτοιο μάθημα. Επιπλέον, αν τα παραπάνω που έγραψα σας φαίνονται περίεργα, ρίξτε μια ματιά στα περιεχόμενα και θα καταλάβετε.

Καλό ταξίδι μεγάλε Μανώλη Ρασούλη

2011-03-13T06:55:00.000-07:00

Πριν από λίγο έμαθα τη τραγική είδηση του θανάτου του μεγάλου μας στιχουργού.
Δεν έχω πολλά να πω. Αυτά που αισθάνομαι μόνο.

Τον γνώρισα πριν λίγο καιρό στο "Πλατώ". Λίγες μέρες μετά, με μια όμορφη παρέα, φάγαμε μαζί του στη "Ναυτιλιακή", πίσω από την καμάρα. Λίγες μέρες πριν του είχα φτιάξει μια φιγούρα του θεάτρου σκιών. Δεν μου την παρήγγειλε. Απλά τον θαύμασα από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα και θέλησα να του κάνω ένα δώρο. Του έδωσα τη φιγούρα εκείνο το απόγευμα στη "Ναυτιλιακή". Του άρεσε. Μάλιστα μου είπε ότι είχε γράψει και ένα έργο για το θέατρο σκιών. "Ο Καραγκιόζης νεόπλουτος". Θα το βρω, είπε, κάπου πρέπει να το έχω, σε κάποιο τετράδιο.

Μετά το φαγητό, θα πηγαίναμε στην ομιλία του κυρίου Ράμφου στη Φιλοσοφική Σχολή.
Του άρεζε η φιλοσοφία, η τέχνη, η επιστήμη...

Αυτός ο άνθρωπος μπορούσε να σου μάθει τόσα πολλά, ακόμα και αν τον γνώριζες για τόσο λίγο...

Καλό ταξίδι μεγάλε Ρασούλη.

Τηλέμαχος

Όλη η Ελλάδα, σήμερα τραγουδάει:

"Αχ Μανώλη σ αγαπώ, και βαθιά σε ευχαριστώ,
γιατι μ έμαθες και ξέρω, να ανασαίνω όπου βρεθώ,
να πεθαίνω όπου πατώ, και να μη σε υποφέρω."

Εγγύτατη πανσέληνος και σεισμός

2011-03-11T11:48:00.000-08:00

Λόγω της ερχόμενης πανσέληνου που συμπίπτει με το περιήγιο της σελήνης το Σάββατο (19/3), λένε κάποιοι ότι προκλήθηκε ο σεισμός στην Ιαπωνία. Αυτό το στηρίζουν στο ότι ακραία φαινόμενα σημειώθηκαν και άλλες χρονιές που συνέβη το ίδιο (1955,1974,1992,2005). Το Σάββατο η Σελήνη θα πλησιάσει τη γη σε απόσταση 356,577 χιλιομέτρων, σε "απόσταση αναπνοής" όπως διάβασα κάπου.

Ας δούμε λοιπόν το πρόβλημα. Έχει ενδιαφέρον να υπολογίσουμε με απλή εφαρμογή του νόμου της παγκόσμιας έλξης (αγνοόντας την επίδραση του Ήλιου στο σύστημα Γης-Σελήνης) ότι η διαφορά της βαρυτικής δύναμης που δέχεται η Γη στο απόγειο της Σελήνης, μείον τη βαρυτική δύναμη που δέχεται στο περιήγιο είναι 25%.
(η εφαρμογή είναι απλούστατη αν θεωρήσουμε τη βαρυτική δύναμη μεταξύ Γης και Σελήνης στο απόγειο και στο περίγειο και διαιρέσουμε κατά μέλη τις δύο σχέσεις, και αντικαταστήσουμε μόνο τις αποστάσεις για το περιήγειο και το απόγειο ~364397 km και ~406731 km αντίστοιχα).

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το ποσοστό αυτό της αύξησης της βαρυτικής δύναμης είναι ικανό πράγματι να διεγείρει το εσωτερικό της γης και να προκαλέσει σεισμούς. Με βάση την απλή λογική όμως το επόμενο ερώτημα είναι το εξής:

Έχει σημασία το ότι είναι πανσέληνος ή όχι;

Υπό αυτό το ερώτημα καταρρέουν όλες οι θεωρίες καταστροφολογίας (και μπουρδολογίας).
Ας απαντήσουμε λοιπόν στο ερώτημα.
Προφανώς και δεν υπάρχει σημασία για το αν έχουμε πανσέληνο ή όχι. Η βαρυτική δύναμη μεταξύ των δύο σωμάτων εξαρτάται από την απόσταση τους και όχι από το αν η σελήνη είναι στο τέταρτο ή πανσέληνος. Αν ψάξουμε όμως την απόσταση που θα έχει η Σελήνη από τη Γη τους επόμενους μήνες, θα δούμε ότι πάλι πλησιάζουν τα δύο σώματα . Μπορείτε να δείτε εδώ τις αποστάσεις για φέτος, του χρόνου κλπ για να καταλάβετε πόσο συχνά η Σελήνη πλησιάζει τη Γη. Βλέπουμε λοιπόν ότι η Γη υφίσταται συχνά αυτή την αυξομείωση στη ασκούμενη σε αυτήν βαρυτική δύναμη από τη Σελήνη και δεν επηρεάζεται. Αν τώρα κάποιος θεωρεί ότι η Γη μπορεί να σεληνιάζεται ή δεν ξέρω γω να υφίσταται άλλα περίεργα φαινόμενα, μάλλον διαβάζει λάθος blog.

Τέλος, μέσα από μια στατιστική ματιά, βλέπουμε ότι το να συνέβει κάποιο ακραίο φαινόμενο πέντε φορές κοντά σε κάποια από τις "προσεγγίσεις" της σελήνης, μέσα σε ένα διάστημα πάνω από εξήντα ετών, μοιάζει αν όχι πιθανότατο, τουλάχιστον πιθανό, οπότε και το τελευταίο σαθρό επιχείρημα των καταστροφολόγων καταρρίπτεται.

Είναι απίστευτο πως μερικοί άνθρωποι ενώ έχουν μπροστά τους το θαύμα, και με τη λέξη θαύμα εννοώ την ίδια τη φύση, ψάχνουν θαύματα σε σκοτεινές θεωρίες, συνομωσίας, καταστροφολογίας και ουφολογίας.

Ξυπνήστε! Το θαύμα είναι μπροστά σας! Απλά μάλλον δεν μπορείτε να το δείτε!

Ένα "παγωμένο" πείραμα

2011-03-07T23:29:00.000-08:00

Όσοι είστε σπίτι αυτές τις μέρες και έξω χιονίζει ή τέλος πάντων έχει πολύ κρύο, μπορείτε να δοκιμάσετε ένα απλούστατο αλλά εκπληκτικό πείραμα στο μπαλκόνι σας. Θα χρειαστείτε ένα παγάκι, μια κλωστή (σκουρόχρωμη κατά προτίμηση), ένα αντικείμενο που θα παίξει το ρόλο του βαριδίου (περίπου 600 γραμμάρια) και ένα είδος πάγκου με μια χαραμάδα (μπορείτε να δειτε στο σχήμα τι εννοώ).

Η διάταξη όπως μπορείτε να δείτε είναι απλούστατη. Ένα παγάκι δεμένο μέσω μια κλωστής με ένα βαρίδιο που "πιέζει" το παγάκι, το οποίο βρίσκεται πάνω απο μια χαραμάδα. Το πείραμα μπορεί να πραγματοποιηθεί αν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι τέτοια ώστε να ΜΗΝ λιώνει το παγάκι.

Μπορείτε να προβλέψετε τι θα συμβεί στο σύστημα μετά από κάποια ώρα;
Θα προσπαθήσω να πραγματοποιήσω το πείραμα σήμερα, καιρού επιτρέποντος φυσικά, και τις επόμενες μέρες θα παρουσιάσω τα αποτελέσματα. Ως τότε, περιμένω τα σχόλια-προβλέψεις σας.

ΣΠΙΘΑ-Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών

2011-02-27T11:56:00.000-08:00

27/2/2011, 22:00

Μόλις επέστρεψα από την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη και των υπολοίπων της ΣΠΙΘΑΣ που έγινε στο Βελλίδειο.
Δεν θα γράψω πολλά, μιας και δεν μπορώ να πω ότι κατέχω τόσο καλά τις έννοιες του πολιτικού λόγου. Ούτε θα περιγράψω τι άκουσα, από τον ίδιο τον Μίκη και τους συνεργάτες του, αυτά σίγουρα θα ανέβουν στο ίντερνετ και μπορεί ο καθένας να τα βρει και να τα ακούσει, θα γράψω απλά τις εντυπώσεις μου.

Το κύρος που φέρει το όνομα Μίκης Θεοδωράκης, έκανε από μόνη της τη βραδιά ξεχωριστή. Μπήκα στο χώρο, περιμένοντας να ακούσω για πράγματα που με απασχολούν, περιμένοντας να ακούσω αλήθειες, σχέδια για το μέλλον, περιμένοντας να ακούσω κάποιον να μιλάει σε όλους αλλά και σε μενα προσωπικά. Και ξέρετε κάτι; Τα άκουσα. Όλα αυτά! Τα άκουσα από το στόμα αυτού του μεγάλου Έλληνα. Μιλούσε επί ώρες, και όμως δεν βαρέθηκα στιγμή. Δεν έλεγε ούτε γενικότητες, ούτε αερολογίες ούτε πολιτικάντικα λόγια. Τα είπε σε όλους, όπως έπρεπε να τα πει. Τα είπε και σε μένα, όπως έπρεπε να τα πεί.

Υπάρχει ελπίδα τελικά. Όση ώρα ήμουν στην ομιλία, στο μυαλό μου συνεχώς πηγαινοερχόταν συνεχώς το κείμενο μου "Η ιστορία μου, η ιστορία σας". Σκεφτόμουν ότι τελικά ίσως κάποιοι άκουσαν τον ήρωα του διηγήματος μου, Αριστοτέλη, ή ήξεραν από πριν, ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη Νόηση και την Αγάπη, και με αυτή να πορευτούν. Ίσως δεν ήταν όλοι οπτασίες τελικά. Η Νόηση μας είναι το ότι σκεφτόμαστε πως θα σωθούμε, πως θα αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας, ανεξάρτητοι και δυνατοί. Η Αγάπη μας είναι η αγάπη μας για την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που ευελπιστούμε να σώσουμε, επειδή την αγαπάμε. Επιπλέον, η Αγάπη μας είναι και η αγάπη μας για τον άνθρωπο, για όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο για τους λίγους.

Τρία είναι τα συνθήματα της ΣΠΙΘΑΣ του Μίκη:

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Σε έξι λέξεις κρύβεται η Νόηση και η Αγάπη που ίσως να είναι η λύση στα προβλήματα της χώρας μας. Από την άλλη μεριά, ίσως και όχι. Την αρνητική ή τη θετική απάντηση θα τη δώσει ο χρόνος και τα γεγονότα, τίποτα όμως δεν αλλάζει την ουσία του όλου εγχειρήματος.
Αυτός ή αυτοί που το οραματίστηκαν είχαν Νόηση και Αγάπη, ποιος ξέρει, ίσως άκουσαν τον Αριστοτέλη.

υ.γ.
Όσοι δεν έχετε διαβάσει το διήγημα μου, πριν με κατηγορήσετε ότι γράφω ακαταλαβίστικα, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:
Η ιστορία μου, η ιστορία σας...

Total Solar Eclipses

2011-02-11T05:17:00.000-08:00

Storm Worlds: Cosmic Fire with Dr. Jay Pasachoff

Ένα βίντεο από το National Geographic για την αποστολή του Jay Pasachoff στην ολική έκλειψη ηλίου στην Κίνα, το 2009. Η ελληνική ομάδα των εκλείψεων από το Α.Π.Θ. με επικεφαλή τον κύριο Γιάννη Σειραδάκη, που συνεργαζόμαστε με τον κ. Pasachoff βρισκόμασταν στο ίδιο μέρος και κάναμε και εμείς τα πειράματα μας.

Μεσολάβησε η έκλειψη στο νησί του Πάσχα, το καλοκαίρι της περασμένης χρονιάς, οπότε 3 μέλη της ομάδας ταξίδεψαν ως εκεί και πήραν χρήσιμα δεδομένα, και πλέον ο νους μας είναι στην Αυστραλία...

Καθαρούς ουρανούς στην Αυστραλία το Νοέμβριο του 2012.

υ.γ.
Η ομάδα των εκλείψεων του Α.Π.Θ. έχει ήδη στο "βιογραφικό" της, τέσσερις εκλείψεις (2006, 2008, 2009, 2010), μία δημοσίευση και ένα πόστερ, και έρχονται και άλλα..

υ.γ.2
Μπορείτε να δείτε και αυτό το εκπληκτικό βίντεο με την έκλειψη, από την ομάδα του Williams College από το ίδιο σημείο. The eclipse

υ.γ.3
Ένα παλαιότερο δικό μου βίντεο από την έκλειψη της Σιβηρίας: Greek Team-Siberia 2008

Αναζητώντας τη φύση του χρόνου μέσω της κλασσικής και της σύγχρονης Φυσικής

2011-02-01T01:12:00.000-08:00

Η εργασία που έκανα φέτος για το μάθημα "Φυσική και Φιλοσοφία".
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να την κατεβάσει από εδω (το πρώτο αρχείο):
http://users.auth.gr/~atilemac/essays.html
Σχόλια, προτάσεις, διορθώσεις ευπρόσδεκτα όπως πάντα.

New year, New style, New blog and Latex support

2011-01-17T23:46:00.000-08:00

Η εξεταστική αρχίζει και το blog θα πρέπει να κάνει ένα διάλειμα, αν και ποτέ δεν ξέρεις, μερικές φορές κάποιες ωραίες "εμπνέυσεις" έρχονται όταν πρέπει να συγκεντρωθείς σε ένα πολύ συγκεκριμένο στόχο.

Στο θέμα μας η καινούργια χρονιά βρήκε το blog με περισσσότερους αναγνώστες από ποτέ (παραθέτω διάγραμμα με τον αριθμό των επισκέψεων) και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους όσους διαβάζετε τα διάφορα που γράφω, καλά και άσχημα. Επιπλέον, σκέφτηκα ότι μάλλον ήρθε η ώρα για αναβάθμιση.
Όπως μπορείτε να δείτε, πλέον ο χώρος για τα κείμενα είναι πιο φαρδύς και έχουν εξαλειφθεί μικροατέλειες.
Επιπλέον το blog υποστηρίζει: Latex, δηλαδή μπορώ πλέον να γράφω μαθηματικά.
π.χ.
$(1-u^{2}/c^{2})^{1/2}$

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν, σας ευχαριστώ και πάλι.

Ένα παγάκι που λιώνει.. (The ice cube problem)

2011-01-11T12:52:00.000-08:00

Εχθές σε μια φιλική κουβέντα, τέθηκε επι τάπητος, το εξής πρόβλημα: Έχουμε ένα ποτήρι με νερό και παγάκια. Τι θα συμβεί στη στάθμη του νερού καθώς λιώνουν τα παγάκια;
Νομίζετε ότι ξέρετε την απάντηση; Πάντως δεν είναι προφανής. Μας μπέρδεψε...

Τέλος πάντων, προκειμένου να μη μας μείνει απορία, κάθησα σήμερα και το μελέτησα.
Απάντησα με απλά λόγια, σχετικά με το τι παίζει αλλά απέδειξα και τον ισχυρισμό μου.
Πριν δείτε τη λύση. Σκεφτείτε το.. είναι από αυτά τα απλά αλλά πολύ ωραία προβληματάκια της φυσικής..

Enjoy!!

Για τη λύση κατεβάστε το τελευταίο pdf από εδω: Solution for the ice cube problem

(οποιοδήποτε σχόλιο, απορία κλπ ευπρόσδεκτα)

Από την κοσμογονία στη γλωσσογονία

2011-01-03T13:49:00.000-08:00

Εν όψει εορτών, η μητέρα μου, μου έκανε δώρο το βιβλίο "Από την κοσμογονία στη γλωσσογονία" των εκδόσεων Καστανιώτη, το οποίο υπογράφουν οι κύριοι Δημήτρης Νανόπουλος και Γεώργιος Μπαμπινιώτης. Δεν κάνω συχνά προτάσεις για βιβλία, ούτε κριτική. Είμαι στην πεντηκοστή σελίδα του βιβλίου (διακόσιες σελίδες έχει) και ήδη αισθάνομαι την ανάγκη να το προτείνω σε όλους.

Έχοντας διαβάσει μόνο το ένα τέταρτο του βιβλίου, πολλοί ίσως με κατηγορούσαν ότι προτρέχω σε μια ανούσια διαφήμιση. Δεν κάνω διαφήμιση. Σας λέω τι αισθάνθηκα διαβάζοντας αυτές τις σελίδες και τα περιεχόμενα (τα οποία παραθέτω στην παρακάτω εικόνα). Το βιβλίο πρόκειται για μία συζήτηση μεταξύ των δύο επιστημόνων (η οποία πραγματοποιήθηκε δύο συνεχείς μέρες στη στοά του βιβλίου) και είναι πραγματικά κάτι το μοναδικό.

Οι συγγραφείς αγγίζουν μια έννοια την οποία δεν μπορεί να αγνοεί κανείς στην εποχή μας. Την ενοποίηση. Φέρνουν κοντά δύο κόσμους που στην εποχή της υπερεξειδίκευσης που ζούμε, μοιάζουν ανόμοιες και ξένες μεταξύ τους. Παλαιότερα όμως δεν ήταν έτσι... μήπως μας λείπει πράγματι η ενοποίηση;

Θα επιστρέψω στο θέμα του βιβλίου, όταν το τελειώσω.

Και σίγουρα θα επιστρέψω στο τεράστιο θέμα πάνω στο οποίο με έκανε να προβληματιστώ το πρώτο ένα τέταρτο του βιβλίου, την ενοποίηση. Ή τις ενοποιήσεις.

Και Άγιος και Βασίλης και Φυσικός!!

2010-12-29T00:56:00.000-08:00

Πηγή: Physorg.com

Τα παρακάτω δεν είναι δικές μου εμπνεύσεις, τα μετέφρασα από τη πηγή που παραθέτω παραπάνω. Βέβαια το άρθρο μιλάει για τον Santa Claus αλλά πιστεύω ότι και ο δικός μας Άγιος Βασίλης έχει τις ίδιες ικανότητες και γνώσεις γι αυτό και τον αντικατέστησα στο κείμενο.

Πολλοί καθηγητές από ένα τμήμα Μηχανικής και Αεροδιαστημικής πρόσφατα ζήτησαν από τους φοιτητές τους να ερευνήσουν μέσω της αεροδυναμικής και της θερμοδυναμικής τη δυνατότητα να μεταφέρει κάποιος δώρα σε εκατομμύρια παιδιών σε όλο τον κόσμο, σε μια νύχτα, με ένα ιπτάμενο έλκηθρο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πράγματι ο Άγιος Βασίλης είναι ένας ιδιοφυής μηχανικός και φυσικός.

Ένας από τους καθηγητές, o Dr Larry Silverberg είπε στους φοιτητές του να υποθέσουν ότι ο αγαπητός Άγιος επέκτεινε τη θεωρία της σχετικότητας του Einstein για να επωφεληθεί από το φαινόμενο των “σχετικιστικών σύννεφων” τα οποία μπορούν να στρεβλώσουν το χώρο και το χρόνο. Είπε επίσης ότι τα “σχετικιστικά σύννεφα” μπορεί να τα χειριστεί όπως θέλει, να σχίζει το χωρόχρονο και να έχει στη διάθεση του μήνες για να παραδώσει τα δώρα, ενώ στη γη στον αντίστοιχο χρόνο, περνάνε μόνο λίγα λεπτά.

Επίσης αποδείχθηκε ότι το έλκηθρό του πρέπει να έχει πολύ προχωρημένο αεροδυναμικό σχεδιασμό και να είναι φτιαγμένο από κυψελοειδές κράμα τιτανίου, ικανό να αλλάζει το σχήμα του ενώ πετάει, αλλά και αρκετά σταθερό για να προσγειώνεται σε στέγες με μεγάλη κλίση. Αισθητήρες λέιζερ θα τον βοηθούσαν να επιλέξει την ταχύτερη διαδρομή, και για το έλκηθρο, ένα πορώδες νανοδομημένο “δέρμα” εφοδιασμένο με σύστημα χαμηλής πίεσης θα μπορούσε να μειώσει την ολίσθηση πάνω από 90%.

Ο καθηγητής Silverberg δήλωσε ότι πραγματικά δεν τα καταλαβαίνει όλα αυτά παρόλο που είναι ειδικός στην ενοποιημένη θεωρία πεδίου. “Ο άνθρωπος είναι ιδιοφυΐα” φαίνεται να λέει ο καθηγητής για τον Άγιο Βασίλη.

Τι γίνεται με την ικανότητα του Άη Βασίλη να ξέρει ποιο παιδί ήταν άτακτο και ποιο όχι; Μια πιθανή θεωρία είναι ότι έχει εγκαταστήσει μια κεραία εύρους ενός μιλίου κατασκευασμένη από υπέρ λεπτό πλέγμα και βασισμένος στην ηλεκτρομαγνητική επαγωγή μαζεύει τα εγκεφαλικά κύματα των παιδιών από όλο τον κόσμο. Αυτά τα δεδομένα επεξεργάζονται με αλγόριθμους οι οποίοι τα φιλτράρουν και τα παρέχουν σε έναν σύστημα πλοήγησης του ελκήθρου ώστε να ξέρει ο Άγιος σε ποια σπίτια πρέπει να πάει.

Επιπλέον, πιθανόν ο Άη Βασίλης να ελέγχει τους λογαριασμούς των παιδιών στο Facebook και στο Τwitter.

Και πως μεταφέρει τόσα πολλά δώρα πάνω σε ένα έλκηθρο;

Η πιο ρεαλιστική θεωρία σύμφωνα με τον Silverberg είναι ότι χρησιμοποιεί έναν αναστρέψιμο θερμοδυναμικό επεξεργαστή, ένα είδος μηχανής που παράγει παιχνίδια, γνωστής στον υπόλοιπο κόσμο ως ο “μαγικός σάκος”. Η αιθάλη που εξέρχεται από τις καμινάδες μάλλον θα αποτελεί ένα κοινό δομικό στοιχείο.

Παρόλα αυτά, οι φοιτητές προτίμησαν την παραδοσιακή μέθοδο παρουσιάζοντας τον Άη Βασίλη να κουβαλάει τα δώρα στο έλκηθρο του και να τα κατεβάζει στις καμινάδες ντυμένος με πυρίμαχη στολή από πολυμερή.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ. ΠΑΝΤΑ ΥΓΕΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ

Γκρίνια για το κούρεμα των 700 ευρώ.

2010-12-20T10:36:00.000-08:00

Διαβάζω δημοσιεύματα σχετικά με το κούρεμα του Παπανδρέου, και πολλά παράπονα σχετικά με το πόσα λεφτά δίνει μόνο για να κουρέψει τα "μαλλιά του".

Τι ταράζεστε ρε παιδιά; Εσείς στη θέση του, με την κατάσταση που επικρατεί, και όλα αυτά που έχει κάνει ως πρωθυπουργός, θα εμπιστευόσασταν το λαιμό σας στον οποιονδήποτε κουρέα της γειτονιάς;

Μην ξεχνάμε ότι στο κουρείο, κάθεστε εκτεθειμένος και ο κουρέας κρατάει ψαλίδι...

Νομίζω λοιπόν ότι η όλη γκρίνια σας Έλληνες, είναι αδικαιολόγητη!

Φιλικά,
Τηλέμαχος

Το φονικό

2010-12-13T11:38:00.000-08:00

Το νεκρό κορμί της βρέθηκε σε μια παραλία. Το αίμα της είχε απορροφηθεί από την διψασμένη άμμο, δημιουργώντας μια μεγάλη σκοτεινή κηλίδα που ξεχώριζε από μακριά στο αχνό φως του φεγγαριού. Ήταν μια μεσήλικη γυναίκα. Μια γυναίκα που η σοφία της φώτισε γενιές και γενιές ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Ήταν φιλόσοφος. Μια πάνσοφη γυναίκα που είχε προσφέρει τη ίδια της την ύπαρξη στη νόηση και με τις έρευνες της, φώτισε το νου ακόμα και των πιο στενόμυαλων ανθρώπων. Κάποιοι όμως δεν τη συμπαθούσαν, ποτέ δεν τη συμπάθησαν. Γι αυτό και αποφάσισαν να τη βγάλουν από τη μέση. Έτρεφαν μίσος γι αυτήν. Δεν θα τη σκότωναν απλά, θα τη βασάνιζαν οικτρά μέχρι να αφήσει την τελευταία της πνοή. Γνώριζαν που έμενε, υπέθεσαν που θα τη βρουν. Κάθε απόγευμα, κατέβαινε στη παραλία να θαυμάσει το ηλιοβασίλεμα, και να σκεφτεί. Να σκεφτεί τα όσα πέρασε, τα όσα πρόσφερε και τα όσα ακόμα είχε να προσφέρει. Οι διώκτες της όμως είχαν άλλα σχέδια. Η συμμορία αποτελούνταν από μερικά άτομα, που έμοιαζαν εξωτερικά μεταξύ τους αλλά καθένας τους είχε διαφορετικές αντιλήψεις, διαφορετικά μυαλά.

-Μόλις τη σκοτώσουμε, εγώ θα πάρω ότι πολύτιμο έχει πάνω της είπε ένας εκ της συμμορίας.
-Εγώ δεν θέλω τίποτα, είπε ο άλλος. Αρκεί να πεθάνει η παλιοπόρνη!
-Πρέπει να θυσιαστεί! πετάχτηκε ο τρίτος. Ο αγώνας μου θέλει θυσίες, και μόνο έτσι θα τα καταφέρω!
-Δεν νομίζω ότι πρέπει να τη σκοτώσουμε διέκοψε τη συζήτηση ένας άλλος. Αλλά τι με νοιάζει, η δουλειά μου να γίνει και στο διάολο και αυτή και το έργο της.
-Ρε λακαμάδες, τι σημασία έχουν όλα αυτά που λέτε, μπροστά στη θέση που κατέχει; Μόλις την καθαρίσουμε, θα πάρω τη θεσούλα της και κανένας δεν θα καταλάβει τίποτα.
-Σκάστε ρε πλησιάζει...

Ένα βαρύ σφυρί κατέβηκε με δύναμη στο κεφάλι της άμοιρης γυναίκας η οποία έπεσε κάτω σφαδάζοντας από τους πόνους. Άρχισε να δέχεται χτυπήματα σε όλο της το σώμα. Από όλη τη συμμορία ταυτόχρονα. Μάτωνε.. Αιχμηρά όπλα έσκιζαν τη σάρκα της και αυτή ούρλιαζε ολοένα και περισσότερο.. Ο πόνος ήταν αβάσταχτος και κράτησε μια ολόκληρη ώρα. Μια ολόκληρη ώρα τη βασάνιζαν οι διώκτες της, καθένας για το λόγο του, καθένας με το μυαλό του, καθένας με το όπλο του. Τότε, ακούστηκαν τρεις πυροβολισμοί και οι φωνές σταμάτησαν. Η γυναίκα είχε δεχτεί τρεις σφαίρες στο μέτωπο και πλέον κείτονταν νεκρή στην αμμουδιά της παραλίας που τόσο πολύ αγαπούσε.Το βλέμμα της ήταν καρφωμένο στο φεγγάρι, σαν να σκεφτόταν να ταξιδέψει προς τα εκεί. Να φύγει.
Να πάει να βρει άλλους κόσμους όπου ίσως της φέρονταν καλύτερα, ή τουλάχιστον σέβονταν το έργο της.

Το πτώμα της εντόπισε στο σεληνόφως ένας νεαρός ψαράς που ετοιμαζόταν ξημερώματα να μπει στη θάλασσα. Πλησίασε χλωμός το βασανισμένο νεκρό κορμί της γυναίκας και μόλις συνειδηποίησε ότι η νεκρή γυναίκα δεν ήταν άλλη από τη ίδια του τη μάνα, ξέσπασε σε λυγμούς και την αγκάλιασε κλαίγοντας, ποτίζοντας το νεκρό κορμί της, με τα δάκρυα του.

Ήξερε ποιοι τη σκότωσαν. Δεν ήταν απλά γνωστοί του. 'Ηταν τα αδέρφια του. Ήξερε τις διαφορές που είχαν. Ήξερε ότι δεν είχαν ούτε ιερό ούτε όσιο. Αλλά να σκοτώσουν την ίδια τους τη μάνα, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο. Δεν αξίζουν να λέγονται άνθρωποι αυτοί! Την ίδια τους τη μάνα ρε γαμώτο;

Δεν άντεξε σε αυτές τις σκέψεις! Τα αδέρφια μου σκότωσαν τη μάνα μας.... Τη μάνα μας... Τη μάνα που μας γέννησε... που μας ανάθρεψε... που μας έκανε ανθρώπους... Τη μάνα... Αχ ρε μάνα...
Μάνα... Μάνα...
Μάνα μου...

Μάνα μου, Ελλάδα...

Ελληνικά Ινστιτούτα/Κέντρα Έρευνας πάνω στους τομείς της Φυσικής και των Μαθηματικών.

2010-11-21T23:38:00.000-08:00

Σε καμία περίπτωση ο κατάλογος δεν είναι πλήρης και δεν καλύπτει όλο το φάσμα των εφαρμογών της Φυσικής και των Μαθηματικών. Η αναζήτηση έγινε με βάση προσωπικά ενδιαφέροντα και συμπεριέλαβα και κάποια κέντρα που είχα υπόψιν μου. Αν κάποιος εντοπίσει κάποια σοβαρή παράλειψη, παρακαλώ να μου στείλει ένα email ώστε να επεκτείνουμε τη λίστα.

Ελληνικά Ινστιτούτα/Κέντρα Έρευνας πάνω στους τομείς της Φυσικής και των Μαθηματικών.

Δημόκριτος

CERTH

ΙΘΦΧ

Ινστιτούτο Φυσικής Πλάσματος

FORTH(institute of Electronic Structure and Laser)

Ινστιτούτο υπολογιστικών μαθηματικών

Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών(NOA)
ISARS-NOA
IAA-NOA
ΝΕΣΤΟΡ-ΝΟΑ

Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας και Εφηρμοσμένων Μαθηματικών (Ακαδημία Αθηνών)

Κέντρο Ερευνών Θεωρητικών και Εφηρμοσμένων Μαθηματικών (Ακαδημία Αθηνών)

(η λίστα θα ενημερώνεται καθώς φίλοι και συνάδερφοι μου στέλνουν διάφορα links που παρέλειψα)

Η Φυσική των εκλογών...και οι αρχές διατήρησης.

2010-11-08T00:44:00.000-08:00

ΠΑΣΟΚ: Κερδισμένοι
ΝΔ: Κερδισμένοι
ΚΚΕ: Κερδισμένοι
ΣΥΡΙΖΑ: Κερδισμένοι
ΛΑΟΣ: Κερδισμενοι
ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ: Κερδισμένοι

(αυτοί τα λένε, όχι εγώ)

Κάποια αρχή διατήρησης παραβιάζεται εδώ!

Ας το μελετήσουμε το θέμα.
Θα μελετήσουμε το σύστημα Ελλάδα, κατά την διαδικασία των εκλογών, το οποίο αποτελείται από τα κόμματα και φυσικά το εκλογικό σώμα. Αφού όλα τα κόμματα κέρδισαν, κάποιοι πρέπει να έχασαν. Πρώτη μας υπόθεση είναι ότι αυτοί που έχασαν είναι αυτοί του εκλογικού σώματος, που απλά ψηφίζουν (ή δεν ψηφίζουν). Αν σκεφτούμε όμως ότι αυτοί είναι σε άμεση αλληλεπιδραση με τα κόμματα και ουσιαστικά οι ίδιοι εκλέγουν τα κόμματα (είτε ψηφίζοντας, είτε απέχοντας) και απαιτούν βοήθεια από τα κόμματα, εύκολα βλέπουμε ότι αφού όλα τα κόμματα είναι κερδισμένα άρα και οι υπόλοιποι είναι κερδισμένοι!!

Απίστευτο έτσι; Μα δεν είναι δυνατόν!! Δεν λειτουργεί έτσι ο κόσμος μας!!
Επαναλαμβάνω, μήπως παραβιάστηκε κάποια αρχή διατήρησης;

Η απάντηση είναι απλή.
Καμία αρχή διατήρησης δεν παραβιάστηκε! Απλά πέσαμε στην παγίδα να μελετήσουμε το σύστημα μόνο ώς προς μια μεταβλητή. Υπάρχουν και άλλες μεταβλητές στο σύστημα!!Μάλλον άπειρες αλλά τρεις είναι αυτές που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση!! Μάλλον τις έχουμε ξεχάσει...

Είναι οι ανθρώπινες μεταβλητές της ηθικής, της ειλικρίνιας και του φιλότιμου. Αν αφαιρέσουμε από τους υπολογισμούς μας αυτές τις μεταβλητές, τα πάντα μπορούν να συμβούν!! Μέχρι και αυτό το παραλήρημα που βλέπουμε από χθες.

Οι πολιτικοί έχουν μηδενίσει τις ανθρώπινες μεταβλητές και ασχολούνται με τη Μια. Αυτή η Μια εκφράζεται με το αν θα κερδίσει το κόμμα τους, αν θα έχουν πολιτικό κόστος, τι εικόνα θα δείξουν, τι θα γράψει γι αυτούς η ιστορία. Γεννήθηκαν για το κόμμα, ζουν για το κόμμα, θα πεθάνουν για το κόμμα!!
Μόνη τους δουλειά είναι, να λύσουν τις εξισώσεις των προβλημάτων του κόμματος, όχι της χώρας.
Μελετάνε, μελετάνε, μελετάνε... Έχουν μπροστά τους άπειρες εξισώσεις με άπειρες μεταβλητές, και αντί να προσπαθήσουν να λύσουν προσεγγιστικά το πρόβλημα, τις λύνουν μόνο ως προς μια μεταβλητή, και θεωρούν ότι είναι και πετυχημένοι.. Και είναι λογικό, αν περιορίσεις το πρόβλημα, μόνο εκεί που σε ενδιαφέρει, όχι μόνο θα το λύσεις αλλά θα είσαι και περήφανος που το έλυσες! Και οι πολιτικοί μας σήμερα είναι περήφανοι!! Έλυσαν το πρόβλημα τους!! Βγήκαν κερδισμένοι!!

Celestial Clock

2010-11-07T08:48:00.000-08:00

Ένα ρολόι φτιαγμένο από star trails.
Η έκθεση ήταν μόνο μία ώρα, αλλά την περιέστρεψα για να γίνουν οι κύκλοι.

Canon EOS 400D
18mm
exp. 1 hour
ISO 400

Ταξιάρχης, Χαλκιδική

Η ιστορία μου... η ιστορία σας...

2010-10-23T10:45:00.000-07:00

Κάπου στο σύμπαν, Έτος 2500 μ.Χ. (χρονολογία Γης)

Βρίσκομαι στο θάλαμο μου και σκέφτομαι. Σκέφτομαι συνέχεια, σκέφτομαι έντονα. Σκέφτομαι αυτά που έζησα, “εκεί” αλλά και εδώ. Αφήστε με να συστηθώ, είμαι Γήινος, κάποτε μ' έλεγαν Άρη, από το Αριστοτέλη, και ήμουν Έλληνας. Εδώ και περίπου 500 χρόνια όμως, είμαι απλά ο 325437. Ναι, καλά διαβάσατε, εδώ και 500 χρόνια! Γράφω αυτό το κείμενο από το θάλαμο του διαστημοπλοίου που περιπλανιέται άσκοπα εδώ και 400 χρόνια στο σκοτάδι του σύμπαντος. Πάλι, καλά διαβάσατε είμαι εδώ μέσα, 400 ολόκληρα γήινα χρόνια, αλλά για σταθείτε, κάτι μου θυμίζει αυτό. Ναι, το είχα μάθει μικρός. Τόσα χρόνια είχε κρατήσει η Τουρκοκρατία στην Ελλάδα, το θυμάμαι από το σχολείο. Και άλλα πολλά θυμάμαι, άλλα έντονα, άλλα αμυδρά, αλλά τα θυμάμαι. Θυμάμαι τη Γη, ή μάλλον το “εκεί” όπως πλέον την ονομάζουν οι άνθρωποι.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως για να σας περιγράψω, τι έχει γίνει. Δεν ξέρω αν διαβάσει κανείς, κάποτε αυτές τις λέξεις, αν το κάνει όμως, τουλάχιστον θα έχω κάνει το χρέος μου απέναντι στη Γη και τους ανθρώπους. Γεννήθηκα το 1989, στο πιο όμορφο μέρος του σύμπαντος, τη Γη. Η Γη ήταν ένας πλανήτης σε ένα ηλιακό σύστημα, μέσα σε μια σπείρα του γαλαξία μέσα στον οποίο ταξιδεύω εδώ και τόσα χρόνια. Είχα την τύχη και την ατυχία, να δω τη ραγδαία εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους και τη σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή του μαζί με την ίδια τη Γη. Όταν ήμουν παιδί, παίζαμε μπάλα στα πάρκα. Όταν ήμουν έφηβος, μιλούσα με τους φίλους μου μέσω διαδικτύου. Όταν ήμουν φοιτητής, η τεχνολογία βρισκόταν παντού και όταν έφτασα στη μέση ηλικία, είδα τρομερά επιτεύγματα. Βρέθηκε η θεραπεία για τον καρκίνο, λύθηκε το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη, ρομπότ δούλευαν παντού γύρω μας και τόσα άλλα. Ραγδαία η εξέλιξη. Γύρω στα 80 μου χρόνια, ανακαλύφθηκε το μυστικό της αιώνιας ζωής. Γι αυτό και είμαι εδώ σήμερα και γράφω. Λυπάμαι αν σας απογοητεύω, αλλά δεν νομίζω ότι μπορώ να σας εξηγήσω το πως κατάφεραν να βρουν το φάρμακο για τον καρκίνο και το ελιξήριο της ζωής, οι ειδικοί αυτού του τομέα. Όχι γιατί δεν θέλω, αλλά γιατί ούτε εγώ το κατάλαβα ποτέ. Φυσικός σπούδασα.

Ας τα αφήσουμε όμως όλα αυτά και ας δούμε τι έγινε με την πορεία της Γης. Η πρόοδος όπως προείπα, ήταν τεράστια και όλα έδειχναν ότι οι άνθρωποι θα κυριαρχούσαν το σύμπαν. Δεν ήταν έτσι ακριβώς, όμως. Τετρακόσια χρόνια εδώ μέσα, σκέφτηκα πολύ για να σας γράψω όλα αυτά. Οι άνθρωποι, δεν είναι τόσο τέλεια δημιουργήματα, όσο θέλαμε να πιστεύουμε κάποτε. Είναι πανίσχυρα όντα, γιατί έχουν μυαλό, αλλά και αυτοκαταστροφικά γιατί δεν ξέρουν να το χρησιμοποιούν. Δεν λέω μεγάλες κουβέντες, λέω αυτά που είδα. Η πρόοδος έφερε επιτυχίες αλλά οι άνθρωποι κατέστρεψαν το ίδιο τους το σπίτι. Μιλάμε για το έτος 2074. Ήμουν 85 χρονών τότε. Δεν είχα πάρει το ελιξήριο της ζωής φυσικά, δεν ήμουν ούτε πλανητάρχης, ούτε κάποιος σπουδαίος πάμπλουτος επιχειρηματίας. Ένας απλός γεράκος ήμουν που ζούσα σε ένα φυσιολογικό για την εποχή, σπίτι. Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η τεράστια πρόοδος και η τεχνολογική ανάπτυξη, τύφλωνε ολοένα και περισσότερους “ισχυρούς” άνδρες που αποκτούσαν οτιδήποτε επιθυμούσαν, ανά πάσα στιγμή, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο πεινούσε, ενώ οι άπληστοι πολιτικοί και ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη, διεκδικούσαν ολοένα και περισσότερη δόξα, χρήμα και δύναμη. Δεν είναι και λίγο, να θεωρείς ότι έχεις τιθασεύσει το σύμπαν, ότι κάνεις κουμάντο εσύ, πλέον. Στη λεπτή διαχωριστική γραμμή λοιπόν που χωρίζει την κορυφή από την κατάρρευση, δόθηκε η αφορμή. Δεν έμαθα ποτέ τι ακριβώς συνέβη. Και μάλλον δεν είχε και πολύ σημασία. Ξεκίνησε ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος!

Τυφλωμένοι από τη δόξα και την εξουσία οι “μεγάλοι” άνδρες ξεκίνησαν πόλεμο, έχοντας χωριστεί σε δύο στρατόπεδα. Τα αποτελέσματα, ολέθρια. Το όπλο του τρίτου παγκοσμίου πολέμου, δεν ήταν η πυρηνική βόμβα, αλλά η βόμβα ύλης-αντιύλης. Η αρχή λειτουργίας της ήταν απλή και άκρως καταστροφική. Όταν η ύλη έρθει σε επαφή με την αντιύλη, εξαυλώνεται εκλύοντας τεράστια ποσά ενέργειας. Αυτό το φυσικό φαινόμενο, το αξιοποίησαν οι “έξυπνοι” της ιστορίας για να φτιάξουν το πιο καταστροφικό όπλο που βγήκε ποτέ. Δυστυχώς, κανείς δεν σκέφτηκε τις συνέπειες της χρήσης ενός τέτοιας ισχύος όπλου. Κανείς δεν σκέφτηκε, και τίποτα.

Τίποτα. Αυτή ήταν η λέξη που περιέγραφε τη Γη, μετά τον πόλεμο. Και πως το ξέρω; Πολύ απλά, γιατί εγώ ήμουν από τους “τυχερούς” αυτού του πολέμου. Κάποια λαμπρά μυαλά της εποχής που είχαν προβλέψει μια τέτοια έκβαση των πραγμάτων, είχαν ετοιμάσει μια συσκευή που ευελπιστούσαν να διασώσει το ανθρώπινο είδος, μετά από κάποια τέτοια ολοκληρωτική καταστροφή. Ήταν μια ομάδα πενήντα ανθρώπων διαφόρων ειδικοτήτων που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στην κατασκευή ενός διαστημοπλοίου χωρητικότητας 100 ατόμων, με τρομερές δυνατότητες πλοήγησης και λειτουργίας ως ένα αυτοσυντηρούμενο σύστημα. Αξιοποιώντας το κατασκεύασμα τους και την ανακάλυψη του μυστικού της αιωνιότητας οραματίζονταν να σώσουν το γένος μας κάποια μέρα. Και αυτή η μέρα ήρθε. Η Γη μετά τον πόλεμο, δεν αποτελούσε πλέον κατοικήσιμο τόπο. Το ανθρώπινο είδος, έπρεπε να ξενιτευτεί. Το σκάφος τους ήταν θωρακισμένο σε ειδικό θάλαμο κάτω από τη γη και ανέβηκε στην επιφάνεια, μόνο μετά το πέρας του πολέμου. Όταν στη Γη, επικρατούσε το τίποτα. Ανέβηκαν να βρουν άλλα πενήντα άτομα που θα συμπλήρωναν τις θέσεις του διαστημοπλοίου για ένα ταξίδι, χωρίς επιστροφή. Το σχέδιο τους ήταν μελετημένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Θα έπαιρναν μαζί τους, συγκεκριμένα ποσοστά, από όλες τις φυλές των ανθρώπων. Πήραν Ευρωπαίους, Ασιάτες, Αφρικάνους, Ινδιάνους.. Ήθελαν να διασώσουν κάθε “είδος” ανθρώπου. Δεν γνωρίζω αν μάζευαν πτώματα και τους ξανά έδιναν ζωή. Προσωπικά μου είπαν ότι ήμουν μισοπεθαμένος, με φρόντισαν, συνήλθα, και ότι εφάρμοσαν τη μέθοδο της αθανασίας πάνω μου κάνοντας με άφθαρτο. Δεν με ρώτησαν φυσικά, ότι σας προανέφερα είναι αυτά που διάβασα στο εγχειρίδιο που βρήκα, μέσα στο θάλαμο μου όταν ξύπνησα.

Στην αρχή εκνευρίστηκα. Με ποιο δικαίωμα επενέβησαν στη ζωή μου; Άρχισα να φωνάζω μόλις ξύπνησα μέσα στο θάλαμο όπου βρισκόμουν, για να μιλήσω σε κάποιον. Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Γιατί να μην πεθάνω σαν φυσιολογικός άνθρωπος όπως τόσοι άλλοι; Ογδονταπέντε χρονών είμαι. Γιατί να με σώσουν; Ήμουν σε έξαλλη κατάσταση. Ξαφνικά όμως, σταμάτησα, είδα τον εαυτό μου σε μια οθόνη και δεν τον αναγνώρισα. Ήμουν αδιαμφισβήτητα εγώ, με τη μόνη διαφορά ότι δεν ήμουν ο ογδονταπεντάχρονος γέρος που κόντεψε να πεθάνει (ή πέθανε και δεν του το λένε) στον πόλεμο. Ήμουν ο γεμάτος όρεξη για ζωή εικοσάρης που ήμουν το 2010. Ηρέμησα, διάβασα και τη συνέχεια του εγχειριδίου που μου είχανε αφήσει, για να δω τι ακριβώς είχε γίνει. Πριν εφαρμόσουν τις μεθόδους που θα με έκαναν αθάνατο, με “επισκεύασαν” από την αρχή λες και ήμουν ρομπότ. Άρχισα να αισθάνομαι περίεργα για ακόμα μια φορά. Είναι το σώμα μου αυτό ή όχι; Μήπως μου λένε ψέματα; Ήθελα οπωσδήποτε να μιλήσω σε κάποιον, αν υπάρχει κάποιος όντως εδώ μέσα. Ο θάλαμος δεν φαινόταν να έχει κάποια πόρτα. Ούτε γωνίες. Όλο το δωμάτιο ήταν ένα άδειο ημισφαίριο, με ένα κρεβάτι στη μέση και αρκετά συστήματα υπολογιστών, στη άλλη άκρη του.

Πλησίασα τα συστήματα των υπολογιστών και τότε έγινε κάτι που αν δεν ήμουν αθάνατος θα έλεγα ότι μπορεί και να είχα πεθάνει από το φόβο μου. Τελείως ξαφνικά, χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση, όλο το δωμάτιο μετατράπηκε σε έναν εικονικό κόσμο που προβαλλόταν πάνω στο θόλο του δωματίου αλλά και στο πάτωμα. Μου θύμισε τα πλανητάρια που επισκεπτόμουν στα φοιτητικά μου χρόνια, μόνο που εδώ, είχα εικόνα μέχρι και κάτω από τα πόδια μου. Προσπάθησα να ξεχωρίσω που βρίσκομαι. Δεν χωρούσε αμφιβολία, ήμουν στη γη. Το σύστημα προβολής ήταν τόσο αληθινό που δεν υπήρχε καμία διαφορά από το να είσαι πραγματικά πάνω στη Γη, η οποία ήταν όπως πριν από τον πόλεμο, όλο ζωή. Σύντομα συνειδητοποίησα ότι έχω τον έλεγχο της ροής του χρόνου μέσα σε αυτό τον εικονικό κόσμο και μπορώ να πάω είτε μπροστά, είτε πίσω. Αφού ασχολήθηκα λίγο με το σύστημα αυτό, αποφάσισα ότι πρέπει να βρω τι υπάρχει πέρα από αυτόν το θάλαμο μέσα στον οποίο είμαι περιορισμένος εδώ και τόση ώρα. Αλήθεια, πόση ώρα;

Στη σκέψη αυτή, πάλι άρχισε να με πιάνει πανικός, δεν ξέρω που είμαι, τι είμαι, τι κάνω, αν κυλάει ο χρόνος από πάνω μου και το μόνο που έχω είναι ένα εγχειρίδιο να μου εξηγεί ότι με έφεραν εδώ κάποιοι τρελοί επιστήμονες. Για ακόμα μια φορά άρχισα να φωνάζω, μήπως με ακούσει κάποιος. Κάποια στιγμή, κουράστηκα και αποφάσισα να ξεκουραστώ. Με το που ξάπλωσα στο κρεβάτι όμως, μια πόρτα σε μια πλευρά του ημισφαιρίου άνοιξε και μπήκε μέσα ένας άνθρωπος. Ήταν πολύ φιλικός, μου εξήγησε ότι ήταν ο ηγέτης όλης αυτής της αποστολής και ότι όλα αυτά που διάβασα ήταν η πλήρης αλήθεια. Επίσης μου εξήγησε ότι αν θέλω, μπορώ να βγω να συναντήσω και τους άλλους ανθρώπους στους θαλάμους τους, ότι αν θέλω μπορώ να ταξιδεύω εικονικά σε οποιαδήποτε εποχή της Γης, βλέποντας του ανθρώπους και τον τρόπο ζωής τους και χίλια δυο άλλα σχετικά με τη ζωή στο διαστημόπλοιο. Όσο για τη ζωή “εκεί” όπως έλεγε, εννοώντας τη ζωή στη Γη, δεν αναφέρθηκε καν, μου φάνηκε ότι ήθελε να ξεχάσει. Μου είπε και το όνομα μου, είμαι ο 325437. Όλοι τέτοια ονόματα είχαν απ ότι μου είπε. Συμπλήρωσε ότι, αν με ενδιαφέρει να έχω αίσθηση του χρόνου, μπορώ να απευθύνομαι στην προβολή του θαλάμου μου όπου υπάρχει ένα ρολόι, και ένας δείκτης που δείχνει τη χρονολογία. “Και τα δύο όμως είναι συγχρονισμένα για τη Γη, να το ξέρεις” μου είπε ψυχρά και αποχώρησε. Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε η ζωή μου εδώ στο διαστημόπλοιο. Δεν έκανα ούτε φιλίες, ούτε βγαίνω συχνά από το θάλαμο μου. Κάθομαι και σκέφτομαι. Νιώθω μόνος. Όταν μου λείπει η Γη, ανοίγω το σύστημα προβολής και ταξιδεύω σε δάση και βουνά. Ταξιδεύω στα παιδικά μου χρόνια και με βλέπω να παίζω ποδόσφαιρο με τους φίλους μου. Αυτή είναι η διασκέδαση μου. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κοιτάω τη χρονολογία για να υπολογίζω πόσων ετών είμαι.

Η κύρια ασχολία μου τον πρώτο καιρό που ήμουν εδώ, ήταν να βυθίζομαι στις σκέψεις μου. Τίποτα άλλο δεν με απασχολούσε. Προσπαθούσα να βρω νόημα, να βγάλω άκρη, να ρθω σε ψυχική ισορροπία με τον ίδιο μου τον εαυτό. Δεν ήταν καθόλου εύκολο όμως. Θέτω ερωτήματα, που ευελπιστώ κάποια στιγμή να απαντήσω, έχω χρόνο άλλωστε, μια αιωνιότητα. Τι μας έφερε σε αυτή την κατάσταση; Φαίνεται ότι η ίδια η φύση του ανθρώπου, κατέστρεψε την ανθρωπότητα. Φαίνεται ότι είμαστε ανεύθυνοι να κατέχουμε εξουσία επί της φύσης. Δεν μπορούμε να τη διαχειριστούμε. Έτσι έγινε με τους ηγέτες της ανθρωπότητας και πιθανόν έτσι θα γίνεται σε οποιαδήποτε μελλοντική κοινωνία ανθρώπων. Ενώ νομίζαμε ότι αναπτυσσόμαστε, ξαφνικά καταρρεύσαμε. Αυτοκαταστροφή μάλλον είναι η λέξη που χαρακτηρίζει το ανθρώπινο γένος. Τέτοια σκεφτόμουν. Κάποια στιγμή, άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως υπάρχει ελπίδα. Ίσως φτάσουμε κάποια στιγμή σε κάποια άλλη Γη, κάποιο πλανήτη, φιλόξενο και όμορφο όπως ήταν ο δικός μας. Αυτομάτως όμως, οι θετικές σκέψεις σταματάνε. Αφού η ίδια η φύση του ανθρώπου τον καταστρέφει, μάλλον δεν έχουμε και πολλές ελπίδες να επιβιώσουμε μέσα σε αυτό το διαστημόπλοιο, και αν βρούμε πλανήτη, θα καταφέρουμε να τον καταστρέψουμε και αυτόν. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η σοφία της φύσης η οποία μας τοποθέτησε στη Γη, και εμείς αψηφώντας την, δοκιμάζουμε άλλα μονοπάτια. Δεν ξέρω αν πράττουμε το σωστό. Προσπαθώ να ελπίζω.

Μέσα σε αυτό τον οδυρμό αρνητικών σκέψεων για το ίδιο μας το γένος, προσπαθούσα να βρω, τι είναι αυτό για το οποίο πρέπει να είμαι περήφανος, κάτι στο οποίο μπορώ να αφιερώσω τη ζωή μου. Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάτι για το οποίο να αξίζει να υπάρχεις. Κάτι που αν το ήξεραν οι άνθρωποι από την αρχή, και το είχαν συνειδητοποιήσει, δεν θα είχαμε βρεθεί σε τέτοια άθλια κατάσταση. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ έτσι, όταν ήμουν στη Γη. Έπρεπε να βρεθώ ολομόναχος σε ένα κρύο ημισφαίριο, χαμένος στο διάστημα, για να φιλοσοφήσω καλύτερα τη ζωή μου. Όλα τα θεωρούσα δεδομένα, ακόμα και όταν γέρασα, είχα συμβιβαστεί με την ιδέα του θανάτου. Σκεφτόμουν, όπως όλοι, έτσι και 'γω, κάποια στιγμή θα πεθάνω. Η μοίρα όμως το έφερε, να περάσω στην αιωνιότητα χωρίς τη θέληση μου, καταδικασμένος να ψάχνω κάτι αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, τις χιλιετίες και τις εποχές. Δεν μπορεί να μην υπάρχει! Το διαισθάνομαι ότι πρέπει να υπάρχει.

Μια μέρα κοιτούσα νωχελικά την κάρτα που μου είχε δώσει ο κυβερνήτης του διαστημοπλοίου και πάνω έγραφε το όνομα μου. 325437. Και τότε το είδα! Το αναλλοίωτο που έψαχνα, υπήρχε μέσα στα ίδια μου τα ονόματα. Πρώτα, στο κωδικό μου όνομα. 325437. Μπροστά μου άρχισε να ξεδιπλώνεται κάτι που δεν το είχα ξαναζήσει σε τέτοιο βαθμό. Μπορώ να βρω μια λογική συνέχεια αριθμών στο κωδικό μου όνομα. Αν προσθέσω στο 32 (τα δύο πρώτα ψηφία) το 11, θα έχω 32+11=43, δηλαδή το τέταρτο και το πέμπτο ψηφίο του ονόματος μου, και αν προσθέσω μεταξύ τους τα δύο πρώτα ψηφία θα έχω το τρίτο (3+2=5). Ομοίως αν προσθέσω το τέταρτο και το πέμπτο ψηφίο μεταξύ τους μου δίνουν το έκτο (4+3=7). Ανακάλυψα τη σχέση μεταξύ των αριθμών και έτσι μπορώ να βρω και τη λογική συνέχεια του ονόματος μου! Προσθέτω στο 43 το 11 (όπως πριν) και έχω το 54, δηλαδή το έβδομο και το όγδοο ψηφίο που αν τα προσθέσω μεταξύ τους, παίρνω και το ένατο νούμερο που είναι το 5+4=9, και ούτω καθεξής. Αυτό είναι αυτό που έψαχνα! Η Νόηση! Ο Αριστοτέλης! Το γήινο μου όνομα, είναι το όνομα ενός από τους μεγαλύτερους διανοητές που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στη Γη. Η Νόηση περιλαμβάνει τα πάντα! Η Νόηση είναι η Αναλλοίωτη που θα έσωζε την ανθρωπότητα.

Ξαφνικά όμως, συνειδητοποίησα ότι η Νόηση είναι μόνο το ένα σκέλος που μένει αναλλοίωτο. Το άλλο σκέλος είναι η σωστή αξιοποίηση της Νόησης προς όφελος της ανθρωπότητας . Και αυτή η σωστή αξιοποίηση πηγάζει από την Αγάπη. Κάνοντας αυτή την τελευταία σκέψη περί Αγάπης και ότι μόνο η Αγάπη μπορεί να δείξει το δρόμο προς τη σωστή αξιοποίηση της Νόησης, αυτομάτως συνειδητοποίησα ότι το μόνο ον που μπορεί να αντιληφθεί τις δυο αυτές έννοιες είναι ο άνθρωπος. Άρχισα να αναθεωρώ, σχετικά με το ανθρώπινο είδος. Ίσως τελικά να έχουμε τη δυνατότητα να πετύχουμε. Νόηση και Αγάπη. Αγάπη και Νόηση. Νόηση είναι το να μπορείς να σκέφτεσαι σωστά για οτιδήποτε κάνεις, να δημιουργείς, να μελετάς τη φύση, τον άνθρωπο, να εκφράζεσαι καλλιτεχνικά, να καλλιεργείς το πνεύμα και το μυαλό σου. Αγάπη, είναι να θέλεις το καλό των πολλών, ή του ενός, να ξέρεις πως να χρησιμοποιήσεις τη Νόηση σου προς όφελος όλων, και όχι μόνο προς το συμφέρον σου. Πρέπει πάντα να αγαπάς τη Νόηση και να σκέφτεσαι την Αγάπη. Αυτά συνειδητοποίησα και ήμουν ευτυχισμένος που επιτέλους βρήκα μια γαλήνη, πιστεύοντας ότι έχω κατέχω την απόλυτη αλήθεια. Ήθελα να βοηθήσω όμως, αλλά ήταν αργά πια!

Από κει και πέρα, η ζωή μου μπήκε σε μια ρουτίνα. Ενεργοποιούσα την προβολή του θαλάμου μου, ταξίδευα στο παρελθόν, πήγαινα σε διάφορους ανθρώπους, σε διαφορετικές εποχές και τους έλεγα: “Νόηση και Αγάπη”. Ακούτε; Μόνο έτσι θα σωθούμε! Πιστέψτε με! Με ακούτε; Κανείς δεν άκουγε, όλοι ήταν οπτασίες. Ήθελα να σώσω την ανθρωπότητα, αν με άκουγαν, ίσως να μην συμπεριφερόταν έτσι και σώζονταν η Γη. Δεν φαινόταν να ανταποκρίνονται, αλλά εγώ συνέχισα να φωνάζω, και να φωνάζω.. γύρισα όλο τον κόσμο, και όλες τις εποχές της ανθρωπότητας, αλλά κανείς δεν άκουγε, όλοι ήταν οπτασίες...

-Τηλέμαχος Αθανασιάδης, Φοιτητής Φυσικής-

Ο Φυσικός...

2010-07-14T03:44:00.001-07:00

Venus over her island

2010-07-12T02:19:00.000-07:00

Photographers:
Thalia Traianou
and
Tilemachos Athanasiadis

9 July 2010
Canon EOS 400D
40mm
f/5
exp. 5 seconds
ISO 100

Venus over her island, Milos

In this picture we can see planet Venus over the picturesque Adamantas, the natural port of Milos island (adamantas means diamond in Greek).
The statue in the picture, is a miniature of the famous statue of Venus de Milo dates back to 150 B.C. from the Greek Hellenistic Age.
It discovered in 1820 on Milos island and is at present at the Louvre Museum.
Venus (or Aphrodite in Greek) was the Greek goddess of love and beauty.

Hope you like it!!

Παιχνίδια με τον κύβο του Ρούμπικ...

2010-06-21T08:14:00.000-07:00

Στο σπίτι έχω δυο κύβους του Ρούμπικ. Έναν με τα χρώματα του ταξινομημένα, όπως τον αγόρασα, και έναν άλλο με όλα ανακατεμένα. Να σημειώσω ότι δεν ξέρω τη λύση του κύβου, και πως γίνεται η ταξινόμηση κλπ. Παίζοντας όμως με τον ταξινομημένο κύβο βρήκα κάτι πολύ ενδιαφέρον, που μάλλον δεν έχει τόση άμεση σχέση με το σκοπό του παιχνιδιού ή τη λύση του, αλλά μου άρεσε και γι αυτό το παραθέτω.

Για να γίνω κατανοητός, ορίζω αρχικά τον τρόπο περιγραφής των κινήσεων που κάνω στον κύβο.Ονομάζω μετασχηματισμούς αυτές τις κινήσεις, αφού ουσιαστικά μετασχηματίζουμε ένα αντικείμενο.
Κάθε μετασχηματισμός μπορεί να έχει ν αριθμό κινήσεων, και φυσικά ορίζουμε κινήσεις γραμμών και στηλών.Κοιτώντας λοιπόν τον κύβο σε μια τυχαία αλλά συγκεκριμένη έδρα του, και ξεκινώντας από κάτω αριστερά, μπορούμε να ορίσουμε την 1η, τη 2η και τη 3η σειρά (ανεβαίνοντας προς τα πάνω) και τη 1η, τη 2η και τη 3η στήλη (κινούμενοι προς τα δεξιά).
Την περιστροφή της κάθε σειράς ή στήλης την ορίζουμε ως δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη* και με βαθμό 1, 2 ή 3 για τις αντίστοιχες γωνίες 90, 180 και 270 μοίρες.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ! Πάντα έχουμε τον κύβο μπροστά μας, κοιτώντας συγκεκριμένη έδρα του και με συγκεκριμένο προσανατολισμό, για να μη χαθούμε με τους μετασχηματισμούς.

Και ξεκινάμε με έναν ταξινομημένο κύβο του Ρούμπικ.
Θα εφαρμόσουμε ένα μετασχηματισμό Α που θα αποτελείται από τα παρακάτω απλά βήματα:

1. 3η στήλη αριστερόστροφη περιστροφή βαθμού 1
2. 1η στήλη αριστερόστροφη περιστροφή βαθμού 1
3. 2η σειρά δεξιόστροφη περιστροφή βαθμού 1

Επαναλάβετε 4 φορές αυτόν το μετασχηματισμό και θα διαπιστώσετε ότι Ο ΚΥΒΟΣ ΞΑΝΑΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
Επιστρέφουμε στην αρχική θέση της τέλειας τάξης στον κύβο!!

Μπορείτε να βρείτε άλλους τέτοιους μετασχηματισμούς;
(προσοχή θέλουμε μετασχηματισμούς που θα περιλαμβάνους τουλάχιστον μια περιστροφή σε σειρά και μια σε στήλη, όπως ο παραπάνω)
Πόσες φορές πρέπει να εφαρμοστεί για να επιστρέψει ο κύβος στην αρχική του θέση;
Συνδέεται κάπως αυτός ο αριθμός με τα βήματα που περιέχει ένας μετασχηματισμός;

Περιμένω τα σχόλια, τις απαντήσεις και τις ανακαλύψεις σας!!!

*
Αριστερόστροφη είναι η στροφή που κάνουν οι δείκτες του ρολογιού.

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ-ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

2010-05-03T02:25:00.000-07:00

(θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο Ανδρέα Βοσινάκη για την πολύ ωραία αφίσα που μας ετοίμασε)
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ...

ΦΥΣΙΚΑ ΜΑΓΙΚΑ 3

2010-04-12T04:51:00.000-07:00

Φοιτητική εβδομάδα 2010
Φυσικά …Μαγικά!
Μήπως είστε ένας από αυτούς που πιστεύουν ότι η φυσική είναι βαρετή; Ότι απευθύνεται σε λίγους προικισμένους και ευφυείς ανθρώπους;
Μεταπτυχιακοί και προπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Φυσικής και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ έχουν διαφορετική γνώμη! Το διήμερο 29 και 30 Απριλίου 2010 σας καλούν στον προαύλιο χώρο και στο ισόγειο της Παιδαγωγικής Σχολής, από τις 10 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι, για να σας το αποδείξουν πραγματοποιώντας εντυπωσιακά, μαγικά πειράματα! Περπατήστε πάνω στην επιφάνεια ενός υγρού! Δείτε αντικείμενα να εξαφανίζονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας. Εκτοξεύστε πυραύλους χρησιμοποιώντας αέρα ή μαγειρική σόδα και ξύδι από τη σαλάτα σας. Φωταγωγήστε το σπίτι σας κάνοντας ποδήλατο και λειτουργήστε το ρολόι σας με τον ιδρώτα σας. Μετρήστε πόσο γρήγορα ταξιδεύει το φως με έναν φούρνο μικροκυμάτων, ψωμί του τοστ και μαργαρίνη! Δημιουργήστε γιγάντια δακτυλίδια καπνού και προσπαθήστε να λύσετε το γρίφο που δεν μπόρεσε να λύσει ο διάσημος νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν.
Μαγικά; Ίσως! Σίγουρα όμως Φυσικά… Και επιπλέον, αλληλεπιδραστικά.
Η εκδήλωση, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο της φοιτητικής εβδομάδας 2010, πραγματοποιείται για δεύτερη συνεχή χρονιά. Στις δύο εκδηλώσεις που έγιναν κατά το 2009 πολλά σχολεία (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) συμμετείχαν με εκατοντάδες μαθητές. Και η φετινή εκδήλωση είναι ανοικτή για όλους, δωρεάν και δεν απαιτεί κανενός είδους κράτηση.
Περισσότερες πληροφορίες:
http://fysikamagika.blogspot.com/

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:
http://www.youtube.com/watch?v=1jhT9UMDktQ

Κάντε ησυχία βρε!! Διαβάζω ένα e/net- book...

2010-03-07T10:59:00.000-08:00

(παρακαλώ διαβάστε το μέχρι το τέλος, γιατί όχι, δεν καταλάβατε τι διαπραγματεύεται το άρθρο..)

Έχω πολλά βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή.. Ωραία βιβλία, σημαντικά βιβλία, χρήσιμα βιβλία. Το πρόβλημα είναι όμως ότι δεν έχω τρόπο να τα διαβάσω.. Για ποιο λόγο; Πιστεύω ότι όσοι έχετε προσπαθήσει να διαβάσετε ebook στην οθόνη του υπολογιστή ξέρετε πολύ καλά το λόγο. Στο desktop μετά από λίγα λεπτά αρχίζουν τα αυχενικά και τα μάτια τσούζουν, για να μη μιλήσουμε για το δύσχρηστο άλλαγμα σελίδας.. Που είναι οι ωραίες εποχές που διαβάζαμε βιβλία ξαπλωμένοι στο κρεβάτι πριν πέσουμε για ύπνο..
Το κενό αυτό έρχονται να αναπληρώσουν τα ebook-readers που υπόσχονται να αντικαταστήσουν όλη τη βιβλιοθήκη μας με μία μόνο συσκευή σε μέγεθος περιοδικού που υποτίθεται ότι θα είναι το βιβλίο του μέλλοντος.
Άρχισα να ψάχνω πάνω στο θέμα λοιπόν, θεωρώντας ότι θα βρω κάτι καλό και σε σχετικά καλή τιμή, στην ελληνική αγορά. Τα βρήκα σκούρα όμως. Όχι μόνο βρήκα ελάχιστα να κυκλοφορούν, αλλά και αυτά τα λίγα είναι με φτωχές προδιαγραφές, μικρή μνήμη για τα δεδομένα μας πλέον και με πολύ τσιμπημένη τιμή. Απογοητεύτηκα.. μάλλον θα περιμένω πολύ μέχρι να βγει στην αγορά κάτι που να αξίζει... να κάνει τη δουλειά του τέλος πάντων.

Πάνω που ήμουν έτοιμος να το αφήσω το θέμα, έσκασε η ιδέα στο τσερβέλο.
Το καλό μου netbook!! Είναι πανάλαφρο, με καλής ποιότητας οθόνη και σκληρό δίσκο που άνετα χωράει όλα τα e-βιβλία μου. Το είχα ξαναδοκιμάσει όμως, δεν μπορείς να διαβάσεις εύκολα.. η οθόνη είναι μικρή και δεν έχεις τον έλεγχο της σελίδας προσπαθώντας να αλλάξεις σελίδα ή να την κατεβάσεις πιο κάτω χρησιμοποιώντας το χαζό touchpad. Με μερικές μικρές χαζές ρυθμίσεις όμως το netbook μετατράπηκε σε ένα πολύ ωραίο βιβλίο που χωράει πολλά βιβλία!!

Αυτές οι απλές ρυθμίσεις είναι:

1.Ανοίγουμε το βιβλίο μας με έναν reader. Όποιον θέλουμε και χρησιμοποιούμε, δεν θα κάνω διαφήμιση.
2.Βρίσκουμε τη λειτουργία που περιστρέφει αριστερόστροφα το κείμενο μας.
3.Ρυθμίζουμε το ζουμ που θέλουμε στην εικόνα μας
4.Μειώνουμε όσο επιθυμούμε τη φωτεινότητα της οθόνης.
5.Βάζουμε την λειτουργία πλήρους οθόνης.

Το τελευταίο και καθοριστικό βήμα είναι να αλλάξουμε την αντίληψη μας για το πως κρατάμε-χειριζόμαστε ένα netbook, τουλάχιστον για τη λειτουργία που το προορίζουμε τώρα.

Περιστρέφουμε ολόκληρο το netbook λοιπόν κατά 90 μοίρες δεξιόστροφα ώστε να διαβάζεται ορθά το κείμενο που περιστρέψαμε πριν λίγο. Το αποτέλεσμα; Στα χέρια μας κρατάμε ένα βιβλίο με την ιδιαιτερότητα του ότι δεν έχει δισέλιδο. Έχει μια σελίδα από τη μία και κουμπιά από την άλλη. Μπορείτε να ξαπλώσετε στο κρεβάτι σας λοιπόν και να διαβάσετε άνετα το βιβλίο που τόσο καιρό προσπαθούσατε σε μια στενή καρέκλα γραφείου. Αρκεί να κρατήσετε το netbook σαν απλό βιβλίο. Και είμαστε και τυχεροί! Η αλλαγή σελίδας βρίσκεται στα βελάκια που βρίσκονται ακριβώς κάτω από τον αριστερό σας αντίχειρα!

Περιμένω απόψεις πειραματιστών.. Σε μένα δούλεψε επιεικώς τέλεια!

Εν μέσω κρίσης...

2010-02-28T05:52:00.000-08:00

[από τη Καθημερινή του Σαββάτου (27/02/2010)]

Εντάξει, ξέρω, κρίση. Να ρωτήσω κάτι θέλω απλά. Τη Γιουροβίζιον* θα τη κόψουν;

Αχ ρε Ελλάδα..

*Γιουροβίζιον με την ευρεία έννοια, και ο νοών νοείτω...

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ Χ+1 !!!!!!!

2010-01-05T04:07:00.001-08:00

όπου προφανώς Χ=2009...

Χρόνια πολλά και δημιουργικά, με υγεία, αγάπη και καλά μυαλά!!
Υποδεχόμαστε το 2010 με χιουμοριστικές εικόνες απο τον κόσμο της Φυσικής, έτσι για να μας πάει καλά ο χρόνος..
Τα λέμε μετά το πέρας της εξεταστικής περιόδου.
Τηλέμαχος

Φυσικά… μαγικά! 2

2009-11-12T09:31:00.000-08:00

Εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι η φυσική είναι βαρετή; Ότι απευθύνεται σε λίγους προικισμένους και ευφυείς ανθρώπους;
Μεταπτυχιακοί και προπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Φυσικής και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ έχουν διαφορετική γνώμη! Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου και τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009 σας καλούν στο φουαγιέ του Τμήματος Φυσικής και στο ισόγειο του Πύργου της Παιδαγωγικής Σχολής αντίστοιχα, από τις 10 το πρωί έως τις 1 το μεσημέρι, για να σας το αποδείξουν πραγματοποιώντας εντυπωσιακά, μαγικά πειράματα: Περπατήστε πάνω στην επιφάνεια ενός υγρού! Δείτε αντικείμενα να εξαφανίζονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας. Δημιουργήστε γιγάντια δακτυλίδια καπνού και προσπαθήστε να λύσετε το γρίφο που απασχόλησε κατόχους Νομπέλ Φυσικής. Φωταγωγήστε το σπίτι σας κάνοντας ποδήλατο και μετρήστε πόσο γρήγορα ταξιδεύει το φως με έναν φούρνο μικροκυμάτων και λίγο κασέρι! Προσπαθήστε να ισορροπήσετε σε μια ζυγαριά η οποία μετράει την ηλικία σας…
Μαγικά; Ίσως! Σίγουρα όμως Φυσικά… Και επιπλέον, αλληλεπιδραστικά.
Η εκδήλωση, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο της φοιτητικής εβδομάδας, είναι ανοικτή για όλους, δωρεάν και δεν απαιτεί κανενός είδους κράτηση.

Ένα βίντεο που ετοίμασα απο τη σημερινή εκδήλωση:

Physics Partizani-ΦΥΣΙΚΑ ΜΑΓΙΚΑ

Δείτε και το blog της ομάδας:

BLOG-ΦΥΣΙΚΑ ΜΑΓΙΚΑ

Το προσωπικό μου site.

2009-11-04T15:38:00.001-08:00

Το κατασκεύασα σε html και το ανέβασα στο χώρο που δικαιούμαι απο το πανεπιστήμιο. Ανανεώσεις, διορθώσεις κλπ γίνονται συνεχώς ώστε να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερο.
Ρίξτε μια ματιά, και πείτε μου τη γνώμη σας.

My personal site.

Ταξίδι στην άλλη άκρη του κόσμου για τη μεγαλύτερη έκλειψη του αιώνα.

2009-09-02T02:52:00.000-07:00

Τηλέμαχος Αθανασιάδης,
φοιτητής Φυσικής Α.Π.Θ.
μέλος της αποστολής του Α.Π.Θ. για τις ολικές ηλιακές εκλείψεις.

Η ομάδα μας έχει ήδη παρατηρήσει δύο αξέχαστες ολικές ηλιακές εκλείψεις. Μια στο Καστελόριζο το 2006 και μια στη Σιβηρία το 2008. Έφτασε και η ώρα λοιπόν για τη μεγάλη έκλειψη. Για τη μεγαλύτερη του αιώνα για την ακρίβεια. Πέντε λεπτά και πενήντα περίπου δευτερόλεπτα ολικότητας μας δελέασαν να ταξιδέψουμε ως τη μακρινή Σαγκάη για μια θέση κάτω από τη σκιά της σελήνης. Το ταξίδι δύσκολο, αλλά το επιχειρήσαμε, και ευτυχώς πετύχαμε.

- Δεν ήταν αρκετά τα τρία και κάτι λεπτά της ολικότητας στο Καστελόριζο, και δεν θα αναφερθώ καν στα δύο και κάτι λεπτά της Σιβηρίας.
Όπως και να το κάνουμε η έκλειψη του 2009 ήταν σαν να έβλεπες τρεις εκλείψεις μαζί, τη μία μετά την άλλη…άπλετος χρόνος να κάνεις πειράματα με την ησυχία σου, να την παρατηρήσεις όσο πιο καλά μπορείς και γενικότερα να τη ζήσεις εντονότερα!
Οι δυσκολίες πολλές! Πρέπει να δούμε τι θα γίνει με τον υπέρβαρο εξοπλισμό μας στο αεροπλάνο, πρέπει να προσέχουμε τη γρίπη των χοίρων σε μέρη με συνωστισμό, πρέπει να προσαρμοστούμε στο κλίμα και στις γεύσεις της ανατολής, πρέπει να μάθουμε πώς να συμπεριφερόμαστε σε έναν διαφορετικό πολιτισμό, πρέπει… πρέπει… πρέπει… μέσα στα τόσα πρέπει που είχαμε να τηρήσουμε υπήρχε και το παιχνίδι της τύχης. Το παιχνίδι της τύχης για τον καιρό! Και αν δεν τη δούμε; Αν συννεφιάσει; Αν βρέχει; Οι προγνώσεις δεν είναι καλές για τις 22 του μήνα.. τι θα κάνουμε; Τέτοιες σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό, σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού αλλά και όλες τις επόμενες μέρες αναμονής και προετοιμασίας.

Αυτές οι μέρες έχουν μεγάλη μαγεία σε μια ολική έκλειψη ηλίου, καθότι όλοι έχουν το νου τους σ αυτήν. Όλες οι συζητήσεις σ αυτήν καταλήγουν, όλα τα μυαλά τη σκέφτονται συνεχώς! Νύχτα μέρα, όλοι σε εγρήγορση σχετικά με την έκλειψη. Πρέπει να στηθεί ο εξοπλισμός, να ευθυγραμμιστούν τα τηλεσκόπια, να γίνουν οι τελευταίες ρυθμίσεις στα προγράμματα, να ελεγχθούν τα πάντα. Όλα δούλευαν όταν φύγαμε από την πατρίδα, τώρα δουλεύουν; Μήπως είχαμε καμιά απώλεια από την πτήση; Από πού θα πάρουμε ρεύμα; Πως θα είναι η διάταξη των πειραμάτων μας και τι θα χειρίζεται κάθε μέλος της ομάδας; Τι δουλειά θα κάνει κάθε άτομο την ώρα της ολικότητας; Αυτά και τόσα άλλα ερωτήματα μας απασχολούσαν τις μέρες μέχρι και μία μέρα πριν την έκλειψη.

Εκεί τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Όλα ήταν έτοιμα, ο καθένας ήξερε τι πρέπει να κάνει, η ομάδα σε πλήρη ετοιμότητα. Άλλο ήταν το φλέγον ζήτημα. Ο καιρός! Οι προβλέψεις δεν είναι καλές για αύριο, τα βαρομετρικά δεν δείχνουν ευνοϊκές συνθήκες. Τι θα κάνουμε; Κρίμα θα είναι να μην τη δούμε, μέχρι την άκρη του κόσμου ήρθαμε. Τέτοιες σκέψεις κατακλύζουν πλέον το μυαλό όλων. Η μέρα συνεχίζεται και ο καιρός ολοένα και χειροτερεύει. Το βράδυ δεν βλέπουμε ούτε ένα μέτρο μακριά από την ομίχλη, και τα πρόσωπα των ανθρώπων αρχίζουν να σκοτεινιάζουν.. Αύριο είναι η έκλειψη. Μάλλον δεν θα τη δούμε..

Το πρωί της έκλειψης ο καιρός είναι σχεδόν στην ίδια κατάσταση. Λίγες ακτίνες σωτηρίας φαίνονται σε κάποια σημεία του ορίζοντα αλλά κανείς δεν ξέρει. Τελικά η έκλειψη ξεκινάει μέσα σε ένα απαλό στρώμα νεφών το οποίο δεν εμπόδιζε σχεδόν καθόλου την παρατήρηση.. Πλέον πηγαίναμε για ολικότητα χωρίς να ξέρουμε αν θα τη δούμε ή όχι. Ήταν θέμα τύχης καθαρά. Ο ήλιος άλλοτε φαινόταν, άλλοτε χανόταν. Τα σύννεφα κινούνταν συνεχώς και τίποτα δεν ήταν ξεκάθαρο. Όλα ήταν πιθανά, και το γεγονός αυτό τσίτωνε τα νεύρα και έκανε τις καρδιές να χτυπάνε δυνατά. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει, και ακόμα δεν ξέραμε.. Ώσπου, φάνηκε το πρώτο διαμαντένιο δαχτυλίδι που σήμανε την αρχή της μεγαλύτερης ολικότητας του αιώνα. Σύννεφα υπήρχαν τριγύρω, ένα αχνό νέφος θόλωνε ελαφρά το στέμμα, αλλά κανείς δεν το πρόσεχε.. Όλοι είχαν μαγευτεί. Όλη η ομάδα φωτογράφιζε ασταμάτητα κοιτώντας πότε τον Ήλιο και πότε την Αφροδίτη που είχε κάνει και αυτή την εμφάνιση της. Όλο αυτό κράτησε περίπου έξι λεπτά και μας επιβράβευσε όλους! Τα καταφέραμε! Την είδαμε! Τη θαυμάσαμε! Πήραμε τα δεδομένα που θέλαμε! Ρισκάραμε και η έκλειψη μας επιβράβευσε που ήρθαμε να τη δούμε!

Και εδώ λοιπόν, έρχεται το μεγάλο ερώτημα για το αν αξίζει να ρισκάρεις για να δεις μια έκλειψη. Το αν αξίζουν τα λίγα λεπτά να σε πάνε στην άλλη άκρη του κόσμου. Αξίζουν; Και απαντώ. Μα εκεί έγκειται όλη η μαγεία της! Στο ρίσκο και στην απόλαυση. Η έκλειψη είναι σαν μια πολύ όμορφη γυναίκα για την οποία ενδιαφέρεται κάποιος άντρας. Αν θελήσει να ρισκάρει και την προσεγγίσει μπορεί να χάσει αλλά μπορεί και να την κερδίσει! Έτσι και η έκλειψη! Αν ρισκάρεις να ταξιδέψεις για χάρη της, μπορεί να σε απογοητεύσει αλλά μπορεί και να σε ανταμείψει πλουσιοπάροχα. Οπότε, ο μόνος τρόπος να σε ανταμείψει μια έκλειψη.. είναι να πάρεις την απόφαση να ρισκάρεις για αυτήν. Να αποφασίσεις ότι θα κάνεις οικονομίες για να πας να τη δεις, ότι θα αγοράσεις εξοπλισμό, ότι θα ξοδέψεις φαιά ουσία, χρόνο και χρήμα γι αυτήν και όμως αυτή μπορεί και να μην τα καταφέρει να έρθει στο ραντεβού σας. Μάλλον, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έρθει, απλά μπορεί να ντραπεί και να μην θελήσει ούτε να σε κοιτάξει, ούτε να την κοιτάξεις κατάματα! Αυτό πρέπει να το δεχτείς, να κάνεις την καρδιά σου πέτρα και απλά να της πεις, δεν πειράζει αγαπητή μου, θα σε πετύχω την επόμενη φορά. Και αν έχεις πάρει την απόφαση να μην ξαναπάς σε έκλειψη ηλίου, αποχαιρέτα την ευγενικά, αλλά ποτέ μην αποκλείεις τίποτα.

Ίσως σε προσκαλέσει ξανά… και δεν μπορέσεις να αντισταθείς!!

Οι φιγούρες των σκιών στο μονοπάτι της σκιάς.

2009-08-23T06:52:00.000-07:00

Ένα μικρό χιουμοριστικό κειμενάκι που διαδραματιστηκε στη Κίνα φέτος το καλοκαίρι.

Κατεβάστε το από εδώ: http://www.physicsforum.gr/viewtopic.php?f=70&t=515

_________________________________________________________________________________________

POSTER από την ολική έκλειψη ηλίου του 2009 (ομάδα ΑΠΘ)

2009-08-20T02:05:00.000-07:00

To poster μας με αρκετά αποτελέσματα και παρουσιάσεις της δουλειάς μας στη μακρινή Κίνα. Ευτυχώς μας την έκανε τη χάρη ο καιρός και είδαμε τη μεγαλύτερη έκλειψη του αιώνα που τόσο ποθούσαμε. Και του χρόνου!!

Είναι που ονειρεύομαι... σαν τον Καραγκιόζη..

2009-05-18T10:50:00.000-07:00

Πριν λίγες μέρες έφυγε από κοντά μας ο μεγάλος δάσκαλος του Καραγκιόζη.. Δεν θα μιλήσω για το τεράστιο έργο του και το απίστευτο ταλέντο του.. Ο άνθρωπος ήταν η ιστορία της Ελλάδας προσωποποιημένη.

Αισθάνομαι απλά την ανάγκη να του ευχηθώ "Καλό ταξίδι" και να τον διαβεβαιώσω ότι θα τον θυμάμαι για πάντα..

Ίσως πρέπει να πω λίγα πράγματα, για τη δική μου γνωριμία με τον πατέρα του Καραγκιόζη, τον κύριο Ευγένιο. Ήμουν 3 ετών όταν κράτησα πρώτη φορά φιγούρα θεάτρου σκιών στα χέρια μου.. η μητέρα μου, αγόρασε ένα σετ με φιγούρες του Μόλλα. Μου έδειξε πως παίζεται η φιγούρα και από κει και πέρα άρχισε ο μεγάλος έρωτας.. Έρωτας με τον Καραγκιόζη, έρωτας με το Σπαθάρη. Όπως έλεγε η μητέρα μου, όταν μου έβαζε τη βιντεοκασέτα ή τους δίσκους (βινύλιο) που είχαμε για να δω ή να ακούσω Καραγκιόζη, κολλούσα και δεν μιλούσα σε κανένα.. Δεν σήκωνα το βλέμμα μου.. Σφουγγάρι.. τα ήξερα όλα απ έξω.. και ακόμα τα θυμάμαι.. Έτσι άρχισα να παίζω και γω.. σε γενέθλια, για τους φίλους, για τον εαυτό μου.

Για μια περίοδο ήθελα να γίνω καραγκιοζοπαίχτης!

Βλέποντας η μητέρα μου την αγάπη μου για τον καραγκιόζη μου πρότεινε να στείλουμε ένα γράμμα στον κύριο Σπαθάρη. Λίγες στιγμές θυμάμαι πολύ καλά απο την προσχολική μου ηλικία και μία απ αυτές είναι τη μητέρα μου να γράφει το γράμμα στον κ. Σπαθάρη και εγώ να είμαι απο πάνω και να βλέπω.. ίσως και να προτείνω. Ο φάκελος με την απάντηση του κυρίου Ευγένιου ήταν γεμάτος με κάρτες, με ένα τεράστιο ημερολόγιο και τόοοσα άλλα απο το Σπαθάρειο μουσείο που εκείνη την εποχή είχε ανοίξει..

Για να μην τα πολυλογώ, η τύχη τα έφερε όχι απλά να τον γνωρίσω από κοντά, αλλά να του παίξω και Καραγκιόζη! Εγώ πίσω απ τον μπερντέ και ο Σπαθαρης να με παρακολουθεί. Τι τιμή!! Εγώ να παίξω καραγκιόζη στο Σπαθάρη!! Αισθάνομαι πολύ τυχερός που έζησα κάτι τέτοιο έστω και αν το θυμάμαι αμυδρά.. ένας καλός παππούλης ήταν από τότε θυμάμαι και χαρακτηριστικά είχα σχολιάσει στη μητέρα μου,

-Μαμά, αυτός ο κύριος σαν τον Καραγκιόζη μιλάει..

Συνέχισα, έπαιζα όποτε έβρισκα ευκαιρία, στο γυμνάσιο αποφάσισα να γράψω δικά μου έργα και να φιλοτεχνήσω τις πρώτες μου φιγούρες, μάζευα σκληρά διαφανή εξώφυλλα από τετράδια και έφτιαξα φιγούρες που θέλοντας και μη έμοιαζαν κατά πολύ με τις φιγούρες του Σπαθάρη.. Δάσκαλό μου τον θεωρούσα και τον θεωρώ παρόλο που δεν μαθήτευσα δίπλα του.

Όμως η "καριέρα" μου ως καραγκιοζοπαίχτης έληξε στην τρίτη γυμνασίου με μια παράσταση που έδωσα σε όλο το σχολείο με ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας..
"Ο καραγκιόζης οδοντίατρος".

......από κει και πέρα το θέατρο σκιών του Τηλέμαχου μπήκε στο συρτάρι, δεν είχα χρόνο, είχα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα οπότε καταλάγιασε το πάθος μου.. Ποτέ δεν ξέχασα όμως τον καμπούρη φίλο μου και φυσικά τον πατέρα του.. τον μεγάλο Σπαθάρη. Πάντα είχα να πω κάτι για τον Καραγκιόζη, πάντα είχα μια πρόχειρη ατάκα του έτοιμη, πάντα κάτι από το θέατρο σκιών συμμετείχε στη ζωή μου.....

τα χρόνια περάσανε λοιπόν και φτάσαμε στο 2009 όπου ο μεγάλος δάσκαλος, μας άφησε και πήγε να διασκεδάσει με τις παραστάσεις του, κάποιους άλλους, κάπου αλλού. Στεναχωρήθηκα πολύ, ένιωσα ένα κενό, μου ήρθαν παλιές μνήμες, μου ξαναφούντωσε η φλόγα που ποτέ δεν είχε σβήσει απλά είχε καταλαγιάσει.. Σκέφτηκα να φτιάξω ένα πίνακα προς τιμήν του Καραγκιόζη και να τον έχω στολισμένο στο σαλόνι μου.. σκέφτηκα πολλά.. αλλά ένα ήταν αυτό που ήθελα πραγματικά να κάνω..
Να ξαναζωντανέψω το θέατρο σκιών μου, να ξαναφτιάξω φιγούρες (αυτή τη φορά όχι παιδικές αλλά μεγάλες και με πολλά χρώματα), να ξαναγράψω έργα, και να ξαναχτυπήσω το καμπανάκι πίσω απ τον μπερντέ.. Για τους φίλους μου, για τα ξαδέρφια μου, για μένα τον ίδιο.. Και ξεκινάω, άνοιξα ήδη συρτάρια, ψάχνω ήδη παλιά βιβλία και έχω πιάσει ήδη πινέλα..

Το τι έχω να πω σε ένα έργο του Καραγκιόζη προσωπικά, ίσως φανεί στο μέλλον, ίσως πάλι και όχι, ένα είναι το σίγουρο, ότι αυτό που ήδη ξεκίνησα, είναι κάτι που πάντα με γέμιζε, με γεμίζει και θα με γεμίζει για πάντα..

Κ. Ευγένιε Σπαθάρη σας ευχαριστώ για όλα..

Προετοιμασία για την έκλειψη στην Κίνα το καλοκαίρι.

2009-04-20T00:41:00.000-07:00

Η συσκευή που βλέπουμε στο βίντεο έχει κατασκευαστει απο τον Αριστείδη Βούλγαρη και είναι ένας γραμμικός μετατοπιστής.
Η κίνηση επιτυγχάνεται με βηματικό κινητήρα 200 steps και το resolution είναι τουλάχιστον της τάξης του μm (μικρόμετρο). Τέτοιας τάξης είναι η κίνηση του πασχαλιάτικου κουνελιού που δίνει μια γιορτινή νότα στην κατασκευή!

Ο γραμμικός μετατοπιστής πρόκειται να χρησιμοποιηθεί κατά την ολική έκλειψη ηλίου στη Σαγκάη για τη διαβατική σάρωση του στέμματος με αποκλειστικό σκοπό τον υπολογισμό της (ελλατωμένης λόγω παρατεταμένης ηλιακής απραξίας) θερμοκρασίας του στέμματος.

Πειραματικά αποτελέσματα από την "ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ".

2009-03-29T05:18:00.000-07:00

Βίντεο-σειρά φωτογραφιών στο youtube.com :

http://www.youtube.com/watch?v=a8TX40Ovfgc&feature=channel_page

Χθες 28 Μαρτίου 2009, τετραμελής ομάδα που αποτελούνταν από τους Αριστείδη Βούλγαρη, Αντώνη Παπαιωάνου, Θάλεια Τραιανού και τον υποφαινόμενο ανέβηκε στο πανόραμα της Θεσσαλονίκης, και συγκεκριμένα στην ταράτσα του γνωστού ξενοδοχείου PANORAMA με σκοπό να καταγράψει την αναμενόμενη πτώση της φωτορύπανσης εξαιτίας της "ΩΡΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ".

Καλούμασταν όλοι λοιπόν να σβήσουμε τα φώτα, να κατεβάσουμε τα επίπεδα της φωτορύπανσης έστω για μια ώρα, να κάνουμε οικονομία για μια ώρα. Εμείς λοιπόν ήμασταν εκεί πάνω, περιμένοντας να δούμε και να καταγράψουμε την πτώση της φωτορύπανσης. Ο εξοπλισμός μας, φωτογραφικές μηχανές και κάμερες με ευρυγώνιους φακούς ώστε να καλύπτουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της πόλης ώστε να δούμε τι θα συμβεί την κρίσιμη ώρα.

Το λυπηρό της όλης κατάστασης ήταν ότι είμασταν σε ένα απο τα πιο ψηλά σημεία της πόλης αν όχι το ψηλότερο και μας φώτιζαν τα φώτα της Εγνατίας! Για ποιον ακριβώς λόγο όταν είσαι σε μια ταράτσα στο πανόραμα πρέπει να φωτίζεσαι απο τις λάμπες του δρόμου της Εγνατίας; Αυτό ήταν το πρώτο ερώτημα που τέθηκε πριν ξεκινήσει η ώρα της γης. Και τότε πήγε 20:30, έπρεπε κάτι να γίνει απο κείνη τη στιγμή και μετά.. να δούμε διαφορά, να δούμε φώτα να σβήνουνε.. Η τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε εμείς ότι θα γίνει. Έσβησε ο λευκός πύργος, και κανα δυο προβολείς που δεν είμασταν και σίγουροι αν όντως ήταν αναμένοι πριν. Και αυτό ήταν, καμία διαφορά στο ανθρώπινο μάτι.

Δεν ήταν μόνο τα μάτια μας όμως είχαμε ένα σωρό καταγραφικά όργανα τα οποία έπρεπε να "δουν" κάποιες μεταβολές. Δυστυχώς είδαν κάποιες ελάχιστες εως μηδαμινές διαφορές οι οποίες σαφώς και ήταν σταγόνα στον ωκεανό. Παραθέτουμε τα βίντεο και τις φωτογραφίες μας για να τις δει ο καθένας και να κρίνει. Φυσικά και οι χρόνοι έκθεσης και οι ρυθμίσεις των μηχανών δεν άλλαξαν καθόλου και τα αποτελέσματα είναι απολύτως αντικειμενικά.

Ποιος φταίει όμως για όλα αυτά; Η διαφήμιση του γεγονότος ήταν πολύ μεγάλη και δεν νομίζω να υπήρχε άνθρωπος που ενημερώνεται που να μην το πήρε είδηση. Κι όμως, το αποτέλεσμα μηδέν. Και ξαναρωτάω: Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο τόσος ντόρος ουσιαστικά για το τίποτα; Αν έσβηναν όλα τα νοικοκυριά τα φώτα θα γινόταν κάτι; Μάλλον όχι! Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες την κυρίως ζημιά δεν την κάνουν τα σπίτια, αλλά οι εντελώς αδέξια φωτισμένοι δρόμοι και τα υπερβολικά φωτισμένα δημόσια κτίρια κλπ. Κι όμως μπορούν να διορθωθούν! Με κατάλληλες λάμπες, με κατάλληλα σκέπαστρα με κατάλληλους ανακλαστήρες κλπ.
Ναι υπάρχουν λύσεις για όλα αυτά, δεν είναι της ώρας να μπω σε λεπτομέρειες.

Θέτουμε λοιπόν ως ομάδα αυτά τα ερωτήματα προς προβληματισμό, ώστε να ξέρουμε και τι μας γίνεται όπως λέμε. Τα συμπεράσματα τα αφήνω στους αναγνώστες..

Αν νομίζουμε λοιπόν ότι με την ώρα της γης μπορούμε να σώσουμε τη γη -και εμάς τους ίδιους φυσικά- μάλλον πρέπει να προσέχουμε για τη στιγμή που θα έρθει η πραγματική ώρα της γης..

..τότε να δούμε τι θα κάνουμε..

Καθαρά Δευτέρα και ΦΥΣΙΚΗ

2009-03-22T03:04:00.000-07:00

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΕΤΟ.

Σκέφτηκα να ανεβάσω αυτό το μικρό project της στιγμής, αν και η Καθαρά Δευτέρα πέρασε.. Δεν πειράζει, δίνω ιδέες εγώ για του χρόνου. Τα πράγματα είναι απλά, χρειαζόμαστε έναν πολύ καλό χαρταετό και μια φωτογραφική μηχανή (όσο και τόσο καλή ειναι η αλήθεια). Προσωπικά χρησιμοποίησα μια Canon IXUS 40 (σώα είναι ακόμα!) Το πείραμα πραγματοποιήθηκε στην παραλία Διονυσίου στη Χαλκιδική την περσινή Καθαρά Δευτέρα. Και ναι! είχε αποτέλεσμα!!

Μπορείτε να δείτε και εδώ:
http://physics.forumhope.com/forum-f12/topic-t90.htm

Τα τελευταία νέα..

2009-03-22T02:38:00.000-07:00

Είπα λοιπόν να χρησιμοποιήσω και εγώ το blog ως ημερολόγιο, πολύ διάβασμα έχει πέσει τον τελευταίο καιρό και δεν έχω χρόνο για πολλές ανανεώσεις. Ετοιμάζω όμως πολλά πράγματα!! Αλήθεια!! Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες.. Όλα θα ανέβουν εν καιρώ..

Προς το παρόν, να δηλώσω τη δημιουργία ενός group για τους φοιτητές του Φυσικού (και όχι μόνο) του Α.Π.Θ. στο facebook.

http://www.facebook.com/profile.php?id=649756403&ref=ts#/group.php?gid=76896176074&ref=nf

Και συνεχίζουμε..

Όταν η Αφροδίτη συνάντησε τη Σελήνη...

2009-02-28T03:43:00.000-08:00

Χθες, έχοντας ξεχάσει τελείως την όμορφη σύνοδο Αφροδίτης- Σελήνης, γύρισα απόγευμα στο σπίτι και λίγο πριν ανέβω, έριξα μια καθιερωμένη πλέον, γρήγορη ματιά στον ουρανό. Ασυναίσθητα. Δεν περίμενα να δω κάτι. Και τότε τις είδα, και οι δύο οι όμορφες εκεί πάνω μου φώναζαν, άντε γρήγορα, θα δύσουμε, δεν θα μας φωτογραφίσεις;

-Έχω μάθημα σε περίπου μία ώρα απο τώρα, σκέφτηκα, δεν πειράζει ας αφιερωσω λίγο χρόνο, είναι τόσο όμορφο το φαινόμενο..

Απλά ξύπνησε ο καλλιτέχνης μέσα μου και προσπάθησα να "κάνω τέχνη" σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα που είχα στη διάθεση μου για τη φωτογράφιση. Δοκίμασα και μια καινούργια ιδέα μου (φωτογραφία με τις ανακλάσεις: http://www.physicsforum.gr/download/file.php?id=68&mode=view
) και μπορώ να πω ότι το αποτέλεσμα μου άρεσε αρκετά..

Έμπνευση της στιγμής, έμπνευση ουρανοκατέβατη, και μετά λένε γιατί εμπνέει ο ουρανός τους ποιητές..

Εγώ θα ρωτούσα απλά,

Ποιους δεν εμπνέει ο ουρανός;

My first epod.

2009-01-28T02:56:00.001-08:00

http://epod.usra.edu/

Το πρώτο μου EPOD σήμερα 28/1/09, για τη γνωστή πλέον φωτογραφία μου από την έκλειψη του Νοβοσιμπίρσκ.
http://epod.usra.edu/archive/epodviewer.php3?oid=463840
Υπάρχει και δεύτερο epod στο πρόγραμμα, από ένα πολύ ψηλό βουνό.

http://epod.usra.edu/

Αστροφωτογράφηση για αρχαρίους.

2009-01-21T14:31:00.000-08:00

Το θέμα που διαπραγματεύομαι παρακάτω αφορά την ερασιτεχνική αστρονομία και φωτογράφηση και για το πως πιστεύω ότι μπορεί να ξεκινήσει ένας αρχάριος σε ένα τόσο δημιουργικό χόμπυ.. Η άποψη μου διαφέρει ίσως σε αρκετά σημεία απο άλλους ερασιτέχνες αλλά πιστεύω ότι θα υπάρχουν άνθρωποι που τους εκφράζουν αυτές οι απόψεις.

(το άρθρο το είχα γράψει πριν κάποια χρόνια και το δημοσιεύω με κάποιες ελάχιστες διορθώσεις)

Πολλοί είναι της άποψης ότι ο αρχάριος στην αστροπαρατήρηση δεν μπορεί ή δεν πρέπει να ασχοληθεί με την αστροφωτογραφία από νωρίς.. αλλά πρέπει να ξεκινήσει με στήριξη dobson και μετά «βλέπει τι θα κάνει»…

Ποτέ δεν πίστεψα και δεν πιστεύω σε αυτή την άποψη και θέλω να παρουσιάσω τα επιχειρήματα μου και την προσωπική μου εμπειρία πάνω σε αυτό το θέμα η οποία πιστεύω ότι θα είναι αρκετά διδακτική για πολλά άτομα, και θα μπορέσουν να δουν και μια άλλη άποψη εκτός του «Πάρε dob, παρατήρησε και αν σου αρέσει το ανεβάζεις σε ισημερινή».

Αρχικά να τονίσω ότι η άποψη για το dob για αρχή, είναι πολύ καλή και σε καμία περίπτωση δεν την αντιμάχομαι. Προσωπικά θα πρότεινα dobsonian τηλεσκόπια σε αρχαρίους οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι δεν έχουν διάθεση να ασχοληθούν με αστροφωτογραφία. Πολλοί προτιμούν απλά να παρατηρούν το μεγαλείο του ουρανού. Τώρα θα μου πείτε, μπορεί να κολλήσουν το μικρόβιο αργότερα, αυτό όμως είναι άλλη ιστορία.

Ας έρθουμε τώρα στον αρχάριο που θέλει να ασχοληθεί με την αστροφωτογραφία.
Θέλει εκτός από παρατήρηση να «καταγράφει» στο φιλμ ή στο ccd τα φωτόνια που παρατήρησε. Θέλει κάτι για να θυμάται. Δεν μιλάω σε καμία περίπτωση να βγάλει μια εξαίσια φωτογραφία. Η φωτογραφία ενός αρχαρίου μπορεί να μην είναι καν άξια σχολιασμού σε ένα άλμπουμ στο ιντερνέτ αλλά για τον αρχάριο είναι
«Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΟΥ!!!» και αυτό της δίνει μεγάλη αξία.

Προσωπικά από τότε που ξεκίνησα, ΠΟΤΕ δεν διαχώρισα την παρατήρηση από τη φωτογράφηση!!!
Και αυτή είναι η νέα ιδέα που θέλω να περάσω.
Τοποθετώ πλέον τη «φωτογραφική μηχανή κάθε είδους» στο βασικό εξοπλισμό ενός τηλεσκοπίου και εισάγω την έννοια του
Ε.ΠΑ.Φ.Ο. (ερασιτέχνη παρατηρητή-φωτογράφο του ουρανού).

Προχωρώ σε αυτή τη κίνηση γιατί από την αρχή θεωρούσα ότι πρέπει να μου μένει και κάτι χειροπιαστό μετά από μια παρατήρηση μου, εκτός των ωραίων αναμνήσεων ή κάποιων πρόχειρων σημειώσεων.

Γιατί λοιπόν ο αρχάριος να μην δοκιμάσει το χέρι του στην αστροφωτογραφία με τον ίδιο τρόπο που θα δοκιμάσει να χειριστεί ένα τηλεσκόπιο, να σκοπεύσει μέσα από τον ερευνητή, να εστιάσει κλπ. Για τον αρχάριο όλα είναι πρωτόγνωρα. Από την εστίαση, μέχρι το πώς κινείται το τηλεσκόπιο, γιατί λοιπόν να του στερήσουμε τη χαρά να δει πως είναι να προσπαθεί να φωτογραφήσει αυτό που βλέπει;

Και τώρα ερχόμαστε στον αντίλογο που λέει «μα πως θα μπορέσει να φωτογραφήσει π.χ. ένα DSO;»
Και απαντώ με ένα άλλο ερώτημα:
Γιατί ποιος αρχάριος μπόρεσε να βρει και να παρατηρήσει ένα DSO στη πρώτη βραδιά παρατήρησης του; Τα πάντα γίνονται σταδιακά. Μπορεί λοιπόν να μην μπορέσει ο αρχάριος να φωτογραφήσει ένα DSO αλλά θα μπορέσει έναν αστερισμό! Το δεύτερο βράδυ θα εντοπίσει έναν πλανήτη, θα τον παρατηρήσει με το τηλεσκόπιο του και θα τον φωτογραφήσει με μια απλή μηχανή σε τρίποδο. Δεν θα εμφανιστούν λεπτομέρειες αλλά στη φωτογραφία θα φαίνεται μια λαμπρή κουκίδα που θα είναι ο πλανήτης που παρατήρησε. Αυτό, κατά την άποψη μου τουλάχιστον, συναρπάζει!!

Κάποιος άλλος θα έλεγε ότι τουλάχιστον για DSO ο αρχάριος δεν έχει καμία ελπίδα να το φωτογραφήσει. Και εγώ θα απαντούσα ότι και για ΠΟΛΛΑ DSO δεν θα γνωρίζει καν την ύπαρξη τους μέχρι να αναβαθμιστεί ο εξοπλισμός του σε ίντσες. Με τον ίδιο τρόπο ο αρχάριος δεν θα μπορέσει να φωτογραφήσει στην κύρια εστία κάποιο DSO μέχρι να πάρει κάτι ανώτερο σε εξοπλισμό, αλλά θα το φωτογραφίσει piggyback.

Ένας ΕΠΑΦΟ αναπτύσσει σταδιακά τις ικανότητες του στη παρατήρηση και στη φωτογράφηση ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τον απλό παρατηρητή με dob ο οποίος αναπτύσσει μόνο την ικανότητα του στη παρατήρηση. Και ξανά λέω ότι αυτό δεν είναι καθόλου κακό αν ο αρχάριος δεν θέλει να ασχοληθεί με την αστροφωτογραφία. Αν θέλει όμως, γιατί να μην δοκιμάζει από την αρχή; Γιατί δηλαδή ενώ είναι αρχάριος, να δοκιμάζει να βρει κάποιο αμυδρό DSO και να μην δοκιμάσει να κάνει μια piggyback φωτογράφηση; Ποια η διαφορά; Και τα δύο του φαίνονται το ίδιο πρωτόγνωρα και συναρπαστικά..

Εύκολα μπορεί να ξεκινήσει κανείς με τα ίδια σχεδόν χρήματα που θα έδινε για ένα dobsonian.

Tι θα χρειαστεί λοιπόν από εξοπλισμό ένας αρχάριος ΕΠΑΦΟ.

2 είναι τα βασικά μέρη του εξοπλισμού.

Πρώτον ένα τηλεσκόπιο σε ισημερινή στήριξη, σχετικά στιβαρή,(καλύτερα με διόπτρα και μοτέρ). Δεν μιλάω για τις βαριές στιβαρές στηρίξεις οι οποίες ξεφεύγουν αρκετά και σε τιμή αλλά για μια του τύπου EQ3-2.

Δεύτερον μια φωτογραφική μηχανή, θα την έλεγα καλύτερα έναν καταγραφέα φωτονίων ώστε να συμπεριλάβω οτιδήποτε καταγράφει φως από μια ζενίτ ή μια compact ως μια CCD.

Το τι είδους τηλεσκόπιο και τι είδους καταγραφέα φωτονίων θα πάρει ο καθένας εξαρτάται από το τι ενδιαφέρει περισσότερο τον καθένα. Το θέμα είναι ότι με όχι πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που θα έδινε κάποιος για ένα dob μπορεί να έχει έναν εξοπλισμό με τον οποίο θα μπορεί να παρατηρεί, να φωτογραφίζει και ταυτόχρονα να μυείται στο χώρο της αστροφωτογραφίας και φυσικά σταδιακά να εξελίσσεται!!

Παραδείγματα συνδυασμών των δυο τμημάτων του εξοπλισμού; Άπειρα.
π.χ.
Με ένα απλό κατοπτρικό σε ισημερινή και μια ζενίτ με φιλμ, ο ΕΠΑΦΟ μπορεί να παρατηρήσει πλανήτες, ήλιο, σελήνη και λαμπρά DSO και ταυτόχρονα να φωτογραφίσει σε τρίποδο star trails, αστερισμούς και πλανήτες καθώς μετακινούνται
από τον ένα αστερισμό στον άλλο. Επίσης μπορεί να δοκιμάσει Piggyback,
και φυσικά φωτογράφηση κύριας εστίας τη σελήνη ή τον ήλιο.

Και τι κερδίζει από όλα αυτά;

Εκτός από τη χαρά της δημιουργίας που στην περίπτωση της αστροφωτογραφίας είναι τεράστια μαθαίνει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει κάποιος για να βγάλει φωτογραφίες του ουρανού. Μαθαίνει το τι δουλειά κάνει η ισημερινή στήριξη και γιατί πρέπει να είναι στιβαρή και τα τόσα άλλα μυστικά που δεν θα είχε ιδέα καν για την ύπαρξη τους αν μετά από κάποια χρόνια παρατήρησης με ένα dobson βρισκόταν μπροστά σε μια ισημερινή και προσπαθούσε να φωτογραφήσει. Το dobson είναι πιο εύκολος δρόμος σίγουρα, αλλά με την ευκολία του θυσιάζεται η μαγεία και η χρησιμότητα της ισημερινής που είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ στην αστροφωτογραφία.

Αυτή λοιπόν είναι μια πορεία που μπορεί να ακολουθήσει ο καθένας αν έχει διάθεση εκτός από παρατήρηση να καταγράφει και αυτά που παρατηρεί στο επίπεδο που μπορεί βέβαια και σταδιακά μέσω της εμπειρίας πρώτον και της αναβάθμισης του εξοπλισμού δεύτερον να μπορέσει να έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για προσωπική ευχαρίστηση και ψυχική πληρότητα!!!

Με λίγα λόγια να ασχολείται με κάτι που αγαπάει και αυτό να τον γεμίζει..

POSTER από την ολική έκλειψη ηλίου του 2008 (ομάδα ΑΠΘ)

2009-01-15T13:16:00.000-08:00

Ένα δείγμα της δουλειάς της ομάδας μας, απο την έκλειψη του περασμένου Αυγούστου σε ένα κομψό poster.

Φυσική και ποίηση

2008-12-24T00:37:00.000-08:00

Οι ποιητές δεν την εγκωμιάζουν τόσο συχνά. Ίσως δεν της έχουν αποδώσει το λυρισμό που της αξίζει.
Ούτε αυτήν ούτε τους Φυσικούς.

Ορίστε λοιπόν ένα ποίημα «Φυσικής» που με άγγιξε βαθιά από ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.

Γραμμένο για ένα γνήσιο Φυσικό..
(Τραϊανού Θάλεια)
---------------------------------------------
Άλλη μια μέρα στον ορίζοντα σκορπά
Μα στη καρδιά σου μέσα το ίδιο πάθος,
Τι να υπάρχει πέρα απ τα βουνά;
Τι άραγε να είναι το σωστό και τι το λάθος.

Και ταξιδεύεις, διαβατάρικο πουλί
Σε τόπους μακρινούς και ξένους
Αναζητώντας χαμένους θησαυρούς
Με χάρτες που χεις μέσα σου κρυμμένους.

Το όνειρο στις φλέβες σου κυλά,
Στα μάτια σου απλώνεται ο κόσμος
Η σκέψη σου τη γνώση αποζητά
Για όλα πάντα υπάρχει ένας λόγος.

Είσαι φτιαγμένος από κείνο το υλικό
Που ναι βαρύ σα πεπρωμένο και το ξέρεις
Η φύση γύρω σου βιβλίο ανοιχτό
Σου ψιθυρίζει πως απ’ τους άλλους διαφέρεις.
-------------------------------------------------------

Κι όμως, η Φυσική κρύβει μέσα της πολύ ποίηση..

Μια προσπάθεια σε ένα καινούργιο χόμπυ..

2008-12-22T05:55:00.000-08:00

Η πρώτη προσπάθεια μου στο καινούργιο μου χόμπυ.. Πρώτη φορά ζωγράφισα σε τελάρο με καβαλέτο κλπ.. Πολύ ωραία εμπειρία, θα συνεχίσω!!
Το θέμα φυσικά, κάτι που με απασχολεί και περνάει πολλές φορές απο το μυαλό μου. Ο λόγος για την έκλειψη στη Σαγκάη. Ναι!! Από βουνό θα τη παρατηρήσουμε.

ΜΑΣ ΚΑΤAΣΤΡΕΨΑΝ ΤΗ ΣΧΟΛΗ!!!!!

2008-12-09T13:37:00.001-08:00

ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΚΙΤΣΟ. ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ;

ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ... ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ... ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΩ ΗΤΑΝ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΩ...

http://www.physicsforum.gr/viewtopic.php?f=70&t=301

ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ,

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ;
ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ;
ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΤΣΙ;
ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΖΕΤΕ;

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ, ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΚΑΠΕΛΟ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΠΑΝΤΟΥ!!!

ΑΝ ΕΤΣΙ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΥΘΙΖΟΜΕΝΟ ΠΛΟΙΟ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΑΔΑ, ΣΥΓΝΩΜΗ ...

ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΩ.. ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΘΗΣΤΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΩΣΙΒΙΕΣ ΛΕΜΒΟΙ!!!!!

Περί ρεμπέτικου... και αστρονομίας.

2008-11-18T10:51:00.000-08:00

Πως και ακούς ρεμπέτικα; Πως σε αγγίζουν; Όλο για χασίσια μιλάνε, τι να ακούσεις;
Και πως συνδέονται τα ρεμπέτικα με τα βιώματα σου;
Και τι έγινε που έχουν αντέξει τόσα χρόνια;
Ερωτήματα και αντιρρήσεις που ακούω συνέχεια.. από άτομα που απορούν σχετικά με τις μουσικές μου προτιμήσεις στο ρεμπέτικο.

Ως απάντηση λοιπόν παραθέτω ένα τραγούδι του Πατριάρχη του Ρεμπέτικου, Μάρκου Βαμβακάρη τον οποίο έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση και τον θεωρώ δάσκαλο μου στο μπουζούκι.

Διαβάστε λοιπόν πως ένας απλός και δυστυχισμένος άνθρωπος απευθύνεται στο Φεγγάρι για να το προστατέψει.. Πως ένας αγράμματος μουσικός "παντρεύει" την αστρονομία και το εξωγήινο περιβάλλον με τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής του.

Απολαύστε..

Φεγγάρι αν είσαι λαμπερό
(Μουσική, στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης)

Χιλιάδες χρόνια στα ψηλά
συντρόφους έχεις τ' άστρα
απόφευγέ τηνε την γη
γιατί ναι ξελογιάστρα
ποτέ μη θες φεγγάρι μου
ανθρώπους να γνωρίσεις
γιατί τα βάσανα της γης
και συ θα τ' αποκτήσεις

Ανθρώπου μάτι μη σε δει
φεγγάρι μου να ζήσεις
γιατί αν είσαι λαμπερό
χωρίς να θες θα σβήσεις
κάτσε στην ησυχία σου
και μες την μοναξιά σου
όλη της γης ζηλεύουνε
να δούνε τα καλά σου

Παρτίδες με τους άνθρωπους
στο τέλος μην ανοίξεις
γιατί σκληρά θα πληγωθείς
και θα μετανοήσεις
οι άνθρωποι είναι κακοί
στην γήινη την σφαίρα
κι από την γη δεν πρόκειται
να δεις μιαν άσπρη μέρα

Πίκρες καημούς και βάσανα
θα έχεις πρώτη φήμη
ποτέ δεν θα γελάσουνε
τα δυο γλυκά σου χείλη
κι αν είσαι τόσο πλούσιο
μην έχεις εμπιστοσύνη
οι άνθρωποι δεν γνωρίζουνε
ποτέ τους καλοσύνη

.........................
Το τραγούδι γράφτηκε την εποχή προετοιμασίας της αποστολής Apollo που πήγε τον άνθρωπο στο φεγγάρι.
.........................

ΦΥΣΙΚΟΣ κόσμος..

2008-11-18T02:00:00.000-08:00

Φύση, δάσος, δέντρα, πουλιά, έντομα, ζώα, βράχοι, βουνά, θάλασσες, λίμνες, ποτάμια, ουρανός. Μέσα στη λέξη φύση περιέχονται χίλιες δυο εικόνες, σκέψεις, μυρωδιές που απότομα κατακλύζουν το μυαλό του καθενός μας είτε έχει ζήσει είτε όχι στη φύση. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε μέρη όπου είχαν πρόσβαση στη φύση είναι οι πιο τυχεροί, ανακάλυψαν μόνοι τους έναν κόσμο που όμοιος του δεν υπάρχει και δεν περιορίστηκαν σε τέσσερις τοίχους φοβούμενοι να μιλήσουν με το γείτονα τους. Η φύση δίνει μαθήματα ζωής στον καθένα από μας είτε τη ζούμε καθημερινά είτε την επισκεφτήκαμε κάποτε. Μας αναγκάζει να τη σεβόμαστε, να την αγαπάμε, μας μαθαίνει να ζούμε αρμονικά μαζί της και ίσως να καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε μαζί της. Ο φυσιολάτρης είναι αυτός που λατρεύει τη φύση, αυτός που ευχαριστιέται να ζει στη φύση άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, όχι απαραίτητα δηλαδή αυτός που κατοικεί σε ένα δάσος για παράδειγμα, αλλά αυτός που όταν βρεθεί στο βουνό, θα θαυμάσει το τοπίο και θα σεβαστεί το χώρο που πατάει.

Δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί να υπάρξει άνθρωπος που δεν είναι φυσιολάτρης, δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχει άνθρωπος που θα κάνει «πικνίκ» στο δάσος και μόλις τελειώσει θα αφήσει όλα τα σκουπίδια του σε εκείνο το σημείο, και θα πάει στο σπίτι του, δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχει άνθρωπος που θα βάλει φωτιά στο δάσος για να πουλήσει οικόπεδα στα αποκαΐδια, πάνω στα πτώματα των ζώων και των δέντρων που κάηκαν. Κι όμως από ότι φαίνεται υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και δυστυχώς, στη χώρα μας μάλλον είναι και αρκετοί. Ο φυσικός κόσμος κινδυνεύει να εξαφανιστεί, το τσιμέντο και ο τεχνολογικός πολιτισμός τείνουν να εξαφανίσουν αυτό το ανεκτίμητο δώρο που μας έχει χαρίσει ο πλανήτης μας. Η τεχνολογία πρέπει πλέον να ψάξει να βρει τρόπους για να προστατέψει το περιβάλλον και όχι να επιδεινώσει την αισχρή κατάσταση η οποία ήδη υφίσταται.

Ποια είναι η σχέση της φύσης με τη φυσική; Υπάρχει σύνδεση; Η σύνδεση δεν είναι απλά άμεση, είναι σαν να ρωτάμε τι σχέση έχει ο δάσκαλος με τη τάξη του. Φυσική είναι η επιστήμη που μελετάει τη φύση, ασχολείται μόνο με τη φύση και τους νόμους της, είναι ο δάσκαλος που προσπαθεί να δείξει στους μαθητές του, εμάς τους ανθρώπους δηλαδή, πως είναι η ζωή και τι πρέπει να κάνουν για να γίνουν σωστοί άνθρωποι. Την αγάπη για τη φύση που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος και ιδιαίτερα ο φυσικός πολλές φορές μπορούμε να την δούμε στην αθωότητα ενός μικρού παιδιού..

Ήξερα έναν νεαρό λοιπόν που από μικρός του άρεζε να παρατηρεί τη φύση και κυρίως τα έντομα. Που τον έχανες που τον έβρισκες με ένα βαζάκι στο χέρι ήταν και κυνηγούσε από πεταλούδες μέχρι αλογάκια της παναγίας και από πασχαλίτσες μέχρι σαρανταποδαρούσες. Τα μελετούσε, τα θαύμαζε, ήθελε να μάθει τα πάντα γι αυτά και πάνω απ' όλα τα σέβονταν. Είχε αποκτήσει φήμη στο χωριό και μόλις κάποιος έβλεπε κάποιο έντομο στο σπίτι του και ήθελε να το ξεφορτωθεί τον φώναζε να ‘ρθει να το μαζέψει. Όταν τον ρώτησα μου είπε ότι θέλει να γίνει εντομολόγος για να κάνει το χόμπι του επάγγελμα.

Μια μέρα με πήγε στο «εργαστήριο» του να δω τι ακριβώς κάνει με όλα αυτά τα ζωύφια και τα διάφορα που μαζεύει. Το εργαστήριο ήταν μια μικρή ημιυπόγεια αποθήκη που του είχε παραχωρήσει ο πατέρας του, για να κάνει τα «πειράματα» του. Μπαίνοντας μέσα αντίκρισα ένα μικρό χαμό, στα ράφια γύρω υπήρχαν πετρώματα κοχύλια, βαλσαμωμένα έντομα, φωτογραφίες, δοκιμαστικοί σωλήνες, βαζάκια με χίλια δυο δείγματα από διάφορα είδη όπως τα έλεγε. Εκεί μέσα είδα από ένα αυγό κροκοδείλου μέχρι άμμο από τη Σαχάρα, για μελέτη στο μικροσκόπιο όπως μου είπε. Μου ‘δειξε με πολύ καμάρι το σχολικό μικροσκόπιο που του είχε αγοράσει κάποιος συγγενής και με ξενάγησε πλήρως στο βασίλειο του. Εκεί μέσα μου φαινόταν ότι μπορούσε να περάσει ώρες κάνοντας ότι του κατέβαινε στο κεφάλι από πειράματα φυσικής που τον εντυπωσίαζαν επίσης και μικροεφευρέσεις για να διευκολύνει τον εαυτό του και παρατηρήσεις πάνω στα διάφορα «ζωντανά» που κουβαλούσε κατά καιρούς εκεί μέσα. Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών το έλεγε.. Μια φορά τον πέτυχα να έχει στο χέρι του μια σφήκα, και απορημένος τον ρώτησα πως γίνεται και δεν τον τσιμπάει. Η απάντηση ήταν αποστομωτική και δεν την είχα φανταστεί καν. Δεν είναι σφήκα, το παίζει σφήκα, μυγούλα του Θεού είναι, μου είπε.. Όπως μου εξήγησε αργότερα επρόκειτο για ένα είδος ριγωτής μύγας που στα χρώματα της σφήκας τρομάζει τους θηρευτές της. Πράγματι από τη μορφολογία του σώματος της φαινόταν καθαρά ότι ήταν μύγα και σε καμία περίπτωση δεν είχε κεντρί για να τσιμπήσει.

Δες τη μαθαίνει κανείς από ένα δεκατριάχρονο που έχει διαβάσει λίγα πράγματα σχετικά με τη φύση. Λίγα χρόνια μετά τον πέτυχα σε χωράφια μέσα στην κάψα του καλοκαιριού να «κυνηγάει» φίδια. Αυτή τη φορά δεν τον ακολούθησα, ήταν «τρελό» αυτό το παιδί, και ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είχα την τρέλα του… να σας πω την αλήθεια, μάλλον δυστυχώς.

Από τότε δεν τον ξαναείδα, μαθαίνω όμως συχνά πυκνά νέα του, τελικά επιστήμονας έγινε, όπως το έλεγε, φυσικός νομίζω..

Τον Απρίλιο του 2006 είχα γράψει...:

2008-11-18T01:19:00.000-08:00

Η πρώτη μου έκλειψη

Στις 29 του προηγούμενου μήνα είχα την τύχη να βρίσκομαι στο ακριτικό Καστελόριζο και να παρακολουθήσω την ολική έκλειψη ηλίου που έλαβε χώρα..

Ταξίδεψα από την Χαλκιδική όπου μένω μέχρι εκεί μόνο και μόνο για αυτό το φαινόμενο. Ανταμείφθηκα πλήρως!!!!! Η έκλειψη θα μου μείνει αξέχαστη, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, η θερμοκρασία έπεσε περίπου 10 βαθμούς και σηκώθηκε άνεμος...Η φωτεινότητα του περιβάλλοντος χώρου ολοένα και μειωνόταν καθώς πλησιάζαμε στην ολικότητα.

Τότε το είδα. Το κάτασπρο στέμμα που μέχρι τότε το έβλεπα μόνο στα βιβλία ήταν ψηλά στον ουρανό και μας μιλούσε...έβγαλα γρήγορα το φίλτρο από το τηλεσκόπιο και έσκυψα πάνω από το προσοφθάλμιο, το θέαμα ήταν μοναδικό φαινόταν πεντακάθαρα οι ηλιακές προεξοχές και διακρίνονταν οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου του ήλιου στο υπέροχο στέμμα που περιτριγύριζε τη μαύρη Σελήνη. Ένοιωθα ότι υπάρχω μόνο εγώ, ο εξοπλισμός μου και το μεγαλειώδες φαινόμενο, είχα ξεχάσει που βρίσκομαι και ποιοι ήταν δίπλα μου.

Μετά από τρία λεπτά, που μου φάνηκαν δευτερόλεπτα, ο ήλιος άρχισε να ξεπροβάλλει ξανά, δημιουργώντας το περίφημο, διαμαντένιο δακτυλίδι. Η ολικότητα είχε ολοκληρωθεί.

Κάθησα πίσω και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τι ήταν αυτό που έζησα και ότι σίγουρα θα ήθελα να το ξαναζήσω...

Αθανασιάδης Τηλέμαχος

17 ετών
Ερασιτέχνης Αστρονόμος
Απρίλιος 2006

Δημοσιεύτηκε στο DiscoveryandScience τεύχος 12 σελ. 18
Και Scienceillustrated τέυχος 15

Ποιος να το ΄ξερε ότι 2 χρόνια μετά θα είχα την εμπειρία να γράψω και για την έκλειψη της Σιβηρίας..

Ερασιτεχνική αστρονομία, η επιστήμη των πολλών.

2008-11-18T01:00:00.000-08:00

Ο έναστρος ουρανός. Ποιός άνθρωπος δεν γύρισε έστω και μια φορά το βλέμμα του ψηλά και δεν αναρωτήθηκε, τι βρίσκεται εκεί έξω; Ποιά η θέση μου εδώ; Υπάρχουν άλλοι πολιτισμοί εκεί ψηλά; Και τόσα άλλα ερωτήματα που θα χρειαζόταν σελίδες ολόκληρες για να αναφερθούν μόνο. Η αστρονομία, η αστροφυσική και η κοσμολογία είναι οι επιστήμες που μας δίνουν απαντήσεις στα περισσότερα από αυτά τα ερωτήματα σύμφωνα με αποτελέσματα τεκμηριωμένων επιστημονικών ερευνών.

Μάθαμε έτσι από το σχολείο ακόμα, ότι η γη αποτελεί έναν από τους εννιά (οκτώ πλέον) πλανήτες ενός ηλιακού συστήματος ανάμεσα στις εκατοντάδες που υπάρχουν στο γαλαξία μας και ότι ο γαλαξίας μας είναι ένας ανάμεσα στα δισεκατομμύρια γαλαξιών που υπάρχουν στο σύμπαν.Κατανοήσαμε λοιπόν ότι η γη δεν είναι ούτε σταγόνα στον ωκεανό του σύμπαντος. Όποιος ασχολήθηκε παραπάνω με την αστρονομία ταξίδεψε με ένα ξεχωριστό σκάφος που λέγεται φαντασία, στη γεμάτη κρατήρες επιφάνεια της Σελήνης, στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης, στους δορυφόρους του Δία, στους δακτυλίους του Κρόνου, στις ηλιακές προεξοχές, σε μακρινά νεφελώματα, σε σφαιρωτά και ανοιχτά σμήνη, σε μαύρες τρύπες, άστρα νετρονίων και τέλος στον γαλαξία της Ανδρομέδας και σε τόσους άλλους εξαιρετικά μακρινούς προορισμούς.

Με λίγα λόγια, όποιος δεν ήταν επιστήμονας πριν κάποια χρόνια έπρεπε να φαντάζεται όλα αυτά τα θαυμαστά, τον εκπληκτικό κόσμο του σύμπαντος, χωρίς να μπορεί να τα αντικρίσει, παρά μόνο σε φωτογραφίες. Ίσως η αστρονομία να έμοιαζε κάπως ουτοπική, να έμοιαζε ότι ασχολείται με άλλον κόσμο.

Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας όμως, η Αστρονομία έγινε επιτέλους προσιτή στο ευρύ κοινό. Σε ανθρώπους ανεξαρτήτου επαγγέλματος, οι οποίοι μαγεύτηκαν από το σύμπαν και τις ομορφιές του. Αυτό προφανώς επιτεύχθηκε με την έλευση του ερασιτεχνικού τηλεσκοπίου που ο καθένας μπορεί να αποκτήσει και να θαυμάσει πολλά από αυτά που έβλεπε μόνο σε φωτογραφίες. Πλανήτες, δορυφόροι, σμήνη αστέρων, άστρα, γαλαξίες, σχεδόν τα πάντα μπορούν να αποκαλυφθούν με τη βοήθεια ενός τέτοιου θαυμαστού οργάνου.

Το τηλεσκόπιο είναι το όπλο του ερασιτέχνη αστρονόμου, χωρίς αυτό δεν βγαίνει στον «πόλεμο». Στον «πόλεμο» της συνεχής αναζήτησης ολοένα και πιο μακρινών-αμυδρών στόχων. Υπάρχουν διάφορα είδη τηλεσκοπίων και κάθε είδος έχει τα δυνατά και τα αδύνατα του σημεία. Άλλα με κορυφαία οπτικά, σχεδιασμένα για απαιτητικούς παρατηρητές, άλλα με μεγάλες διαμέτρους κατάλληλα για τον βαθύ ουρανό και καθένα από αυτά σε διαφορετικές στηρίξεις και τρίποδες ανάλογα με τις ανάγκες του παρατηρητή. Τα τελευταία χρόνια έκαναν την εμφάνιση τους και τα ρομποτικά τηλεσκόπια τα οποία μπορούν με το πάτημα ενός κουμπιού να εντοπίζουν αυτόνομα το στόχο τους. Παρόλα αυτά υπάρχουν και λάτρεις του ουρανού που αρκούνται στην παρατήρηση με κυάλια η οποία έχει πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα λαμβάνοντας υπόψιν το μέγεθος των συγκεκριμένων οργάνων. Γενικότερα πάντως, καθένας διαλέγει μόνος, τον τρόπο με τον οποίο θα θαυμάσει τον νυκτερινό ουρανό και θα διαθέσει ανάλογα εξοπλισμό και χρόνο σε αυτήν την πραγματικά εκπληκτική ασχολία.

Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι, άνθρωποι καθημερινοί, ασχολούνται με την αστρονομία για ξεκούραση, χαλάρωση ή για φιλοσοφία. Άλλοι αστροφωτογραφίζουν και άλλοι απλά παρατηρούν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένους στόχους ή κάνουν προγραμματικές φωτογραφίσεις π.χ. το ανάλημμα του Ήλιου. Επιπρόσθετα, κάποιοι ψάχνουν κομήτες ή αστεροειδής με τεράστια επιτυχία αρκετές φορές. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί αστεροειδής έχουν ανακαλυφθεί από ερασιτέχνες αστρονόμους.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν σύλλογοι ερασιτεχνών αστρονόμων όπου συγκεντρώνονται οι εραστές του ουρανού και οργανώνουν εξορμήσεις αστροπαρατηρήσεων, ανταλλάσσουν γνώμες περί εξοπλισμών, μελετάνε φαινόμενα, διαβάζουν και γενικότερα συνδυάζουν σε ιδανική αναλογία, την επιστήμη με την ψυχαγωγία.Αυτό το πάντρεμα επιτυγχάνεται χάρη στην ίδια τη φύση της ερασιτεχνικής αστρονομίας. Δηλαδή παρόλο που η αστρονομία είναι επιστήμη, οι άνθρωποι που ασχολούνται μαζί της σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι επιστήμονες. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ανώφελο ή και επικίνδυνο. Τα πράγματα όμως δεν είναι καθόλου έτσι. Η αστρονομία προσφέρει στους ανθρώπους, αλλά και οι άνθρωποι με τη σειρά τους προσφέρουν στην αστρονομία. Η επιστήμη προσφέρει γνώσεις, εμπειρίες οξύνει την κρίση, καλλιεργεί και οι άνθρωποι ως αντάλλαγμα της δίνουν μία ανθρώπινη πλευρά κάνοντας την προσιτή σε πολλούς. Επιπλέον η διαφορετικότητα κάθε ερασιτέχνη η οποία έγκειται στο ότι δεν είναι επιστήμονας αλλά γιατρός, δικηγόρος, φαρμακοποιός, δάσκαλος, μουσικός ή ακόμα και μανάβης δρα καταλυτικά στην ανθρώπινη φύση που παίρνει η αστρονομία έλκοντας ολοένα και περισσότερους ανθρώπους και ιδιαίτερα νέους να ασχοληθούν μαζί της.

Γιατί και αυτή αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ωφέλειες της ερασιτεχνικής αστρονομίας στο κοινωνικό σύνολο, καθώς κάνοντας νέους να αγαπήσουν την αστρονομία όχι μόνο δημιουργεί ένα εκκολαπτήριο επιστημόνων αλλά επιμορφώνει ένα ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών. Συμπερασματικά λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αστρονομία συμβάλλει στην πολιτιστική ανάπτυξη της ευρύτερης κοινωνίας ώστε να αντιμετωπίσει νοσηρές καταστάσεις ανάπτυξης παραεπιστημών και εξευτελισμού της ανθρώπινης φύσης και νοημοσύνης που συχνά εμφανίζονται στις μέρες μας.

Εν κατακλείδι, η ερασιτεχνική αστρονομία αποτελεί μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ασχολία, πραγματικά σε ταξιδεύει σε άλλους κόσμους, με την οποία μπορεί να ασχοληθεί ο καθένας μας φτάνει να έχει μεράκι, όρεξη και αγάπη για αυτό που κάνει, προωθεί τους νέους επιστήμονες και συμβάλλει σε σημαντικό βαθμό στην πολιτιστική ανάπτυξη της κριτικής σκέψης όλων των ανθρώπων της κοινωνίας ώστε να μην αποδέχονται καταστάσεις σαν τις σημερινές βοηθώντας έτσι στην πολιτιστική ανάπτυξη του πλανήτη!

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείτε αργά το βράδυ έξω, σηκώστε το κεφάλι και ρίξτε μια ματιά προς τα επάνω…ποιος ξέρει;

Ίσως δεν το ξανακατεβάσετε..

Η μαγεία της Φυσικής

2008-11-18T00:56:00.000-08:00

Στο άκουσμα του όρου Φυσική, το μυαλό ενός απλού ανθρώπου κατακλύζεται από ακατανόητους τύπους, διανύσματα και διαγράμματα, αμυδρές αναμνήσεις από το σχολείο. Άλλοι πάλι φαντάζονται τους Φυσικούς σαν κάποιους περίεργους «τρέλοεπιστήμονες» που σκυμμένοι με τις ώρες πάνω από ένα τετράδιο με εξισώσεις προσπαθούν να βρουν πράγματα που μόνο οι ίδιοι καταλαβαίνουν.

Είναι πραγματικά έτσι; Είναι η Φυσική κάτι το εξωπραγματικό; Κάτι που μπορούν να καταλάβουν μόνο οι επιστήμονες χρησιμοποιώντας την περίπλοκη γλώσσα των μαθηματικών;

Η απάντηση σίγουρα είναι αρνητική και αυτό ακριβώς θα δείξουμε παρακάτω, τονίζοντας τη βαθύτερη έννοια της ύπαρξης της Φυσικής.

Προσεγγίζοντας αρχικά το θέμα, θεωρώ απαραίτητο να δώσουμε έναν ορισμό για την επιστήμη της Φυσικής, πάνω στον οποίο θα στηριχτούμε για να προχωρήσουμε σε περαιτέρω ανάλυση. Φυσική λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε είναι η επιστήμη που μελετά τη δομή και τις γενικές ιδιότητες της ύλης καθώς και τους νόμους κίνησής της. Στόχος δηλαδή της Φυσικής είναι η πλήρης κατανόηση της λειτουργίας του κόσμου, του σύμπαντος μέσα στο οποίο υπάρχουμε ως οντότητες.

Αυτή η προσπάθεια βέβαια δεν γίνεται κατά προσέγγιση αλλά στηρίζεται στην αυστηρή επιστημονική μέθοδο, δηλαδή στην παρατήρηση και στο πείραμα. Κάθε θεωρία της Φυσικής δεν υπάρχει, απλώς για να υφίσταται, έχει δημιουργηθεί από κάποιους ανθρώπους οι οποίοι μετά από κάποια παρατήρηση, διατύπωσαν αυτή τη θεωρία ως την εξήγηση του φαινομένου που παρατήρησαν έπειτα από συστηματική μελέτη και συνδυάζοντας παρατηρήσεις και πειραματικά δεδομένα.

Η παραπάνω διαδικασία μπορεί να παρομοιασθεί με ανθρώπους οι οποίοι παρακολουθούν μία παρτίδα σκάκι χωρίς να γνωρίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και παρατηρώντας μόνο, προσπαθούν να κατανοήσουν τον τρόπο κίνησης των κομματιών καθώς και το σκοπό του κάθε παίκτη στο παιχνίδι. Έτσι είναι και στη Φυσική, οι επιστήμονες παρακολουθούν την παρτίδα του φυσικού κόσμου να εξελίσσεται μπροστά τους, προσπαθώντας να κατανοήσουν τους νόμους που τον διέπουν.

Επιστρέφοντας στο θέμα που τέθηκε στην αρχή, μπορούμε να δούμε ότι οι άνθρωποι από την αρχαιότητα ακόμα, κατάφεραν να κατανοήσουν πολλές από τις λειτουργίες του φυσικού κόσμου χρησιμοποιώντας μόνο το μυαλό τους, το λογικό στοχασμό και τίποτα άλλο. Βέβαια αυτό δεν μπορούσε να το κάνει ο καθένας καθώς εκεί που πολλοί απλώς έβλεπαν, ένα ή δύο μεγάλα μυαλά παρατηρούσαν!

Ορίστε λοιπόν, η απόδειξη ότι η Φυσική είναι μόνο για τους λίγους, θα σκέφτονταν πολλοί. Δεν είναι όμως έτσι. Σίγουρα ο καθένας δεν μπορεί να κάνει ανακαλύψεις αλλά μπορεί κάλλιστα να κατανοήσει, έστω και μερικώς, θεωρίες επιστημόνων αφού αυτές στηρίζονται στη λογική σκέψη και έχουν ως βάση τους απλές θεμελιώδεις έννοιες, αναμφισβήτητα κατανοητές.

Μελετώντας λοιπόν τους λογικούς συνειρμούς και τους συνδυασμούς που κάνει ένα επιστημονικά ανεπτυγμένο μυαλό, μπορεί κάποιος αφενός να κατανοήσει με απλό τρόπο μία σύνθετη θεωρία και αφετέρου να γνωρίσει την τόσο αξιοσημείωτη επιστημονική σκέψη.

Η Φυσική δεν είναι περίπλοκη, είναι αρκετά απλή! Αυτό έγκειται στο ότι στηρίζεται σε ορισμένα πολύ απλά αξιώματα πάνω στα οποία πάλι με απλό τρόπο, οικοδομείται αυτό το τεράστιο έργο που λέγεται «γνώση του φυσικού κόσμου». Το κλειδί λοιπόν για την κατανόηση της Φυσικής είναι η σταδιακή νοητική ανάπτυξη του ατόμου, ώστε να κατανοήσει έννοιες οι οποίες για κάποιον χωρίς ορισμένες βασικές γνώσεις φαίνονται ακατανόητες με αποτέλεσμα να απορρίπτει τη Φυσική ως δύσκολη ή δυσνόητη κατηγορώντας το μυαλό του ή ακόμα χειρότερα τη φύση της Φυσικής.

Στην εποχή μας όπου η Φυσική γνωρίζει τεράστια πρόοδο, το χάσμα μεταξύ επιστημόνων και απλών ανθρώπων είναι τεράστιο και αυτό έγκειται αφενός στην αλματώδη πρόοδο της Φυσικής τα τελευταία χρόνια και αφετέρου στη σχετική αδιαφορία του λαού για τα περι επιστήμης για λόγους που ήδη εξηγήσαμε. Αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, διότι με την έστω και μερική κατανόηση ορισμένων θεωριών της σύγχρονης Φυσικής, οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα τον κόσμο που τους περιβάλλει και είναι ένα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια! Κατανοούν την βαθύτερη έννοια της Φυσικής και μπορούν να εκφράσουν το θαυμασμό τους για τον εκπληκτικό κόσμο στον οποίο ζούμε και ίσως και για τον Δημιουργό του.

Αγγίζοντας τη βαθύτερη έννοια της Φυσικής και της ύπαρξης της, απαραίτητη είναι η αναφορά μας στο «ιερό δισκοπότηρο των Φυσικών» όπως πολλοί το ονομάζουν ή τη λεγόμενη θεωρία των Πάντων. Η θεωρία αυτή λοιπόν, θα είναι μια θεωρία η οποία αφού θα έχει ενοποιήσει τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις της Φυσικής, θα περιγράφει τα πάντα, όλο το φυσικό κόσμο, αντιληπτό ή μη από τον άνθρωπο. Εκεί θα έλεγε κάποιος, τελειώνει η επιστήμη της Φυσικής, έχουμε κατανοήσει τα πάντα! Δεν υπάρχει χώρος για περαιτέρω έρευνα.

Θα φτάσουμε όμως ποτέ σε αυτή τη θεωρία;Θα έχουμε ποτέ κατανοήσει πλήρως το φυσικό κόσμο; Αυτό είναι ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο αν και πολλοί Φυσικοί ισχυρίζονται ότι βρίσκονται καθ’ οδόν για την Υπέρτατη θεωρία. Ποιος ο ρόλος μας όμως ως άνθρωποι, στην κατανόηση του κόσμου; Ίσως να μην φτάσουμε ποτέ στη θεωρία των Πάντων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να ψάχνουμε.Είναι στη φύση του ανθρώπου να ερευνά, είχε πει ο μεγάλος Αριστοτέλης, και μέχρι σήμερα δεν έχει διαψευσθεί.

Κλείνοντας, μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα, ότι η Φυσική δεν είναι απλώς μία επιστήμη, αλλά είναι η Επιστήμη των Επιστημών μέσα από τη μελέτη της οποίας κατανοούμε το σύμπαν αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν είναι η επιστήμη των λίγων, αλλά όλων των ανθρώπων, καθένας μπορεί να ασχοληθεί με τη Φυσική αρκεί να έχει όρεξη για γνώση, άφθονη γνώση που θα του προσφερθεί και θα τον οδηγήσει σε κάτι βαθύτερο, στην όσο το δυνατόν καλύτερη γνώση του φυσικού κόσμου για προσωπική ευχαρίστηση και ψυχική ευεξία. Αυτός είναι ο στόχος της, αυτή είναι η μαγεία της Επιστήμης των Επιστημών, αυτή είναι η μαγεία της Φυσικής!

Όταν η επιστημονική έρευνα συναντά το ανθρώπινο δέος για τη φύση και τη μαγεία της.

2008-11-18T00:30:00.000-08:00

Το είχα κολλήσει το μικρόβιο από το Καστελόριζο. Μια ολική έκλειψη ηλίου είναι μια μοναδική εμπειρία και είχα τη τύχη να τη ζήσω για πρώτη φορά στο πανέμορφο ελληνικό νησί πριν δυο χρόνια. Τότε είχα δηλώσει ότι δεν μου έφτασαν τα 3 περίπου λεπτά της ολικότητας και ότι θα ήθελα να δω την επόμενη, και τη μεθεπόμενη, ίσως να γίνω και κυνηγός εκλείψεων.

Η τύχη λοιπόν το έφερε να δω την επόμενη έκλειψη όχι με τη μητέρα και τη θεία μου σε προγραμματισμένη ψυχαγωγική εκδρομή όπως το 2006, αλλά ως μέλος ερευνητικής ομάδας του πανεπιστημίου όπου πλέον είχα κάποιες αρμοδιότητες να εκτελέσω, όπως πειράματα κλπ, αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το μονοπάτι της ολικότητας περνούσε από το Novosibirsk το οποίο είναι μια πόλη χαμένη στα βάθη της Σιβηρίας. Το μέρος αυτό επιλέχθηκε από τον επικεφαλή της Αμερικάνικης ομάδας με την οποία συνεργαστήκαμε, τον Jay Paschahoff. Είκοσι δύο ώρες ταξίδι για να φτάσουμε στο μακρινό Novosibirsk με εκατόν ενενήντα κιλά εξοπλισμό ώστε να εκτελέσουμε τα πειράματα που είχαμε προγραμματίσει, δεν μας πτόησαν ούτε στιγμή! Διαμέναμε στο Akademgorodok ή πόλη των ακαδημιών σε μετάφραση, κάτι σαν μια μεγάλη πανεπιστημιούπολη με διάφορες ακαδημίες και ιδρύματα. Ο ενθουσιασμός μας ήταν εμφανής από τις πρώτες μέρες παραμονής μας εκεί και φροντίζαμε να τον εκδηλώνουμε. Το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση ήταν η θερμοκρασία. Κι όμως στη Σιβηρία το καλοκαίρι έχει 37 βαθμούς! Αυτούς που δεν μας πιστεύουν, τους δείχνουμε φωτογραφίες από τη «θάλασσα» όπως λένε οι ντόπιοι μια μεγάλη λίμνη όπου έκαναν μπάνιο, εκεί κοντά. Υπήρχε κανονική πλαζ και μπαρ στην παραλία. Ομολογώ ότι τουλάχιστον εγώ δεν ήμουν προετοιμασμένος για τέτοιες θερμοκρασίες. Έφερα πίσω στην πατρίδα αχρησιμοποίητα φυσικά, μπουφάν, πουλόβερ ακόμα και ένα σκούφο.

Οι πρώτες μέρες πέρασαν πολύ γρήγορα με περιήγηση στην πόλη του Akademgorodok η οποία είναι μια πόλη μέσα στο δάσος. Πράγματι τα δέντρα ήταν πιο ψηλά από τα κτίρια και ενώ βρισκόμασταν μέσα στη πόλη, δεν μπορούσαμε να δούμε σε απόσταση μεγαλύτερη των τριών τετραγώνων λόγω της πυκνής βλάστησης. Όλα τα μέλη της ομάδας απολαύσαμε τις πρώτες «χαλαρές» μέρες προσαρμογής και ξεκούρασης και αρχίζαμε να προετοιμαζόμαστε για την εύρεση κατάλληλου χώρου για την παρακολούθηση της έκλειψης. Εντωμεταξύ μέναμε στο ίδιο ξενοδοχείο με τους Αμερικανούς συναδέλφους (καθηγητές και φοιτητές) και φροντίζαμε να αξιοποιούμε δημιουργικά τα απογεύματα μας με διαλέξεις από τους καθηγητές μας, για πολύ ενδιαφέροντα θέματα όπως τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων από τον επικεφαλής της ομάδας μας κ. Γιάννη Σειραδάκη. Εντάξει, όχι και όλα τα απογεύματα, είχαμε και τις εξόδους μας απογευματινές και μεταμεσονύκτιες για να γνωρίσουμε ακόμα καλύτερα το τόσο όμορφο μέρος που επισκεφτήκαμε.

Η εύρεση κατάλληλου τόπου δεν ήταν τόσο απλή υπόθεση, καθότι η περιοχή όπως προαναφέρθηκε διέθετε πυκνή βλάστηση η οποία και θα εμπόδιζε τη σωστή ουράνια ευθυγράμμιση των τηλεσκοπίων καθώς και τη σωστή παρατήρηση του φαινομένου. Ευτυχώς μετά από την επιτυχημένη παρέμβαση του κ. Σειραδάκη το ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής του AkademGorodok, Budker, δέχτηκε να μας παραχωρήσει μια ταράτσα με παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και δυνατότητα φύλαξης καθώς και ένα Ρώσο συνοδό που γνώριζε αγγλικά (σπάνιζαν στην περιοχή τέτοιες γνώσεις) ο οποίος μας βοήθησε στην παραμικρή λεπτομέρεια, από το στήσιμο των τηλεσκοπίων, μέχρι και στην αποχώρηση μας από το αεροδρόμιο. Δύο μέρες και δύο νύχτες πριν τη μεγάλη μέρα, η δουλειά έγινε πιο συστηματική, πλέον είχαμε μπει στην τελική ευθεία και δεν υπήρχε χρόνος για ξεκούραση ή τουρισμό. Οι ισημερινές στηρίξεις των τηλεσκοπίων είχαν ευθυγραμμιστεί και στηθεί δυο βράδια πριν την έκλειψη. Δουλειά μας πλέον ήταν να ελέγχουμε τον εξοπλισμό και να κάνουμε προσομοιώσεις, για το πώς θα κινηθεί κάθε μέλος της ομάδας στη διάρκεια της ολικότητας η οποία και μας ενδιέφερε κυρίως. Ουσιαστικά κάναμε τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα για δύο λεπτά και κάτι δευτερόλεπτα. Εκεί ήταν όλη η ουσία.

Επιστημονικά, η φάση της ολικότητας είναι η πιο ενδιαφέρουσα γιατί κατά τη διάρκεια της, ενώ η Σελήνη καλύπτει πλήρως τον ηλιακό δίσκο, γίνεται ορατή από τη Γη η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ηλίου, το λεγόμενο στέμμα. Το συγκεκριμένο μέρος της ατμόσφαιρας του Ήλιου είναι πάντα αόρατο στους επίγειους παρατηρητές γιατί εξαφανίζεται από την τρομερή λαμπρότητα του ηλιακού δίσκου. Μια κοσμική σύμπτωση λοιπόν μας επιτρέπει να παρατηρήσουμε από τη γη, στα διάφορα μήκη κύματος το στέμμα και να προσπαθήσουμε να λύσουμε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αστροφυσικής. Το μυστήριο αυτό έχει να κάνει με την θερμοκρασία του στέμματος η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από το αναμενόμενο. Ενώ δηλαδή φαίνεται, όπως είναι λογικό, η θερμοκρασία στον ήλιο να πέφτει όσο απομακρυνόμαστε από το κέντρο του, μόλις φτάνουμε στο στέμμα η θερμοκρασία εκτοξεύεται στο ένα με δύο εκατομμύρια βαθμούς κελσίου ή και παραπάνω χωρίς κάποιον κατανοητό τουλάχιστον λόγο. Οι θεωρίες που εξηγούν αυτό το «παράδοξο» είναι πολλές αλλά καμία δεν έχει επιβεβαιωθεί, και οι περισσότερες έχουν αρκετά κενά.

Η ομάδα μας εκτός από τη βιντεοσκόπηση και τη φωτογραφική καταγραφή του φαινομένου μέσω τηλεσκοπίων ή κάμερας, διέθετε ένα φίλτρο ακτινικής πυκνότητας για να παρθεί ισόφωτη φωτογραφία του στέμματος, καθώς επίσης κατέγραψε το φάσμα της χρωμόσφαιρας και του στέμματος του ηλίου καθ’ όλη τη διάρκεια της ολικότητας. Τα κρίσιμα δύο λεπτά λοιπόν, ο (χειροποίητος) φασματογράφος μας κατέγραψε ισχυρές γραμμές εκπομπής Υδρογόνου, Ηλίου, Νατρίου, Μαγνησίου καθώς και Σιδήρου 10 και Σιδήρου 14.
Επιπλέον η ομάδα διέθετε ένα (χειροποίητο επίσης, πρέπει να διευκρινιστεί, με τη χρήση πολωτών και διπλοθλαστικών πλακιδίων χαλαζία και ασβεστίτη, από τον ερασιτέχνη αστρονόμο Αριστείδη Βούλγαρη) ιθμό Lyot (ηλιακό φίλτρο) το οποίο έπαιρνε φωτογραφίες στο πράσινο χρώμα για να εντοπίσει σίδηρο 14 στο στέμμα. Παραδόξως η ποσότητες σιδήρου 14 που εντοπίσαμε ήταν απειροελάχιστες σε σχέση με την έκλειψη του 2006 και η ομάδα υποθέτει ότι πιθανότατα αυτό οφείλεται στη μάλλον αδικαιολόγητη πολύ χαμηλή ή σχεδόν ανύπαρκτη ηλιακή δραστηριότητα που παρατηρείται στον ήλιο τους τελευταίους μήνες. Από τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε επιπλέον ότι η θερμοκρασία του στέμματος ήταν περιορισμένη.

Η αποστολή ήταν απολύτως επιτυχημένη, καθώς η ομάδα διαθέτει πολλά δεδομένα από τα πειράματα, τα οποία και βρίσκονται υπό επεξεργασία ώστε να εξαχθούν ακόμα περισσότερα συμπεράσματα για τη συμπεριφορά του ήλιου και πιθανότατα να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας του.

Το φαινόμενο από οπτικής απόψεως ήταν επιεικώς φαντασμαγορικό! Νωρίς το απόγευμα η Σελήνη έκανε την πρώτη δαγκωματιά στον ήλιο και σηματοδότησε την αρχή της μερικής φάσης. Η φωτεινότητα του περιβάλλοντος συνεχώς μειωνόταν και η θερμοκρασία έπεφτε. Ο ουρανός, για πολύ καλή μας τύχη, παρότι οι επίσημες προβλέψεις έδειχναν άστατο καιρό, ήταν πεντακάθαρος μία ώρα πριν την ολικότητα πράγμα πολύ σπάνιο για την περιοχή, όπως παρατηρήσαμε τις προηγούμενες μέρες που παρακολουθούσαμε τον καιρό. Μετρούσαμε πλέον αντίστροφα για τη μεγάλη στιγμή και η αγωνία κορυφωνόταν καθώς όλοι κάναμε τις τελευταίες ρυθμίσεις και ελέγχους στα όργανα ώστε να σιγουρευτούμε ότι όλα θα διεξαχθούν με επιτυχία. Η φωτεινότητα πλέον μειώνονταν λες και κάποιος χαμήλωνε φως δωματίου με ροοστάτη.

Ελάχιστες στιγμές μετά, το είδα, όλοι το είδαμε, το διαμαντένιο δαχτυλίδι με ένα διαμάντι που ολοένα και έσβηνε, ήταν εκεί πάνω, πιστό στο ραντεβού του, ήρθε να μας μαγέψει. Το διαμάντι σε λιγάκι έσβησε και το στέμμα στεκόταν αγέρωχο μπροστά στα μάτια μας. Τα κλείστρα των φωτογραφικών μηχανών είχαν πάρει φωτιά και τα χαρακτηριστικά «κλικ-κλακ» κατέκλυζαν το μυαλό μου, ενώ δεν σκεφτόμουν τίποτα απολύτως εκτός από το να εκτελέσω αυτά που έπρεπε όσο καλύτερα μπορώ. Κάποια στιγμή όμως δεν άντεξα, σταμάτησα. Σήκωσα το βλέμμα μου από το τηλεσκόπιο απ όπου φωτογράφιζα, όχι για να φωτογραφίσω στο «ακτινικής πυκνότητας», ούτε καν για να τσεκάρω τη webcamera. Απλά στάθηκα. Ήθελα να χαρίσω στον εαυτό μου μερικά δευτερόλεπτα απόλυτης ηρεμίας ώστε να τα δω όλα καθαρά, να φτάσουν στον αμφιβληστροειδή μου όσο το δυνατόν περισσότερα φωτόνια ηλιακού στέμματος. Σήκωσα το βλέμμα μου στον ουρανό και κοίταξα αμίλητος. Θαύμαζα. Δεν ξέρω τι ένιωσα, δεν μπορώ να το περιγράψω, γι αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και δεν μπορούσα να κατεβάσω το βλέμμα μου από τα τελείως ευθυγραμμισμένα πλέον ουράνια σώματα που μας επιδείκνυαν απλόχερα την ομορφιά τους.
Δέος ίσως είναι η λέξη που περιγράφει εκείνο το συναίσθημα, δέος για το φαινόμενο, δέος για την κοσμική σύμπτωση που εξελισσόταν μπροστά μας, δέος για την απέραντη ομορφιά της φύσης που μπορεί να απλώνεται από τα γήινα δάση μέχρι το πιο μακρινό νεφέλωμα και γαλαξία.

Τα λεπτά όμως πέρασαν, η ολικότητα πλησίαζε προς το τέλος και πλέον ετοιμαζόμασταν για το δεύτερο διαμαντένιο δαχτυλίδι που πλέον θα εξαφάνιζε το στέμμα και τη μαγεία των δύο περίπου προηγουμένων λεπτών. Η φωτεινότητα σταδιακά επανήλθε καθώς οι πρώτες ακτίνες του ήλιου ξεπήδησαν ανάμεσα από τα βουνά της σελήνης δημιουργώντας χάντρες στην περιφέρεια της και η εξωτερική ατμόσφαιρα του ηλίου επέστρεφε στην κρυψώνα της μέχρι την επόμενη έκλειψη. Σε αυτή τη φάση κανένας μας δεν ήξερε τι ένιωθε. Τα δύο λεπτά για τα οποία κάναμε τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα ταξίδι είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτεί και δεν ξέραμε αν ήμασταν χαρούμενοι ή δυστυχισμένοι. Γεγονός είναι ότι θα θέλαμε κι άλλο χρόνο, πολύ περισσότερο χρόνο παρατήρησης. Ποιος ξέρει όμως, ίσως αυτή η μικρή διάρκεια να είναι που σε κάνει να εκστασιάζεσαι, να μένεις και να θαυμάζεις επιθυμώντας συνεχώς έστω και λίγο περισσότερο χρόνο θέασης. Λίγο παραπάνω χρόνο υπό τη σκιά της Σελήνης. Λίγο χρόνο παρατηρώντας τα σκιρτήματα της φύσης. Τη φύση σε όλο της το μεγαλείο, να σε γαληνεύει και ταυτόχρονα να σε ταράζει, να σε κάνει να νιώθεις μικροσκοπικός και ταυτόχρονα τεράστιος, να σε κάνει ευτυχισμένο για τον πλανήτη όπου ζεις και μπορείς να θαυμάζεις.

Να σε κάνει ευτυχισμένο που είσαι Άνθρωπος…

Ραντεβού στην επόμενη ολική έκλειψη ηλίου (γύρω στα 6 λεπτά ολικότητα) στη Σαγκάη της μακρινής Κίνας, για να νιώσετε χαρούμενοι που είστε Άνθρωποι!