Λόγω της ερχόμενης πανσέληνου που συμπίπτει με το περιήγιο της σελήνης το Σάββατο (19/3), λένε κάποιοι ότι προκλήθηκε ο σεισμός στην Ιαπωνία. Αυτό το στηρίζουν στο ότι ακραία φαινόμενα σημειώθηκαν και άλλες χρονιές που συνέβη το ίδιο (1955,1974,1992,2005). Το Σάββατο η Σελήνη θα πλησιάσει τη γη σε απόσταση 356,577 χιλιομέτρων, σε "απόσταση αναπνοής" όπως διάβασα κάπου.
Ας δούμε λοιπόν το πρόβλημα. Έχει ενδιαφέρον να υπολογίσουμε με απλή εφαρμογή του νόμου της παγκόσμιας έλξης (αγνοόντας την επίδραση του Ήλιου στο σύστημα Γης-Σελήνης) ότι η διαφορά της βαρυτικής δύναμης που δέχεται η Γη στο απόγειο της Σελήνης, μείον τη βαρυτική δύναμη που δέχεται στο περιήγιο είναι 25%.
(η εφαρμογή είναι απλούστατη αν θεωρήσουμε τη βαρυτική δύναμη μεταξύ Γης και Σελήνης στο απόγειο και στο περίγειο και διαιρέσουμε κατά μέλη τις δύο σχέσεις, και αντικαταστήσουμε μόνο τις αποστάσεις για το περιήγειο και το απόγειο ~364397 km και ~406731 km αντίστοιχα).
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το ποσοστό αυτό της αύξησης της βαρυτικής δύναμης είναι ικανό πράγματι να διεγείρει το εσωτερικό της γης και να προκαλέσει σεισμούς. Με βάση την απλή λογική όμως το επόμενο ερώτημα είναι το εξής:
Έχει σημασία το ότι είναι πανσέληνος ή όχι;
Υπό αυτό το ερώτημα καταρρέουν όλες οι θεωρίες καταστροφολογίας (και μπουρδολογίας).
Ας απαντήσουμε λοιπόν στο ερώτημα.
Προφανώς και δεν υπάρχει σημασία για το αν έχουμε πανσέληνο ή όχι. Η βαρυτική δύναμη μεταξύ των δύο σωμάτων εξαρτάται από την απόσταση τους και όχι από το αν η σελήνη είναι στο τέταρτο ή πανσέληνος. Αν ψάξουμε όμως την απόσταση που θα έχει η Σελήνη από τη Γη τους επόμενους μήνες, θα δούμε ότι πάλι πλησιάζουν τα δύο σώματα . Μπορείτε να δείτε εδώ τις αποστάσεις για φέτος, του χρόνου κλπ για να καταλάβετε πόσο συχνά η Σελήνη πλησιάζει τη Γη. Βλέπουμε λοιπόν ότι η Γη υφίσταται συχνά αυτή την αυξομείωση στη ασκούμενη σε αυτήν βαρυτική δύναμη από τη Σελήνη και δεν επηρεάζεται. Αν τώρα κάποιος θεωρεί ότι η Γη μπορεί να σεληνιάζεται ή δεν ξέρω γω να υφίσταται άλλα περίεργα φαινόμενα, μάλλον διαβάζει λάθος blog.
Τέλος, μέσα από μια στατιστική ματιά, βλέπουμε ότι το να συνέβει κάποιο ακραίο φαινόμενο πέντε φορές κοντά σε κάποια από τις "προσεγγίσεις" της σελήνης, μέσα σε ένα διάστημα πάνω από εξήντα ετών, μοιάζει αν όχι πιθανότατο, τουλάχιστον πιθανό, οπότε και το τελευταίο σαθρό επιχείρημα των καταστροφολόγων καταρρίπτεται.
Είναι απίστευτο πως μερικοί άνθρωποι ενώ έχουν μπροστά τους το θαύμα, και με τη λέξη θαύμα εννοώ την ίδια τη φύση, ψάχνουν θαύματα σε σκοτεινές θεωρίες, συνομωσίας, καταστροφολογίας και ουφολογίας.
Ξυπνήστε! Το θαύμα είναι μπροστά σας! Απλά μάλλον δεν μπορείτε να το δείτε!
2 σχόλια:
Τηλέμαχε,
το μέγεθος της διαφορικής έλξης ήλιου-σελήνης πάνω στη γη, που προκαλεί τις παλλίροιες, είναι όπως γνωρίζουμε μεγαλύτερο με πανσέληνο ή νέα σελήνη. Γιατί να αποκλείσουμε λοιπόν την περίπτωση η συχνότητα των σεισμών να σχετίζεται με τον κύκλο αυτό. Υπάρχουν άραγε στατιστικές μελέτες που να απορρίπτουν ένα τέτοιο συσχετισμό?
Δεν μπορείς να κάνεις στατιστική όταν η σελήνη πλησιαζει και απομακρύνετα καθε μήνα. Η σελήνη θα ασκει περισσότερη δύναμη στη σεληνη τον αλλο μήνα που θα είναι πιο κοντα. (βλέπε τους πίνακες που υπάρχουν στο λίνκ που έδωσα. Το ότι μπορεί να υπάρχει ένας παράγοντας "σεληνιακή έλξη" στο πρόβλημα πρόβλεψης ενός σεισμού (το οποίο είναι χαοτικό) δεν το αποκλείω. Αυτό όμως δεν συνδέεται με την πανσέληνο αλλά με την απόσταση γης σελήνης.
Δημοσίευση σχολίου